|
|
|
|
فاجعه 18 تير لکه ننگی بر دامان جمهوری اسلامي دانشجويان پيشرو همواره هدف تهاجم استبداد حاکم بوده اند! نيروهای مهاجم جمهوری اسلامی در شب 18 تير ماه 1378 به خوابگاهای دانشجويان دانشگاه تهران حمله برده و بسياری از دانشجويان را در اتاقهای خوابشان مضروب و مجروح ساخته ، و حتی يکی از دانشجويان را از در نهايت قساوت از بالا به پائين عمارت پرتاب نمودند که موجب قتل او گرديد .اين حملات که از پيش طرح ريزی شده بود در ابتدا بدست آويز تظاهرات آرام ولی همراه شعار های عليه اعمال حکومت خودکامه و انحصارگران و بستن روزنامه
سلام ، دانشجويان وابسته به سازمانهای اسلامی دانشجويان ، که از نماز مغرب در نمازخانه دانشگاه باز می گشتند آغاز گرديد و در روز های بعد با شرکت وسيع دانشجويان و کشاندن تظاهرات به نقاط مختلف شهر و شرکت ساير افراد غير دانشجو در آن ، شکل شورش دانشجويان را بخود گرفت . شورشی که مانند هر شورش ديگر ، بدون رهبری ، بدون توجه به توان نيروی خود فقط با همه وجود غرق درخشم و اعتراض عليه حکومتگران مستبد ، شعله ور بود و همان طور که انتظار ميرفت با شدت و بی رحمی تمام ، توسط نيروهای ضد شورش رژيم ، در هم شکسته شد . و دستگير شدگان بالغ
بر دو هزار نفر از دانشجويان باسارت در زنذانهای جمهوری اسلامی به بند کشيده شدند . هرچند پس از مدتی ، در پی اعتراضات وسيع داخل و خارج از کشور ، رژيم بتدريج دانشجويان ، بجز تنی جند از ايشان را ، آزاد ساخت . در بند ماندگان رهبران و پيشروان نهضت دانشجوئی بودند که جرأ ت يافتند که در اين شورش شعارهای دانشجوئی را به قوی ترين شکلی منعکس نمايند . رژيم اين گروه مقاوم و مبارز را به شکنجه و زندان با اعمال شاقه سپرد و تا بامروز در اسارت و زنجير در زندانهای جمهوری اسلامی بسر می برند : احمد باطبی ، اکبر و منوچهر محمدی ، سعيد
کماليا ، علی افشاری ، بهروز جاويد تهرانی ، دکتر فرزاد حميدی ، مهرداد لهرايبی ، پيمان پيران ، نامهائی از دانشجويانی است که پس از اين فاجعه همچنان ، و گاه بحال بيماری سخت ، در زندانهای جمهوری اسلامی بسر می برند . فاجعه 18 تير 1378 يادآور فاجعه اول بهمن 1341 است که در آن کماندوهای ارتش شاهنشاهی به دانشگاه تهران حمله ور شدند و بطرز فجيعی دختران و پسران دانشجو را مضروب و مجروح ساختند تا بحدی که يکی از دانشجويان نابينا گرديد و چندين صد نفر از ايشان در بيمارستان بستری شدند و همرمان به خوابگاههای دانشجويان در امير آباد حمله بردند . در پی اين فاجعه بود که دکتر احمد فرهاد ، رئيس با شخصيت دانشگاه تهران در آن زمان ،
بعنوان اعتراض باين يورش و هتک حرمت از دانشگاه ، از رياست دانشگاه تهران استعفا داد . اين فاجعه بدنبال تظاهرات سازمان يافته دانشحويان دانشگاه تهران بمنظور پشتيبانی از مبارزات دانش آموزان و اعتراض به دستگيری و فشار حکومت بايشان صورت گرفته بود که مورد يورش سبعانه و استفاده از کماندوهای ارتشی قرار گرفتند . اين فاجعه های دردمند دانشجوئی نشان ميدهند که قدرتهای ديکتاتوری همواره برآنند که نيروهای آزاديخواه دانشجوئی را با شديدترين وجهی در هم بشکنند تا هم بزعم خود جلو رشد جنبش دانشجوئی را گرفته باشند و هم باز بزعم خود درس عبرتی هم به بساير مبارزين داده باشند .
سازمانهای جبهه ملی ايران در امريکا شديدترين اعترض خود را عليه رفتار غير انسانی جمهوری اسلامی نسبت به زندانيان سياسی بخصوص زندانيان سياسی دانشجوئی اعلام می دارد . و هيچگونه بهانه مسؤلان امور در ايران در عدم توجه باين موضوع بزرگ ملی و حقوق بشری ، که فرزندان برومند و آزاذيخواه ايران را همچنان در اسارت و شکنجه نگاه داشته اند ، را نمی تواند بپذيرد!
ما خواستار آزادی بدون قيد و شرط و فوری تمامی زندانيان سياسی ايران می باشيم! پيروز باد جنبش مردمسالاری مردم ايران! سرنگون باد ديکتاتوری جمهوری اسلامي!
سازمانهای جبهه ملی ايران در امريکا _ شاخه جبهه ملی ايران _ برونمرز -5 ژوئيه 2004
|
||