دانشگاه به عنوان نهاد مولد معرفت و دانش همواره پيشآهنگ حركت در راستای توسعه دمكراتيك بوده است، نظم مبتنی بر استبداد را به چالش كشيده و انديشه هايی را بسط داده كه مدافعان وضع موجود را خشمناك ساخته است. از اين رو حاكمان خودكامه، دانشگاه را برنتابيده اند و پويايی اين نهاد مدافع مدنيت، تجدد، نقادی و آزادی خوشايند حاكمان اقتدارگرا قرار نگرفته است و لذا پاداش آزادی خواهی و تحول خواهی جنبش دانشجويی به عنوان پيشروترين قشر خواستار دمكراسی، سركوب و زندان و شكنجه بوده است.
فاجعه ١٨ تيرماه ۷۸ عريان ترين و بی پرده ترين نحوه برخورد با دانشجو و دانشگاه بود. سزای جوانانی بود كه از آزادی بيان و عقيده سخن می گفتند و در برابر حاكمان واپسگرا از حقوق مردم دفاع می كردند. تيرماه ۷۸ از يك طرف تجلی خصومت عليه نسل به پا خواسته ای بود كه فراسوی سعادت و سرافرازی ميهنش را نظرگاه خويش ساخته و با عزمی راسخ و سرشار از اميد، گام در سنگلاخ مبارزه با جزم گرايی و تماميت خواهی نهاده بودند و از طرفی ديگر آزمون مناسبی برای همه گروهها و افراد بود. آزمونی كه ميزان پايبندی گروههای مختلف را به شعارهايی چون جامعه مدنی، آزادی بيان، حقوق مردم و … روشن كرد.
رئيس جمهوری كه می بايست پاسدار حقوق مردم باشد و حداقل به عنوان شخصيتی فرهنگی شكستن حريم مقدس دانشگاه را برنتابد، تنها دانشجويان را به آرامش فراخواند و در مقابل انصار وحشت و عاملين آشكار اين فاجعه غير قابل بخشايش سكوت اختيار كرد. برگزاری دادگاه نيز نه تنها منجر به شناسايی آمران و عاملان آن حادثه ددمنشانه نشد بلكه فرجام آن مايه مضحكه و ريشخند هر انسانی شد. گويا آن همه خسارت انسانی و مادی بر جای مانده را خود دانشجويان آفريده بودند.
امروز ٥ سال از حمله مغول وار به سرای امن دانشجويان و هتك حرمت و حيثيت دانشگاه و دانشجو می گذرد و ظلمی كه به ناحق به دانشجويان روا شد، گرچه بغض هايمان را در گلو فروخفته ساخت اما تلاش كرديم دچار ياس و انفعال نشويم و به اميد داشتن ايرانی آزاد و دمكراتيك و توسعه گرا متقاعدمان ساخت كه بايد طرحی نو در انداخت.
…امروز جنبش دانشجويی ايران با نفی هر نوع خشونت طرفدار مشی مسالمت آميز و دمكراتيك برای رسيدن به جامعه ای مبتنی بر رعايت حقوق انسانی است. معتقديم از دل خشونت، ايمان و اخلاق بر نمی خيزد و با سركوب و زندان نمی توان حقانيت ايدئولوژی های سركوبگر و توتاليتر را اثبات نمود. ضمن بازخوانی گذشته و با اميد به آينده بر آرمان های خود همچنان اصرار می ورزيم و مصرانه برای تحقق آنها تلاش خواهيم نمود.

انجمن اسلامی دانشجويان
دانشگاه صنعتی اميركبير
(پلی تكنيك تهران)