|
|
|||
مصاحبه "روز" با خوئینی در بيمارستانپیام جدید پليس خشونت و سرکوبمسعود باستانی ۲۳ تیر ۱۳۸۴
بعد از انتخاب آقای احمدی نژاد و یکپارچه شدن حکومت، انتصاب فرمانده جدید نیروی انتظامی که از فعالین بسیج بوده، نشان دهنده آغاز دوران جدیدی است . برخورد شدید مامورین نیروی انتظامی با اجتماع مسالمت آمیز مقابل دانشگاه تهران هم در واقع ، برای ارسال پیام خشونت و سرکوب به جامعه دانشجویی بود. علی اکبر موسوی خوئینی، دبیر کل سازمان ادوار تحکیم وحدت و نماینده مجلس ششم که از روی تخت بیمارستان فیروز آبادی تهران با خبر نگار روز سخن می گفت، با اين مقدمه ماجرای مضروب شدن و دستگیری خود گفت: پس از ارسال نامه دفتر ادوار تحکیم وحدت مبنی بر اینکه طبق اصل ۲۷ قانون اساسی که می گوید اجتماعات آزاد است مگر آنکه مخل مبانی اسلام باشد، خواستار صدورمجوز برای گردهمایی در برابر دانشگاه تهران شدیم و در خواست کردیم که امنیت آن را تامین کنند. اما یک ساعت قبل از آغاز برنامه به طور شفاهی به ما اعلام کردند که مجوز نمی دهند. آنها حتی حاضر نشدند این موضوع را به طور کتبی اعلام کنند. ما هم در مقابل گفتیم زمان برای اطلاع رسانی باقی نمانده است، لذا تصمیم گرفتیم به محل تجمع رفته و در آنجا حضورا بگوییم که مجوز صادرنشده و از مردم در خواست کنیم متفرق شوند. اما به محض رسیدن من به محل یکی از افراد نیروی انتظامی که لباس فرم به تن و تجهیزات خاصی به همراه داشت به من حمله و مرا مضروب کرد . در لحظه اول احساس درد نداشتم، و به حرکت ادامه دادم.. سپس خود را به فرماندهی مستقر در میدان رساندم و از وی در مورد علت عدم حضور سردار طلایی سئوال کردم. و همچنین اینکه چرا برخلاف دو سال اخیر که برخورد نیروی انتظامی با تجمعات بسیار خوب بود، امروز نیروی انتظامی اقدام به توهین و ایراد ضرب و شتم به حاضرین می کند. ایشان در پاسخ گفتند آقای طلایی اجازه حضور فیزیکی در اینجا را ندارد و اکنون در گوشه ای مستقر است. در خواست کردم با ایشان مذاکره کنم. اما گفتند امکان پذیر نیست. در همان جا بود که فهمیدم ظاهرا از طرف فرمانده جدید نیروی انتظامی، محدودیت و ماموریت جدیدی برای سردار طلایی در نظر گرفته شده است. یعنی سردار طلایی محدودیت پیدا کردهاند؟ در بیمارستان تحت بازداشت هستید؟ به نظر شما علت این برخوردهای شدید چه بود؟ به هر حال من اعلام کرده ام که از ایشان که آمر این داستان بود شکایت خواهم کرد. البته ما امیدی به داخل نداریم، چون رسیدگی کننده و متشاکی یکیست. اما از طرق مختلف و در مجامع بین المللی مسئله را دنبال خواهیم کرد. این روند باید متوقف شود، چون در آینده منجر به فاجعه خواهد شد.
|
||||
|