کودتاچیان و سرنوشت رژیم های استبدادی

دکتر پرویز داورپناه  

رسم آزادی یا پیشه نباید کرد

یا آنکه زجانبازی اندیشه نباید کرد

                   « میرزاده عشقی »

در بیست وهشت مرداد ماه 1332 به استناد مدارک غیر قابل انکارنشان داده شد که سازمان های جاسوسی آمریکا و انگلیس و محمد رضا شاه توانستند در یک توطئه مشترک دست به کودتا بزنند وموجب سقوط دولت قانوتی دکتر مصدق شوند.

شاه که به رم فرارکرده بود به تهران بازگشت و با حمایت مستقیم سازمان جاسوسی آمریکا ( سیا ) در میان شادی ارتجاع داخلی بر تخت سلطنت جلوس کرد.

آیزنهاور رئیس جمهوری اسبق آمریکا در نامه خصوصی که در تاریخ 18 اکتبر 1966 به منشی سابق خود در کاخ سفید نگاشته است ، در دفاع از سیاست دوران حکومت خود از جمله به موفقیت های خویش درزمینه بین المللی اشاره میکند.

" ممانعت از کوشش های کمونیست ها بمنظوردستیابی به ایران ، گواتمالا ، لبنان ، فرمز و ویتنام جنوبی " پس از بیست و هشت مرداد موج ترور و وحشت تمام ایران را فرا گرفت ، صد ها تن شکنجه و اعدام شدند وزندان ها از آزادیخواها ن انباشته گردید. بسیاری قهرمانانه جان سپردند وبسیاری دیگر به زندان ها و تبعید گاه ها گسیل شدند.

بیست وپنج سال بعد از کودتای خائنانه بیست وهشتم مرداد 1332 بر ضد دولت ملی دکتر مصدق ، مردم ایران از ظلم و جور و زورگوئی و اختناق و سانسور و امتیازات طبقاتی رژیم استبدادی شاه جانشان بر لب آمد ، راه پیمائی هائی برپاکردند که در تاریخ جهان کمتر نظیرداشت  ، چندان که کودچیان خارجی به دست وپا افتادند وزیر پای دیکتاتور را جارو کردند و دستور پروازش را صادر کردند.

در بهمن 1357 ، ملت ایران بپا خاستند ورژیم استبدادی شاه را سرنگون ساختند ، به این امید که از آن پس ، سرنوشت خود راخود تعیین کنند و از این طریق یعنی با استقرار حکومت مردم بر مردم به نعمت آزادی در همه شئون اجتماعی دست یابند. اما ، امروز بیست و شش سال بعد از استقرار " جمهوری اسلامی " ملت ایران به هیچ یک ازاهداف اساسی جنبش انقلابی خود دست نیافته است.

رژیم حاکم استبدادی  نیز دست کمی از رژیم استبدادی گذشته ندارد و رژیمی است استبدادی و ضد ملی وعد م ثبات آن مانند حکومت استبدادی گذشته ، شکل فردی آن است در حقیقت ایران درحال حاضرنه فقط دارای یک حکومت استبدادی است ، بلکه دارای یک حکومت استبداد فردی است که علاوه بر اعمال سلطه وسیادت یک اقلیت غارتگر

برکل جامعه ، همه قدرت ها و اختیارات رانیزعملا در دست یک فرد متمرکزساخته ، بطوری که سراپای آن بوجود همان یک فرد بستگی تام دارد.

شاه وخامنه ای درنوع  حکومت استبدادی فردی دو روی یک سکه اند هر دو با اعمال خشن ترین و درعین حال زشت ترین شکل دیکتاتوری از زننده ترین اشکال تملق وچاپلوسی ودروغ  استفاده کرده ومیکنند.

امروزاحمدی نژاد بعنوان رئیس جمهور دست خامنه ای را می بوسد ودیروز هویدا بر  دست محمد رضا شاه بوسه میزد واینقدر این چاپلوسی وتملق و پستی و دنائت راعادی و معمولی جلوه داده بودند که وقتی روانشاد شاپور بختیار زیر بار این خفت نرفت و دست اعلیحضرت قدر قدرت را نبوسید واز این رسم مذموم سرباز زد برای چاپلوسان دربار نوعی تمرد به حساب آمد.

حکومت های دیکتاتوری فردی بهمان نسبت که خشن ومتجاوز وخود سرند  ، یعنی بهمان نسبت که میکوشند با پرخاشگری اعمال خشونت و ابرازقدرت خود را نیرومند و استوار وانمود کنند ، ضعیف و آسیب پذیرند و قدرت نمائی های این گونه حکومت ها د ر حقیقت وسیله ای برای استتارضعف و سستی بنیاد آنهاست.

خامنه ای با یک دست کردن حکومتش به ملت ایران اعلام جنگ داده است .

از نگاه ملت ایران وآزادیخواهان جنگ خارجی نمیتواند در شرایط فعلی چاره سازباشد در حقیقت هیچیک از سناریوهای خارجی ها نمی تواند راهی برای نجات رژیمهای استبدادی باز کند.

رژیم استبدادی ایران نیز ازدامنه حکم قوانین تاریخ خارج نیست. این بی ثباتی ، ترس و وحشت ، سوء ظن و تردید ، اختناق و فشار بر آزادیخواهان تا پیروزی ملت ایران و روز نوید بخش آزادی و حاکمیت ملی ادامه خواهد داشت .

امروزبیش از هر وقت دیگر ضرورت برداشتن قدم های اولیه و اساسی برای اتحاد و ائتلاف آزادیخواهان احساس میشود.