کشور بزرگ و اعجاب انگیز

سفیر جدید فرانسه در ایران که همراه با سفرای آلمان و انگلستان در میزگردایسنا درباره پرونده اتمی ایران شرکت کرده است، ایران را"کشور بزرگ و اعجاب انگیز" می خواند. سفرای سه کشور می کوشند در آغاز هفته ای که"مسئله اتمی" باز هم موضوع روز است، با هزار دلیل ایران را به میز مذاکره با اروپا برگردانند، البته بر اساس معاهده"پاریس". روزی است که محمد البرادعی، رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی، برنده جایزه صلح نوبل شده است. دومین بار است که صلح نوبل، مستقیم به ایران مربوط می شود. بار اول صلح نوبل، نام حقوق بشر و شیرین عبادی را به هم پیوند زد. این یکی از سه پرونده جهانی ایران است.

اکنون، محمد البرادعی، که به قول روزنامه شرق"شاهین ترازوی ایران ـ آمریکا" است، این جایزه را می برد . و به این ترتیب،پرونده دوم را که روی میز گشوده و آماده تصمیم گیری تا دو ماه دیگر است، بعدی تازه می دهد. روزنامه شرق با چاپ عکس زیبایی از البرادعی در صفحه اول، به استقبال این انتخاب می رود. دوستی نزدیک البرادعی با محمد خاتمی را یادآور می شود و روی نقش تعدیلی البرادعی ، به ویژه در برابر آمریکا، تاکید می کند. روزنامه کیهان دریافت این جایزه را نتیجه خوش خدمتی دیپلمات مصری به غرب می داند. شیمون پرز، نخست وزیر اسراییل، این امر را هشدار به ایران ارزیابی می کند. او همصدا با سخنان بسیار تند جرج بوش علیه جمهوری اسلامی" ایران را مشکل آفرین ترین و خطرناک ترین طرف در منطقه" می خواند و " یکی از بزرگ ترین چالش های پیش روی آژانس" وارد مرحله تازه ای می شود. به قول البرادعی، همه چیز" تا حدود زیادی به شفافیت عملکرد ایران و همکاری آن بستگی دارد".

همزمان، پرونده دیگر جهانی ایران، یعنی حقوق بشر، در آستانه ارجاع به مجمع عمومی سازمان ملل است. دولت کانادا، که پرونده زهرا کاظمی آن را به" طرف" اساسی و پیگیر جمهوری اسلامی تبدیل کرده، آماده است این اقدام را انجام بدهد. اواخر هفته گذشته این موضوع اعلام شده و حالا حاج آقا کریمی راد، که معمولا از ادبیات افراطی، استفاده نمی کند، در جواب کانادا"چاک دهانش" را می کشد.

او که معتقد است در کشور ـ یعنی ایران ـ " تمام نرم های حقوق بشر دقیقا" رعایت می شود، سخت از دولت کانادا عصبانی است. سخنگوی قوه قضاییه و وزیر دادگستری که "مستمسک قرار دادن" حقوق بشر را" ترفند جدید" از سوی" کانادا و امثال آن" می داند، می گوید:" کشوری مانند کانادا، پرونده اش در بخش حقوق بشر، پرونده ای تاریک و مخدوش است" و به کانادا هشدار می دهد:" به گونه ای رفتار نکند که سابقه اش در تاریخ تاریک تر شود".

و در همین حال که سخنگوی قوه قضاییه همه فریاد خود را بر سر کانادا می کشد و می گوید:"اقدامات کانادا در جهت مخدوش کردن وجهه نظام مردم سالار ایران" است. اکبر گنجی، چهل و یکمین روز بی خبری مطلق را پشت سر می گذارد، و به قول عیسی سحرخیز، پرونده اکبر گنجی زیر دست هاشمی شاهرودی نیست:" او از جای دیگر هدایت و رهبری می شود".اشاره سحرخیز ظاهرا به سعید مرتضوی است. عبدالفتاح سلطانی هم وضع مشابهی دارد. به گفته خانم معصومه دهقان، همسر او، به خبرگزاری ایلنا" هفتاد روز از بازداشت موقت آقای سلطانی می گذرد، هنوز نه از فک قرار خبری است و نه از پذیرفتن وکیل". همسر عبدالفتاح سلطانی، اشاره نمی کند، به صراحت می گوید:" گویا جناب دادستان شاکی پرونده آقای سلطانی است، چون اولین اتهام آقای سلطانی، توهین به دادستان است. آیا قانون ، شرع و عرف اجازه می دهد شاکی و قاضی یک نفر باشد".

در همین روز، اعلام می شود که پرونده های مطبوعاتی از 24 مهر به صورت علنی بررسی می شود. اول هم نوبت چند هفته نامه است. طبق خبر فوق" البته" از مدیران مسئول و مدیران خبرگزاری ها نیز جهت حضور در این مراسم دعوت می شود، و احتمالا برای پیشواز از این مراسم دومین خبرنگار تبریزی مورد ضرب و شتم قرار می گیرد. پیش از این خانم معصومه بابا پور، روزنامه نگار تبریزی، ناپدید شد و بعد از چند روز پیکر خونین او را زیر پلی پیدا کردند. و حالا حسین قربانی، خبرنگار عکاس نشریات محلی تبریز مورد ضرب و شتم قرار می گیرد، البته به روشی دیگر: سید حسن شکوری، عضو شورای شهر تبریز و رئیس ستاد انتخاباتی محمود احمدی نژاد، در حضور خبرنگاران این کار را انجام می دهد. نیروی انتظامی هم دوربین این خبرنگار را ضبط می کند.

البته یک خبر" کم و بیش خوب" هم هست. سه روزنامه نگار کرد که در" اغتشاشات" کردستان دستگیر شده بودند، آزاد می شوند. اجلال قوامی، سعید ساعدی و رویا طلوعی با وثیقه 100میلیون تومانی، به خانه می روند تا نوبت دادگاه برسد.