نگاه لاتريبون به مواضع جديد ايران

دولت احمدی نژاد را از صحنه جهاني بيرون برانيد!

قابل پيش بيني بود که مذاکرات اخير ايران و اروپا در وين نيز به نتيجه اي نرسد. نمايندگان ايران و اروپا به راحتي و در مسالمت کامل درمقابل سفارت فرانسه در وين و حتي قبل از شروع نشست، کليه سياست ها و نظرات خود را ازهم جدا کردند.

هفته گذشته کليه مذاکرات و نتايجي که سابق براين درخصوص پرونده اتمي ايران به دست آمده بود، ناديده گرفته شد و مجدداً دور جديدي از مذاکرات آغاز گرديد. تنها نکته قابل اهميت که در صورتجلسه اين نشست مکتوب شد، تعيين تاريخ نشستي ديگر در ماه ژانويه 2006 بود که درنظر برخي کارشناسان رويداد مهمي درنوع خود تلقي مي شود.

زماني که دولت ايران براي ازسرگيري غني سازي اورانيوم در خاک خود، حتي تصميم به وضع يک برنامه زماني مي گيرد، اروپايي ها تنها با اخطارهاي پي درپي از آن مي خواهند که از خواسته هاي مربوط به اين فعاليت منصرف شود. چنين وضعيتي نقطه نظرات طرفين را بسيار سازش ناپذير مي کند، مگراين که با استفاده از يک ديپلماسي قوي و سنجيده وقبل از وقوع يک کارزار همه گير، بتوان اين دو قطب ناهماهنگ را به هم نزديک کرد. البته اين اقدام به دليل مسايلي که اخيراً در خاورميانه رخ داده، طرفدار چنداني ندارد.

جنگ کلمات که به طور ناروايي آغاز شد، مي بايست که پس از اين همه حملات پي درپي قدري جنبه منطقي پيدا کند. ولي مي بينيم که اين طور نشد و حتي مي توان گفت که اظهارات پرهياهوي احمدي نژاد به تنهايي مي تواند دورنماي هرگونه توافقي را خدشه دار کند. دستور ممنوعيت موسيقي غربي در راديو و تلويزيون دولتي و جايگزين نمودن آن با موسيقي سنتي "آرامش بخش"، آن چنان بازتابي به مانند اظهارات ضديهود او نداشت و البته ازاين پس، وي تنها شخصي نيست که مساله يهودکشي را افسانه مي داند و از اين نظريه دفاع مي کند. رهبر گروه "اخوان المسلمين" مصر نيز دراين خصوص اظهارات مشابهي را ايراد کرده که به هيچ وجه مورد خوشايند ايالات متحده نبوده است. ازطرف ديگر، آمريکا نيز اعلام آمادگي نموده که شديداً با اين جنبش که اولين گروه اُپوزيسيون براي دولت مبارک محسوب مي شود، به مقابله برخواهد خواست.

آيا واشنگتن به منظور جلوگيري از شيوع اين اپيدمي دربين کشورهاي مسلمان، شرايط را براي عاکف [رهبر اخوان المسلمين] سخت خواهد کرد؟ اگر هدف، اتخاذ لحني جدي در عکس العمل ها و مذاکرات است، آيا اين لحن و برخورد قاطع را نبايد ابتدا براي ايران اجرا کرد؟

طبق نظر موشه کاتساف، رييس جمهور اسراييل، اتحاديه اروپا درمقابل دولت جمهوري اسلامي موضعي بسيار مردد و ضعيف ازخود نشان داده که اين امر موجب خواهد شد تا دستيابي به تسليحات اتمي براي ايران امکان پذيرتر شده و درنظر سران جمهوري اسلامي کم اهميت جلوه دهد. از اين ديدگاه مي توان گفت که اروپا همچنين با حزب الله لبنان و حماس فلسطين برخوردي ملاطفت آميز دارد، ولي تل آويو کماکان درصدد است تا اروپا نسبت به تندروهاي ايران جديت بيشتري اعمال کند، به طوري که گزينه حمله نظامي به ايران کمرنگ نشود.

در آخرين اظهارات اروپا، جمهوري اسلامي به نقض شديد حقوق بشر، اعدام نوجوانان و ايجاد محدوديتي انعطاف ناپذير در آزادي بيان محکوم شده است. موضع گيري اروپا براين مسائل، نيات واقعي جمهوري اسلامي را مشخص مي کند و اين سؤال را پيش مي آورد که: دولت احمدي نژاد درپايان دوره چهارساله خود چه نتايج و ثمراتي را مي تواند به باربياورد؟

طبق خبري که در هرالد تريبون، روزنامه اي آمريکايي مستقر در پاريس به چاپ رسيده، گزارش شده است که يک سازمان يهودي-آمريکايي [آيپک] ازکليه دول اروپايي خواسته تا از ورود محمود احمدي نژاد به خاک خود جلوگيري کنند. مساله تنبيه او به دليل يک سري حملات لفظي ضد اسراييلي ، تاکنون برايش بسيار گران تمام شده است. آيا دولت بوش اين تصور را داشته که با صدور ويزا جهت شرکت در مجمع کل سازمان ملل، دل احمدي نژاد را به دست آورده و روحيه افراط گراي او را نرم کرده است؟

به هرحال طبق شرايط به وجود آمده، اين احتمال وجود دارد که رييس جمهور فوق محافظه کار ايران، ديگر نتواند به کشورهاي غربي قدم بگذارد که از اين مساله، شيخ نشينان نفت خيز حوزه خليج فارس که اخيراً موضع جدي تري نسبت به برنامه اتمي ايران اتخاذ کرده اند نيز مستثني نيستند.

آيا وقت آن رسيده که آيت الله ها از صحنه هاي بين المللي خداحافظي کنند و تنها در مرزهاي خود به تاخت و تاز بپردازند؟

منبع: لاتريبون، 24 دسامبر