در انتظار سرنوشت

امروز یکی از دغدغه ها و بحث های مطرح در برابر مسولان کشور ؛ سرنوشت فعالیت برای دستیابی به انرژی اتمی است .

مقامات بلند پایه ابران ؛ با آگاهی کامل از ذخایر طبیعی و سرمایه های کشور سالهاست که بر لزوم فراهم ساختن فناوری هسته ای اصرار دارند . پس از واقعه یازده سپتامبر ؛ سیاستهای جمهوری خواهان ایلات متحده باری دیگر در راستای مبارزه  با تهدید های جهانی و بنیادگرایی اسلامی به اوج رسید . اول حکومت طالبان در همسایگی شرقی ایران بیرون رانده شد و سپس جمهوری مطلفه حزب بعث ؛ با بهانه تولید سلاح های اتمی سرنگون شد . ایالات متحده نشان داد که تغییر ساختار سیاسی خاورمیانه از اولویتهای سیاست خارجی این کشور است . با این تجربه و ابقای بوش در مقام ریاست جمهوری ؛ مردم ایران به شدت نسبت به  مواضع امریکا علیه کشور بیم دارند . در کنار مذاکرات ایران با نمایندگان اتحادیه اروپا که به نتیجه در خور توجهی دست نیافت ؛ برگزاری جلسات آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز کماکان نتوانسته است تنشهای به وجود آمده پبرامون پرونده هسته ای ایران را کاهش دهد  .دو هفته گذشته دور دیگری از سلسله نشست های شورای حکام با این پیام که ابران باید
فعالیت های هسته ای خود را شفاف تر سازد و همکاری بیشتری را با آژانس داشته باشد پایان یافت . آنچه در آن نباید شک داشت این است که مقامات تهران ؛ تاکنون نتوانسته اند آنگونه که باید به جلب نظر شورای حکام و توافق نسبی با کشور های آلمان ؛ انگلیس و فرانسه دست یابند و الیته وقتی که تفاضای بازرسی مجدد از سایت نظامی پارچین واقع در جنوب شرق تهران که از سوی آژانس مطرح شده بود ؛ رد می شود ؛ می توان به منظور شورای حکام از عبارت " شفافیت بیشتر " پی برد .

این شفافیت تاکنون نه به حدی بوده است که شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی را راضی نگاه دارد و نه به گونه ای رقتار شده که مردم ایران از علت و ضرورت استفاده از انرژی اتمی آگاه باشند تنها چبزی که ملت در یافته اند ؛ آن بوده که مقامات ایرانی با همه توان و جدیت در راه دستیابی به فناوری هسته ای مشغول اند و در طی این مسیر با اروپا و آمریکا و آژانس به چالش رسیده اند .از سوی مقامات ایران بارها تاکید شده است که انرژی اتمی در کشور برای مصارف صلح آمیز خرج خواهد شد ولی اهمیت این مصارف صلح آمیز تا چه اندازه مبرم است که اکنون مجموعه در گیری های دیپلماتیک مربوطه ؛ نوعی تنش اجتماعی را در درون رواج داده است ؟ و بعید نیست که امنیت ملی نیز در آینده نزدیک به مخاطره افتد .زمانیکه در دور قبلی نشست های شورای حکام ؛ امیدی می رفت که ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل متنفی اعلام شود ؛ دولتمردان کابینه بوش موضوع "سایت پارچین" را به عنوان برگی دیگر به روی میز حکام آژانس گذاردند و این حرکت حساب شده باری دیگر این نکته ظریف را خاطر نشان ساخت که بازی پرونده هسته ای ایران از لایه های پیچیده ای بر خوردار است .از سویی دیگر سال گذشته" عبدالقادر خان "معروف به پدر بمب اتمی پاکستان ؛ در تلویزبون دولتی این کشور ادعا کرد که طرح ها و تجهیزات ضروری در خصوص تولید تسلیحات هسته ای را به چند کشور از جمله ایران فروخته است .

این بحث پس از یک سال ماندن در زیر سایه سکوت ؛ باری دیگر در آخرین جسله آژانس از زبان برخی از دیپلمات ها در پاسخ به خبرنگار آسویشیتد پرس شنیده شد . از این روی بعید است که دور جدید مذاکرات در این ماه ( مارس ) با همه اعلام حمایتی که بوش از ادامه آن کرده است و ارایه مشوق ها ؛ به نتیجه ای مطلوب رسد .

امضاء محفوظ