گرامی باد یاد آورد دکتر عبدالرحمن برومند رئیس هیئت اجرائی نهضت مقاومت ملی ایران

پنج شنبه, ۲۸ام فروردین, ۱۳۹۳
اندازه قلم متن

nehzat

borumand

بیست وسه سال پیش در روز 29 فروردینماه (هجدهم آوریل) آدمکشان مافیای حکومتی تهران با تیغه ی کاردی قلب پر شور دکتر عبدالرحمن برومند یکی از پیروان فرهیخته و پایدار مصدق بزرگ و یار وفادار شاپور بختیار را از کار انداختند. با این قتل مافیای تهران می خواست یکی از بازوهای توانای بختیار را قطع کند و سازمان ما را از وجود رئیسی عاشق ایران و شیفته ی آزادی محروم سازد.

عبدالرحمن برومند هربار که گفت و گو از دموکراسی پیش می آمد، می گفت که جمهوری اسلامی یکی از موانع اصلی بر سر راه ملت ایران به قصدِ حاکمیت خویش است و برای نیل به مقصود بایستی ابتدا از این مانع گذشت. او با وفاداری کامل به مشروطیت و اهداف نهضت ملی مصدق بزرگ، مبارزه با جمهوری اسلامی را سرلوحه ی فعالیت در کنار بختیار قرار داده بود. برومند، آنجا که مصالح ملت مطرح میشد از هیچ چیز خود دریغ نداشت و از اینرو پر بها ترین آنها، یعنی جان خویش را در طبق اخلاص گذاشت.

دستگاه رهبری کینه توز جمهوری اسلامی، با کشتن  مخالف سرسخت و مصمم خود  در بیست و نهم فروردینماه 1371، نام عبدالرحمن برومند را در سرلوحه ی قر بانیان نظام ویرانگر و  پلید مبتنی بر ولایت و فقاهت افزود.

همه ساله، روزی نیست که مخالفی، هدف دستگاه قضاوت و قساوت در نظام جمهوری اسلامی نباشد و مورد ظلم و تحقیر از طرف گردانندگان امور آن قرار نگیرد و ایران، از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، همه جا، یعنی در خراسان و فارس و سیستان و خوزستان و کردستان و آذربایجان و … ، آماجگاه یکچنین نظام متکی به نیروی سرکوبِ مسلح و بیگانه با منافع ملی نباشد.

دکتر برومند طی یک  سخنرانی به مناسبت سالگرد بیست و دوم بهمن، در کلن – آلمان، از زاویه ی اعتبار اصل بیست و ششم متمم قانون اساسی مشروطه که می گوید:”قوای مملکت ناشی از ملت است”، با بررسی تضاد ژرف و غیر قابل چشم پوشی میان دست آورد جنبش مشروطیت در ایران و قانون اساسی جمهوری اسلامی، یعنی نظامی مجهول که با وقایع بیست و دوم بهمن 1357 بنا نهاده شد و با ماجرای شرم آور «همه پرسی»  دهم و یازدهم فروردینماه 1358 در جوّی از رعب و وحشت همراه با دستگیری و اعدام، ردای کاذبی از «مشروعیت» برتن کرد و متعاقباً با برقراری اصل ضد انسانی ولایت فقیه هویت یافت، به وجوب مبارزه با رژیم جمهوری اسلامی پرداخت و برای این مقصود، دست اتحاد به سوی همه ی نیروهای آزادیخواه و دموکرات دراز کرد.

سی و پنج سال پس از هیاهوی «رفراندم» تغییر رژیم سابق – مبتی بر قانون اساسی مشروطه – به جمهوری اسلامی – مجهول برای همه، جز آیت الله خمینی، و سی سال بعد از سخنرانی عبد الرحمن برومند، نهضت مقاومت ملی ایران با الهام از او، دست اتحاد به سوی فرد فرد ایرانیان عاشق آزادی و خواستار دموکراسی دراز می کند و امیدوار است که فعالیت های سیاسی پراکنده و مبارزات متفرق اپوزیسیون ملی و اصیل، از طریق اقدامات لازم به منظورسامان یافتن و فراگیر شدن بالفعل مبارزه با نظامی که ایران را به ورطه ی سقوط کشانده است، به اتحادی مؤثر تبدیل شود.

ما بر این باوریم که چنین اتحادی در صورت تشخیص صحیح هدف و انتخاب راهی که با ماهیت آن تناسب داشته باشد چندان دور از دسترس نخواهد بود. تنها کسانی می توانند در چنین اتحادی بطور سازنده شریک باشند که: اولا هدفِ خلع کامل و بی تعارفِ دار و دسته ی ضد ایرانی حاکم از قدرت حکومتی را پذیرفته باشند، ثانیا بر سر شیوه های رسیدن به این هدف به توافق برسند.

مافیای حکومتی جمهوری اسلامی هرچند عبد الرحمن برومند را کشت اما نتوانست طنین نام بلند وی و این فریاد او را خاموش کند که:

ایران هرگز نخواهد مرد

نهضت مقاومت ملی ایران

جمعه، بیست ونهم فروردینماه 1392

برابر 18 آوریل 2014


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

یک نظر

  1. در سالهای سیاه و کثیف و دوزخی دهه شصت تنها صدای امید رادیو صدای نهضت مقاومت ملی ایران و دکتر برومند و همکاران او بود. هزاران درود بر او