12 فروردين ماه 1358 ـ 12 فروردين ماه 1383

25 سال پيش در چنين روزی خمينی در ترفندی ضد دموکراتيک نوع حکومت پس از سرنگونی پادشاهی سلسله پهلوی را که می بايست در مجلس مؤسسان ( برگزيده شده در انتخاباتی آزاد ) مشخص می شد ، به رفراندم گذاشت . رفراندمی که در فضايی احساساتی و ناآگاه برگزار شد و متاسفانه آنچه را که امروز شاهديم پايه ريزی نمود و مردم ايران را در چنگال حاکميت مطلقه مشتی آخوند گرفتار کرد .

همانگاه که خمينی با تشکيل مجلس مؤسسان مخالفت و با برپايی رفراندم ، نوع حکومت را بنوعی به مردم تحميل کرد و سپس در ترفندی ديگر تدوين قانون اساسی را هم به مشتی آخوند واگذار نمود ( و بجای مجلس ، مسجد بنا نمود ! ) ، تمامی اقداماتی که می بايد در يک روند دمکراتيک رأی مردم را در حکومت مردم بر مردم در نظر بگيرد زير پا گذاشت و بر همه آرزوهای انقلاب مردم خط باطل کشيد.

رفراندم به معنای رجوع به آراء مردم برای تصويب يا رد يک طرح ، موضوع يا ماده مشخص است . رفراندم را نمی توان با انتخابات آزاد مقايسه نمود و آن را ذاتا دموکراتيک و يا دموکراسی ساز شناخت . در يک انتخابات آزاد احزاب و جريانات طرحها و کانديداهای خود را به رأی مردم می گذارند و با توجه به آزاد بودن آن ( حضور تمامی نيروهای سياسی در انتخابات ) ، اينچنين انتخاباتی بدون توجه به نتيجه اش ، نه تنها مغاير با دموکراسی نمی تواند باشد بلکه خود يکی از ستونهای بنای دموکراسی در جامعه خواهد بود . اما برگزاری رفراندم نيازمند وجود فضايی آزاد و آگاه  است . فضايی آزاد و آگاه ( جامعه ای دموکراتيک ) که در آن احزاب سياسی ، انجمن های اجتماعی و فرهيختگان جامعه بتوانند موضوع رفراندم را به کندوکاوش بگذارند و به مردم فرصت و امکان تشخيص مناسب و سالم را بدهند . با توجه به آنی و قطعی بودن نتيجه رفراندم ، اگر فضای آزاد و آگاه موجود نباشد ، رفراندم می تواند فاجعه بيافريند و نسلی و يا نسلهايی از مردم را به قبول تصميمی نامناسب مجبور کند .

همچنان که ديديم فضای حاکم بر جامعه در 12 فروردين 1358 اين خصوصيتها را نداشت و احساسات انقلابی و تزوير مذهبی بر جامعه حاکم بود و هيچ فرصتی هم به دگرانديشان که می بايست مردم را از چند و چون پرسش رفراندم و نتايج آن آگاه کنند ، داده نشد . البته می توان تمامی تقصيرها را به گردن قشر حاکم انداخت ، ولی در تحليلی واقع گرايانه می بينيم که عدم تجربه سياسی و سهل انگاری بخشی از قشر روشنفکر جامعه در آن زمان در اين فاجعه ملی سهيم بودند . بهر صورت آنچه نمی بايست بوقوع بپيوندد متاسفانه بوقوع پيوست و نتيجه آن را 25 سال است که مردم ايران می چشد . باشـد که ناکامی ديروز تجربه ای سازنده برای امروز و فردايمان باشـد .

امروز پس از گذشت 25 سال ، ترفندی دوباره همچون ترفند 12 فروردين ، هر چند ممکن است ، ولی با تـوجه به تـجربه اندوخته شده و شناخت وسيع و عميق جامعه به اصول دمـوکراسی و آزادی غير محتمل بنظر می آيد . ايرانيان به اين نتيجه رسيده اند که  پيش شرط هر انتخابات و يا رفراندمی استقرار آزادی و آگاهی در جامعه است . بدون اين دو پيش شرط به هدف ملی که همانا استقرار دموکراسی و مردم سالاری است نخواهيم رسيد .  در 12 فروردين جامعه آگاه نبود و در بعد از آن آزادی وجود نداشت ! اين دو شرط تا بودن جمهوری اسلامی و دخالت مذهب در حاکميت ، خوابهايی شيرين بيش نيستند و تا نابودی و سرنگونی کامل  رژيم حاکم محقق نگردد ، اين خوابها به واقعيت تبديل نخواهند نشد .

ما در جنبش آشتی ملی عميقا بر اين باوريم که همبستگی و آشتی ملی ايرانيان بايد بر حول اصل براندازی و سرنگونی جمهوری اسلامی که با حيله و تزوير بنا شد و تا به امروز به زور چماق و سرنيزه پابرجاست ، پايه ريزی شود و هر گزينه ای ديگر همچون اصلاح گرايی و يا رفراندم گرايی ( بدون در نظر گرفتن پيش شرط آزادی و آگاهی ) بيراهه ای بيش نيست و بجز اتلاف زمان و نيروی ملی ثمره ای ديگر نخواهد داشت . اين چنين همبستگی ای بايد در ميان مردم زاينده هسته های مردمی برای مبارزه فعال و در ميان اپوزيسيون منجر به برپايی شورايی برای مديريت جنبش و مبارزه مردم بشود . نيروهای سياسی داخل و خارج از کشور بايد کرسيهای خالی اين شورا را پر کنند و انگيزه لازم را در مردم برای مبارزه ای مفيد و کارساز برای سرنگونی رژيم ننگ و جنايت جمهوری اسلامی مهيا کنند .

بـدانيد و بـدانيم کـه سـردمداران جمـهوری اسلامی نـه با « اصلاح » هم خويی دارند و نـه با « رفراندم آزاد و آگـاه » ! ...  ايرانيان هوشيار با تحريم « نمايش انتصابات مسجد هفتم آخوندی » در اول اسفند ماه 1382 اين اصول را باری ديگر به اثبات رساندند .

 هم ميهنان ، 12 فروردين و روزهايی همچون روز گشايش « مسجد هفتم آخوندی » ، در تاريخ ايرانمان روزهای عزای ملی هستند . بر يکايک ماست که در اين روزها با تمام توانمان اعتراض و انزجارمان را نسبت به رژيم حاکم بگوش جهانيان برسانيم و در مبارزه مفيد و کارساز با دشمن ايران و ايرانی کوشا باشيم .

باشد که بيراهه ها همه آزموده شوند و راه را بيابيم !

                                       جنبش آشتی ملی

نهم فروردين ماه 1383