شانزدهم آذر

را با

مبارزه برای آزادی دانشجويان زنداني گرامي بداريم!

بيش از نيم قرن از شانزدهم آذر ١٣٣۲ که سه دانشجوي دانشکده فني دانشگاه تهران، قندچي، بزرگ نيا و شريعت رضوي به ضرب گلوله نيروهاي نظامي رژيم شاه به خاک افتادند گذشت. از آن روز که ١۶ آذر " روز دانشجو" ناميده شد تا کنون، دانشجويان با همه افت و خيز هاييشان همواره در صحنه سياسي حضوري ملموس و در مجموع، تحسين برانگيز داشته اند.

در اين دوره ها دانشجويان گاه در نقش احزاب سياسي ظاهر شده، تا بديل قدرت پا پيش گذاشته و گاه در حد و توان خود نيز قادر به ايفاي نقش نبوده‌اند. اين جنبش که در تمامي حرکت هاي ضد استبدادي نقش آفرين بوده، در نوک پيکان مبارزه براي آزادي قرار داشته و در شکستن فضاي اختناق موثر بوده است، آنگونه که بايد از تاريخ مبارزات خود نياموخته و به توان خود نيافزوده است.

يکي از مهمترين مشکلات اين جنبش از گذشته‌هاي دور تا کنون، درک و برداشت ناروشن از نقش و جايگاه مبارزات دانشجويان در حرکت هاي آزاديخواهانه بوده است. در دوره شاه، جريانات روشنفکري که در پرداختن و تقويت جنبش دانشجوئي نقش داشته اند، نگاهشان به اين جنبش صرفا سياسي و از زاويه قرار دادن آن در جايگاه احزاب سياسي که براي قدرت مبارزه مي کنند، بوده است. با چنين کارکردي، اين جنبش همزمان با سرکوب جريانات سياسي، با همان شدت و حدت زير تيغ حکومت رفت واز فعاليت در محدوده دانشجوئي و در دانشگاه نيز باز ماند و نتوانست تجارب خود را استمرار بخشد و جمعبندي کند.

با سر برآوردن جمهوري اسلامي از پس انقلاب مردم، باز هم اين درک از جنبش دانشجوئي دست نخورده ماند و حکومت، احزاب سياسي و خود دانشجويان، اين جنبش را به احزاب سياسي متصل کرده وبه استقلال آن آسيب رساندند. سرکوب نيروهاي سياسي، تقريبا تمامي واحدهاي دانشگاهي متصل به آنان را از صحنه علني دانشگاه حذف نمود و پس از آن، حکومتيان ميدان دار اصلي تشکل هاي دانشجوئي شدند. آزادي ستيزي حکومت جمهوري اسلامي دانشجويان را از اين تشکل ها دور کرد و با سربرآوردن اصلاح طلبان حکومتي اين تشکل ها عمدتا به زائده آنها بدل شدند. روشن شدن خود غرضانه بودن حمايت هاي اصلاح طلبان از اين جنبش، چندي است که دانشجويان را به باز نگري در تشکل هاي وابسته به قدرت کشانده است و بزرگترين اين تشکل ها يعني دفتر تحکيم وحدت، امروز به استقلال از احزاب و قدرت سياسي حاکم رسيده است.

ما براين باوريم که جنبش دانشجوئي ايران مي بايست  با درس آموزي ازتجارب گذشته و تعميق آن بر استقلال خود پافشرده و در نقش خود پا به ميدان گذارد. خطري که امروز اين جنبش را تهديد مي کند وارد شدن آن در غياب احزاب سياسي، به جاي آنها و در نقش آنهاست. جنبش دانشجوئي وظايف سنگيني پيش رو دارد که پرداختن بدان کار بس سترگي است.

دانشجويان به يک قشر و طبقه وابسته نيستند ، از اقشار و طبقات مختلف و از مليت هاي گونه گون بر آمده اند از اينرو زمينه پذيرش دموکراسي را در درون خود دارند. آنها براي گرفتن حقوق خود ترديد و تزلزل ندارند و مهمتر از همه، چون  با دانش، علم و فکر سرو کار دارند، نيازمند تبادل آزاد نظر و فضاي باز سياسي اند. اين مجموعه جنبش دانشجوئي را در نوک پيکان مبارزه براي باز کردن فضاي سياسي قرار داده حرکتش را استبداد ستيز مي کند. در ک درست اين وظايف و سازماندادن مبارزه در اين راستا در خدمت تقويت جنبش آزاديخواهي مردم ايران قرار مي گيرد.

جنبش دانشجوئي با بازنگري و درس آموزي از تجارب مبارزاتي خود نيازمند است که براي خواسته هاي صنفي و سياسي خود وسيعترين نيروي دانشجوئي را به ميدان کشانده با تکيه بر خواسته هاي دموکراتيک وسيع ترين حمايت اقشار و طبقات جامعه را از مبارزات آزاديخواهانه خود جلب کند. شرط اوليه و مقدماتي ادامه مبارزه و جلب نيروي وسيع تر دانشجوئي نيز مبارزه براي رهائي دانشجوياني است که به جرم شرکت در مبارزه آزاديخواهانه به زندان افتاده اند. بدون ايستادگي بر اين خواست، جلب و پشتيباني وسيع مردم ازمبارزات آينده دانشجويان چندان به بار نخواهد نشست.

جمهوري اسلامي در طي بيش از ۲۶ سال حاکميتش همواره کوشيده است که سنگر دانشگاه را تسخير و بر اين مرکز آموزش  و پرورش و فکر و انديشه مسلط شود. آخرين نمونه تهاجم دولت جديد، انتصاب يک روحاني به رياست دانشگاه تهران است که با اعتراض گسترده دانشجويان روبرو شده است. اين تهاجم مرتجعانه اگر توسط جنبش دانشجوئي و با پشتيباني همه آزادانديشان و فرهيختگان کشورمان درهم شکسته نشود مقدمه تهاجمات بعدي خواهد شد. 

کميته مرکزي سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران ضمن گراميداشت ١۶ آذر، ياد همه جانباختگان جنبش دانشجوئي را گرامي مي دارد وبه همه دانشجوياني که در راه آزادي مرارت شکنجه و زندان را کرده‌اند درود مي فرستد واعلام مي کند براي آزادي  بي قيد و شرط همه دانشجويان زنداني و همه زندانيان سياسي از هيچ تلاشي دريغ نخواهد کرد.

کميته مرکزي سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران

۱۶ آذز 1384 برابر ۶ دسامبر 2005