جهان به ما آموخته است كه هيچ جامعه‌اي بدون دموكراسي، عدالت و آزادي از قدرت و ثبات كافي برخوردار نخواهد گشت... ما را چه شده است كه سر در لاك خويش فرو برده‌ايم و دلخوش به آمارهاي بي‌فايده، بر شكافي كه روز به روز ميان ما و جهان عميق‌تر مي‌شود، چشم بسته‌ايم؛ و هيچ نمي‌نگريم كه كشورهايي چون تركيه، مالزي، كره و حتي افغانستان و عراق از ما پيشي گرفته‌اند و مي‌گيرند.

بايد بپذيريم كه انقلاب اسلامي ديگر بخشي از تاريخ شده است... ديگر زمان شعارهاي پوچ و بي اساسي كه دنياي مدرن را به عنوان دشمن فرضي مي‌انگارد و بازگشت ناممكن به گذشته را تجوز مي‌كند، گذشته است.