از ايران امروز

حسين لقمانيان نماينه همدان در نطق پيش از دستور

• حسين لقمانيان: به راستي نابخردي و رسوايي و عقب‌ماندگي از تاريخ است، مردم را هيچ دانستن، واقعيات را نديدن و نيازها و رخدادها را انكار كردن. اما خود را بر سكوي حقانيت نشاندن!
• پشنهاد جليل سازگارنژاد نماينده شيراز: تشكيل دولت فراگير و واحد و واگذاري مسؤوليت‌هاي مؤثر و كارساز به دولت و نهادهاي منتخب ملت و پايان بخشي به بحران مشروعيت و آمريت در حكومت و بازپس‌گيري قدرت از جزيره‌هاي پنهان و آشكار قدرت كه منشأ تمام خودسري‌هاي اخير و آفرينش آشوب؛ و اغتشاشات و ايجاد بي‌نظمي‌ و قانون‌شكني در جامعه هستند

 

 

مردم ايران، موكلان همدانيم و كساني كه براستي با آراي مردم به مجلس آمده‌ايد و در پيشگاه خدا و تاريخ و در برابر مردم مسؤوليد! بار ديگر رخدادهاي داخلي و دگرگوني‌هاي جهاني به ما هشدار مي‌دهد كه: بينديشيم، باز نگريم، باز گوييم، بخود آييم.
آري، تن ندادن به خواسته‌هاي مردم، روي آوردن به شيوه‌هاي خودكامگي و فردمحوري و آنگاه «ديكتاتوري» در ميان حاكميت و مردم جدايي مي‌افكند، و برآيندش: سختي و گراني توانفرساي زندگي، زورگويي، هزينه‌ تحمل‌ناپذير دانشگاهي، تنگ شدن فضاي آموزشي، اعتياد، نااميدي توده‌هاي مردم، بيكاري، فرار مغزها و سقوط مردم و حاكميت: اين پيامد يك معادله تاريخي و سرنوشت محتوم و حكم تاريخ براي چنين حاكميتي است! تاريخ را از برگ‌هاي نزديك، ورق مي‌زنيم و واپس مي‌نگريم؛ مي‌بينيم؛ چه جنبش‌هاي مردمي‌اي كه شكل يك نظام حكومتي يافت، و چون پشت به مردم كرد، آن عظمت با فضاحت فرو افتاد، نمونه برجسته‌اش حكومت صفوي.
آري، «دموكراسي» بستر مشروعيت و مستدل بودن هر ساختار سياسي و حكومتي است. و نيز قربانيان ديكتاتوري و شيفتگان آزادي بايد بدانند كه تنها راه‌ رهايي از نوع ديكتاتوري،‌ همان شيوه دموكراسي است!
اصلاحات درون نظام سطح خواسته‌هاي مردم بود نه سقف آن، كه با نداشتن تحليل درست و يا داشتن تحليل سفسطه‌آميز و انحرافي سردمداران اصلاح‌ستيز به ملاحظه ثروت و قدرتشان عقيم ماند، پس كنار گرفتن از حاكميت و مشاركت كمرنگشان در انتخابات «شوراها» در اسفند 1381 پيامد اين تنگ‌نظري مرتجعانه و پاسخ خاموش مردم به حاكميت بود كه ديگر نخواستند آراي‌شان نمايشي و تزئيني باشد، نه به گفته يكي از نظريه‌پردازان ناتوانيشان؛ و در نتيجه نالايقي‌شان در حق تعيين سرنوشت خويش و امور كشورشان!
به راستي نابخردي و رسوايي و عقب‌ماندگي از تاريخ است، مردم را هيچ دانستن، واقعيات را نديدن و نيازها و رخدادها را انكار كردن. اما خود را بر سكوي حقانيت نشاندن!
بي‌گمان خواسته‌ها و مشكلات صنفي و نيازهاي طبيعي، اگر با برخورد و تحليل دور از عدل و منطق دموكراسي روبه‌رو شود، مسأله‌اي اعتراض‌انگيز و سياسي مي‌شود. مردم چون بدانند كه نهادهاي قانونگذاري و تصميم‌گيري مانند مجلس به كنار رانده شده، و خودشان در سرنوشت خويش نقشي ندارند، و در ديدگاه مردم‌ستيزان و نظريه‌پردازانشان به حساب نمي‌آيند و پاسخ كوچكترين اعتراضشان، يورش و سركوبي و لقبشان «اراذل و اوباش» است، ديگر نمي‌خواهند ماشين رأي و سياهي لشكر باشند، طبيعي است كه در چنين حالتي، نگاه‌هاي مردم نوميد به خارج دوخته مي‌شود و انتظار دوست فريادرس و منجي از خارج و حتي از دشمنان حقيقي تاريخي مي‌رود. اينجاست اي نمايندگان مردم كه وظيفه ما در حساسترين منزلگاه تاريخمان پديدار مي‌شود؛ وظيفه ما است كه اكنون اين مردم نوميد و سرخورده را با اقدام و موضعگيري آشكار، مردمي اميدوار به كشور و سرنوشت خويش مطمئن كنيم، وقت تنگ است و فرصت‌ها مانند سايه‌ ابر مي‌گذرد.
ناآرامي‌هاي چند هفته گذشته نمونه‌اي از اين وضع است. چگونه نيروهاي به اصطلاح خودسر با چماق و چاقو، شبانه در همدان و ديگر شهرهاي ايران به خوابگاه دانشجويان و حريم دانشگاه ريختند!‌ سازمان‌دهيشان از كجاست؟ و از كه فرمان مي‌گيرند! يورش آنها كه به جوانان تاختند، زدند، شكستند و گرفتند، لكه ننگي بر تارك تاريخ ايران خواهد ماند و چون متأسفانه شعارشان در هنگام حمله پشتيباني از رهبري بود و بهترين بهانه به دست دشمنان خواهد افتاد، بايد دوستداران نظام از ايشان تا همه مسؤولان از اين امر تبري كننند و براي مردم توضيح دهند وگرنه، همين، از عوامل سقوط حاكميت است كه:
مارفساي ارچه فسونگر بود/ كشته شود روزي از مار خويش
اكنون نمايندگان راستين مردم ضمن همدردي و دلجويي با دانشجويان عزيز و تقبيح‌كار نيروهاي خودسر كه به حريم دانشگاه‌ها و خوابگاه‌هاي دانشجويان در چند شهر ايران و همدان ريختند. پيگيري امر را خواستاريم و اميدواريم اين رخداد زمينه‌ ديگري در گل‌آلود كردن آب براي يورش‌هاي ديگر به آزادي و آزاديخواهان نشود،‌ همچنانكه در اين فضاي پرالتهاب استاد سازگارا و فرزند دانشجويش يك هفته است كه دستگير و معلوم نيست در دست چه نيروهايي است. و اما اين نيروهاي چماق به دست مرموز همدان، مدت‌هاست به ويژه از آغاز كار استاندار كنوني يكه‌تازي دارند تا جايي كه آسايش و آرامش را از مردم سلب و حتي از نمايش فيلمي كه در همه ايران نشان داده مي‌شود، جلوگيري مي‌كنند و در رخدادهاي اخير نيز خودسرانه‌تر و بي‌پرواتر عمل كردند. اين امر همدستي استاندار را با سردمداران عوامل سركوبگر در ايجاد فضاي اختناق در اين شهر تاريخي نشان مي‌دهد كه چرا؟!! بايد اين امر را مسؤولان كشور و نمايندگان پيگيري ويژه كنند.

 

نطق پيش از دستور جليل سازگارنژاد