بازگشت به صفحه اول

 

 
 

 

 مبارزه مسالمت آمیز، هم تاکتیک هم استراتژی

تاریخ مبارزات آزادیخواهانه و عدالتجویانه مردم ایران مشحون ازتجربیاتی است که می بایست همواره چون مشعلی فرا راه مبارزان قرار گیرد . توجه به این تاریخ و کاربست این آموزه ها مانع از آن خواهد شد تا مبارزه در مسیر پر فرازو نشیب خود دچار بیراهه گردیده ویا مبارزان ناچاربه پرداخت هزینه های گزاف گردند. مردم ایران درمسیر کسب حقوق انسانی و ملی خود در تاریخ معاصر درگام نخست درنهضت مشروطه حاکمیت مطلقه را وادار نمودند تا اذعان به لزوم محدودیت اعمال قدرت درچارچوب قانون نماید. گرچه این امر درآن برهه صرفا جنبه نظری یافته و تا تحقق عملی قانون گرایی راه درازی در پیش بود، لکن به واسطه اعتراف حاکمیت به این امر که حکومت جنبه آسمانی و ظل اللهی نداشته و صرفا قراردادی است که با رای ملت و درچارچوبی که آنان معین میکنند به حکام واگذار می گردد خود گامی به جلو بشمار می رفت . حرکت در راستای خلع ید از فدرتهای بین المللی که به منابع ملی این کشور چشم دوخته بودند  بانهضت ملی دکترمصدق گام دیگری بود که به مدد رویکرد مبارزات مسالمت آمیز صورت تحقق بخود گرفت اما گام سومی که هنوز ناتمام مانده است تحقق عینی حاکمیت مردم بر سرنوشت خود و مشروط شدن عملی رفتار حاکمیت به اصول قانونی است که توسط نمایندگان واقعی مردم تعیین گردد. نگاه به پیشینه مبارزات ملی حاکی از آن است که حکومتها همواره برای به انحراف کشاندن مبارزه و توجیه افکار عمومی جهت سرکوب مجاهدان سعی می نمودند تا با انسداد شیوه های مسالمت آمیز آنانرا به سمت شیوه های قهر آمیز سوق داده تا ازاین طریق راه را بر سرکوب بی رحمانه مبارزان گشوده و تا مدتی آرامش گورستانی را برکشور حاکم نمایند.

ایراد حرکتهای قهر آمیز تنها دراین امرخلاصه نمی گردد که مستمسک سرکوب مبارزان را به دست حاکمیت فراهم خواهد ساخت بلکه خدشه دیگر بر این راهکار آن است که مبارزان بدست خود بدورشان حصاری کشیده و با درپیش گرفتن فعالیتهای غیرعلنی عملا از شنیدن و درک خواست توده ها بدور خواهند ماند .

همچنین مفهوم دیگر درپیش گرفتن این شیوه مایوس شدن مبارزان از پیوستن اقشار ملت به صف مبارزان خواهد بود وحتی با پرمخاطره ساختن راه عملا سدی دراین مسیر ایجاد خواهند نمود. شاید اگر مرحوم بازرگان چشم انداز تراژیک سرنوشت مبارزه رادر مسیر قهر آمیز فراروی داشت هیچگاه حتی در مقام تهدید رژیم هم این سخن را برزبان جاری نمی ساخت که ما آخرین کسانی هستیم که با این زبان با شما سخن می گوییم .

           یک مفهوم دیگر مشی مبارزه قهرآمیز آن است که مبارزان به شکست خود ازدرپیش گرفتن رویکرد مسالمت آمیز احقاق حقوق خود اعتراف نموده اند. خوشبختانه شیوه های ستیزه جویانه امروز ازنظر غالب گروهها و احزاب آزادیخواه نفی گردیده و اصولا نیل به دمکراسی با توسل به ابزار خشونت آمیز ممکن نیست. هرگاه ملتی ظرفیتهای لازم راجهت تحقق حاکمیت مردم بر سرنوشتشان مهیا ننموده باشند آن دمکراسی که از لوله تفنگ بدست آمده باشد نیز به سبب فقدان سازو کارهای دمکراتیک خود موجب بازتولید دیکتاتوری جدید و با نام های دیگر خواهد بود.

بدیهی است مبارزه مسالمت آمیز درراه تحقق ساختار دمکراتیک با اصلاح طلبی درچارچوب یک ساختار و به منظور حفظ آن متفاوت است .

جبهه دمکراتیک ایران ازبدو کوششهای خود همواره بر این مهم پای فشرد که نه رفرم و نه انقلاب خشونت بار بلکه انقلاب آرام یگانه رویکردی است که جهت نیل به مطالبات مردمی مطمح نظر این تشکل بوده است . امروزه تحقق جنبش دمکراسی خواهی و مطالبات مردمی نه با سرازیر شد ن از جبال سیراماسترا و نه در عرصه معرکه دین بین فو بلکه در افق روشن موسوم به انقلابهای رنگین و تلاشهای مستمرو مسالمت آمیز مبارزان قابل حصول خواهد بود. باشد تا روزهای روشن ملت ایران را دررنگین کمان این افق شاهد باشیم.

این جبهه اقداماتی نظیر خمپاره اندازی ها درتهران که چندی پس از دو خرداد باب گردیده ویا انفجار بمب در ایامی چون  انتخابات درنقاط مختلف کشور و ترورهای  کارگزاران قضایی و انفجارهای خوزستان و.. را اموری مشکوک تلقی نموده که شایسته است نیروهای مبارز با حفظ هوشیاری خود در دامهایی که به منظور تسهیل سرکوب فراگیر تنیده شده گرفتار نگردند. درهمین راستا رفتارغیر انسانی و اعمال فشارهای روحی روانی که در بازداشتهای چند ماهه اخیر نسبت به برخی اعضای این جبهه روا گردیده تا آنان را وادار به اعتراف درخصوص ارتباط با گروهها ی مسلح نمایند را شدیدا محکوم نموده و آنرا بخشی از سناریوی سوق دادن مبارزان درمسیر خشونت تلقی می نماید.

جبهه دمکراتیک ایران ضمن تصریح بر استراتژی تعمیق جنبش دمکراسی خواهی و خط مشی مبارزات مسالمت آمیز خود خواهان ایفای تعهدات حاکمیت نسبت به میثاق بین المللی حقوق سیاسی و مدنی و نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر و رفع محدودیت های خلاف حقوق انسانی و شهروندی ازجمله درخصوص : احزاب ، مطبوعات ، نویسندگان ، سندیکاهای کارگری ، اینترنت ، زنان ، اقوام و اقلیتهای مذهبی می باشد. فرصت را مغتنم شمرده بار دیگر بر لزوم آزادی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی بویژه اسوه های مبارزه و استقامت مهندس حشمت اله طبرزدی و اکبر گنجی تاکید می کنیم.

29 مهر 1384

جبهه دمکراتیک ایران

Idf_shoura@yahoo.com

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

ساير مطالب مربوط به ديدگاه