بازگشت به صفحه اول

از روز

 
 

 

احمدی نژاد، مانع رفتن تيم ملي به جام جهاني؟

فرهاد مهدوی

۲۱ آذر ۱۳۸۴

احمدي نژاد، مانع رفتن تيم ملي به جام جهاني؟

300 ميليون بيننده در سراسر جهان، نام ايران را شنيدند که در گروه 4 کنار پرتقال، مکزيک و آنگولا قرار گرفت تا سومين حضور در جام جهاني فوتبال را تجربه کند، اما همزمان با آن ترديدهائی درباره امکان شرکت ايران در اين مجمع جهانی به گوش می رسد.

وقتي در مراسم باشکوه قرعه کشي جام جهاني 2006، نام ايران از گلدان بيرون آمد، به نوشته روزنامه شرق: "کارگردان تلويزيوني مراسم قرعه کشي، چهره خندان برانکو برانکوويچ سر مربي تيم ملي فوتبال ايران را به نمايش گذاشت." دوربين هاي عکاسان روي صورت برانکو برق زدند و تصوير او در سراسر جهان پخش شد که گفت: "هدف ايران مقام دوم گروه دال است." اين مناسب ترين لحظه بود که يک ستاره سابق فوتبال، تهديد چند ماه پيش آمريکا را تکرار کند و خواستار حذف ايران از جام جهاني فوتبال شود.

جام سوم

تيم ملي فوتبال ايران روز 21 خرداد 1385 [11 ژوئن 2006] در شهر نورنبرگ آلمان در برابر تيم ملي فوتبال مکزيک به ميدان خواهد رفت تا سومين جام جهاني را تجربه کند. ايران، در دو جام جهاني پيشين از مرحله مقدماتي صعود نکرد و دستاورد آن از چند مسابقه، يک برد، يک مساوي و سه شکست بود.

اولين حضور ايران در جام جهاني فوتبال آرژانتين، فقط يک پيروزي ورزشي بود، اما بار دوم به يک حادثه بزرگ اجتماعي تبديل شد. وقتي در سيدني استراليا، خداداد عزيزي، روي پاس طلايي علي دايي، دروازه استراليا را گشود و ايران روانه جام جهاني شد، ايران در انفجار غير منتظره اي خروشيد. هنوز بازيکنان ايران در سيدني از زمين بيرون نرفته بودند که جشن ملي خودجوش، همگان را حيرت زده کرد. ميليون ها جوان ايراني در سراسر کشور به خيابان ها ريختند و با فرياد ايران، ايران، به رقص و شادماني پرداختند.

پس از اين پيروزي، تيم ملي فوتبال و برد و باخت آن به حادثه اي ملي تبديل شد. هنگامي که تيم ايران بازي را به بحرين واگذاشت و از حضور در جام جهاني محروم شد، جشن ملي به عزا تبديل شد. پاسخ مردم به اين شکست ورزشي، پاسخي سياسي بود. دهان به دهان گشت که تيم ملي فوتبال کشور به دستور يک مقام عالي رتبه سياسي بازي را به تيم کوچک بحرين باخته است. البته هرگز دانسته نشد که اين دستور واقعيت داشته است يا نه، اما هر چه بود در ميان مردم به عنوان يک واقعيت پذيرفته شد.

اين حوادث نشان داد که انقلاب فوتبال را نمي توان متوقف کرد. انقلابي که همه سدهاي ممنوع را شکست. محمد خاتمي در آستانه آخرين مسابقه اي که ايران را به جام جهاني مي رساند به ميان بازيکنان ملي رفت. روز مسابقه با ژاپن، درهاي استاديوم به روي زنان باز شد، و بعد از پيروزي، نيروي انتظامي که هميشه شادي پيروزي را به دستور مقامات سياسي سرکوب مي کرد، اين بار موظف شد از موج شادماني که سراسر کشور را مي نورديد، حفاظت کند.

حذف ايران

تيم ملي که به جام جهاني راه يافت، انتظار براي قرعه کشي آغاز شد. و سرانجام دو شب پيش آلمان، که برگزار کننده اين دور جام جهاني است، قرعه کشي را به نمايشي شگفت انگيز بدل کرد. در طول مراسم که به طور زنده براي 300 ميليون نفر در سراسر جهان پخش مي شد، خانم آنجلا مرکل، اولين بانوي صدر اعظم آلمان هم حضور داشت. در کنار او فرانتس بکن باوئر، ستاره افسانه اي فوتبال آلمان و همسرش ديده مي شدند.

قرعه کشي، آلمان را در گروه آساني قرار نداد، شانسي که نصيب ايران شد. و اين درست لحظه اي بود که طرح آمريکا در مورد تيم فوتبال ايران روي آنتن ها برود. ولفگانگ ادورات، ستاره سابق فوتبال آلمان که اجراي يک برنامه زنده تلويزيوني پر بيننده را به عهده داشت، گفت: "ايران بايد به دليل اظهارات رئيس جمهور اين کشور درباره اسراييل از جام جهاني حذف شود."

و اين يکي از برنامه هايي است که برنامه ريزان کاخ سفيد در دستور کار خود قرار داده اند. در يک طرح 6 ماده اي که از طرف تندروهاي آمريکايي تهيه شده، حذف تيم ملي فوتبال ايران از مسابقات جام جهاني فوتبال، گنجانده شده است.
يک عضو سابق سازمان تربيت بدني ايران، هفته گذشته خطر اين موضوع را گوشزد کرد. او گفت: "سپردن امور ورزش به سرداران سپاه و تلاش براي اداره امور ورزش توسط دولت، بهانه لازم را به دست فدراسيون جهاني فوتبال مي دهد تا بتواند نقشه آمريکا را پيش ببرد."

سرمربي تيم ملي ايران مي گويد اميدوار است ايران براي اولين بار به دور دوم مسابقات جام جهاني راه يابد. اين بيشترين چيزي است که ميليون ها ايراني مي خواهند. آمريکا در پي بهانه مي گردد تا ايران را از شرکت در جام جهاني محروم کند. اين حداقل چيزيست که آمريکا در پي آن است.

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

ساير مطالب مربوط به ديدگاه