6- راه درازی باقی مانده است. جامعه ایرانی راه بسیاری را باید طی کند. فاصله بین نخبگان وعموم جامعه زیاد است. هدایت حرکت های سیاسی و جنبش های اجتماعی به نوعی که بتواند آرام آرام منجر به تغییر اجتماعی شود، بسیار مهم است. هم ظرافت دارد هم پیچیدگی.انتخابات سوم تير نشان داد كه هنوز در ايران يك نهاد مدنی قدرتمندی وجود ندارد که بتواند مطالبات مردمی را آنگونه كه واقعيت دارد راهبری کند! هنوز سازمان ومکانیسمي دموکراتیک که بتواند به مردم ازآن طریق بگوید چه رویکردی را برای زندگی وسرنوشت آینده شان بپذيرند وجود ندارد .در اين انتخابات فهمیدیم که وقتی جامعه مدنی ضعیف است، وقتی مردم متشکل نیستند ووقتی آگاهی توزیع نمی شود وارتباط احزاب و مردم می شود یک رابطه یک سویه، چه تبعاتی دامن گیر می شود.
7- باید کار را از همگانی کردن دموکراسی و حقوق بشر شروع کنیم . برای همگانی کردن این موضوع ها باید بیش از این که به مفهوم سیاسی این دو واژه توجه کنیم باید به مفهوم اجتماعی این دو واژه بپردازیم . باید روستایی و کارگر و طبقات پایین به این نتیجه برسند که عدالت هنگامی محقق می شود که دموکراسی حاکم شود و حقوق بشر اجرا شود . آن ها باید به این نتیجه برسند که حقوق بشر ، حقوق آن ها هم هست و فقط به زندانیان سیاسی مربوط نیست . ما باید دوباره شروع کنیم ، دوباره با نقد گذشته . با اجتماعی کردن مفهوم دموکراسی و حقوق بشر ، از روستا ها و طبقات پایین. بازيگران سياسي وحزبي ايران براي اين ايده بايد برنامه اي مدون ارائه نمايند.