تحليل کريستين ساينس مانيتر

چرا فشار به ايران براي غرب دشوار است؟

بازي ايران با جامعه بين المللي بازي ضعيفي است. ايران اول تهديد مي کند که اين هفته بخش اصلي برنامه هسته اي را از سر مي گيرد و سپس فقط به خاطر اينکه اعلام کند هفته آينده نيروگاه مهر و موم شده تبديل اورانيوم را بازگشايي خواهد کرد، اقدام خود را به تعويق مي اندازد.

کارشناسان معتقدند، اقدامات اخير ايران و واکنش دول غربي نشان مي دهد که احتمالاً هنوز رويارويي تمام عيار قدرت ها نزديک نيست. اروپاييان خواستار برخورد با ايران نيستند و به نظر نمي رسد که امريکايي ها آمادگي و اتحاد يک مواجهه را هم داشته باشند. با اين وجود استراتژي اروپاييان و امريکايي ها بسيار متفاوت است.

اختلافات سياست امريکا بر سر ايران که در دوره اول رياست جمهوري جورج بوش وجود داشتند مجدداً نمايان شده اند. در حالي که جان بولتن، نماينده امريکا در سازمان ملل، از اقدام شوراي امنيت بر عليه ايران سخن مي گويد، برخي کارشناسان امريکا معتقدند که ارزيابي اخير امريکا در مورد فاصله ده ساله ايران تا دستيابي به بمب اتمي فوريت اقدام نظامي بر عليه ايران و رويارويي شديد جامعه بين المللي با ايران را تضعيف مي کند.

دنيل برامبرگ، کارشناس مسائل ايران در دانشگاه جورج تأن واشنگتن، معتقد است: "امريکا و متحدانش در موقعيتي نيستند که در مورد اقدامات جدي و سودمند براي تنبيه ايران سخن برانند. اروپاييان تلاش مي کنند با اين قضيه جدي برخورد کنند، اما ايرانيان مي دانند که انجام اقدامات جدي براي اروپاييان مشکل خواهد بود." برامبرگ مي افزايد: "گذشته از فاکتور حساس نفوذ ايران در عراق و ضرورت همکاري امريکا با ايران براي بهبود وضعيت عراق، دولت بوش در زمينه ميزان و سرعت پيشروي با قضيه ايران از اتحاد کافي برخوردار نيست. دولت بوش بر سر دوراهي دشواري قرار دارد که نتيجه اعمال خودش است."

به اعتقاد برخي کارشناسان، تأکيد ايران بر ادامه مذاکرات با اروپاييان و ادامه برنامه هسته اي بخشي از استراتژي اي است که به ايران امکان داده در دانش هسته اي پيشرفت کند. جون ولفستال معاون مدير طرح منع گسترش سلاحهاي اتمي در موسسه خيريه صلح بين المللي کارنيگي مي گويد: "ما قبلاً هم شاهد اين بازي بوده ايم." در نگاه اول به نظر مي رسد که رويدادهاي اخير از جمله موضوع ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت، بدون اينکه هيچگونه قصوري را در شکست مذاکرات متوجه امريکا سازد امتيازي براي امريکا خواهد بود.

اما استراتژي امريکا مبتني بر عدم مذاکره مستقيم با ايران واقعاً تا چه حد موفق بوده است؟ نتيجه آن، اين است که اگرچه هنوز هم ايران تمايل دارد مانع از ارجاع پرونده خود به شوراي امنيت شود، اما در عين حال مي داند که بعيد است ارجاع پرونده به اين زودي ها تحريمات سختي بدنبال داشته باشد.

منبع: کريستين ساينس مانيتر ، ۵ اوت