بازگشت به صفحه اول

از ايران ما

 
 
در گذشته هيچ‌كس از جفا‌پيشگي با اعضاي هيات علمي نتيجه‌ي مثبتي نديده است

گفت‌وگو با احمد شيرزاد استاددانشگاه

ايران ما - عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت ايران اسلامي گفت: اگر بازنشستگي اساتيد سياسي نبود، نبايد يكدفعه به صورت موج فراگير مطرح مي‌شد. وقتي موج‌گونه عمل مي‌شود، شائبه‌ي سياسي را به ذهن متبادر و فضاي ياس و دلسردي در دانشگاه ايجاد مي‌كند.

احمد شيرزاد در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) ابراز عقيده كرد: اولين‌بار نيست كه شاهد فشار از بالا براي اين‌كه خارج از روال معمول دانشگاه‌ها كساني بازنشسته شوند در آموزش‌ عالي كشور اتفاق مي‌افتد. تاكنون يكي‌ دو بار ديگر نيز اين اتفاقات افتاده است. كساني از راه رسيده‌اند و به تصور خود خواسته‌اند كه در دانشگاه‌ها خانه تكاني انجام دهند و استادان با سابقه را به تصور اين‌كه اشياء كهنه‌اند و بايد كنار گذاشته شوند تا جا براي اشياء نو باز شود، بركنار كرده‌اند.

اين نماينده‌ي سابق مجلس شوراي اسلامي افزود: در تمام مواردي كه اين اتفاق در گذشته افتاده است بعد از مدتي فضاي دانشگاه‌هاي كشور نسبت به اين مساله به شدت عكس‌العمل نشان داده و موج بسيار منفي به كساني كه درصدد اين كار بودند بازتابيده است.

وي خاطرنشان كرد: دانشگاه مكاني با موقعيتي حساس است، مجموعه‌ي اعضاي هيات علمي دانشگاه‌ها افراد بسيار حساس و زود‌رنجي هستند و اين نوع نامهرباني‌ها و جفاپيشگي‌ها را بر نمي‌تاباند. عكس‌العمل آن ها به شكل بسيار ظريفي بروز خواهد كرد. در گذشته هيچ‌كس از جفا‌پيشگي با اعضاي هيات علمي نتيجه‌ي مثبتي نديده است. دانشگاه توسني نيست كه با اين قبيل تازيانه‌ها بشود از او سواري گرفت.

اين عضو شوراي مركزي جبهه‌ مشاركت ادامه داد: ظاهر مساله كاملا قانوني است. كساني كه بازنشسته شدند هيچ نوع اعتراضي مگر در موارد بسيار معدودي نسبت به اين‌كه اين كار خلاف قانون باشد، وجود ندارد. ولي كارهاي زيادي وجود دارد در دنيا، كه قانوني است ولي دولت‌ها انجام نمي‌دهند. قانون حد و حدود نهايي را در رفتار تعيين مي‌كند. ممكن است چيزي مستند به قانون باشد ولي در مبناي مصلحت جامعه نباشد. قانون دست دانشگاه‌ها را در اين مساله باز گذاشته است اما معنايش اين نيست كه مسوولين آموزش عالي به هر نحو كه مصالح فكري يا سياسي خودشان اقتضاء كرد عمل كنند.

وي خاطرنشان كرد: اگر اين اتفاقات بسيار خشك و دستوري و اداري و بدون لحاظ كردن نظر عموم هيات علمي انجام پذيرد نتيجه‌ي مستقيم آن ايجاد يأس و دلسردي است، كه در ميان شاغلان امروز نيز تاثير مي‌گذارد.

شيرزاد با بيان اين‌كه " بايد از دانشجويان تشكر كرد كه فقط به مسائل خود فكر نمي‌كنند و نسبت به محيط دانشگاه احساس دلسوزي و مسووليت دارند" تصريح كرد: اعتراضاتي كه انجام شده برخواسته از حمايت دانشگاهي دانشجويان عزيز ماست و نشان مي‌دهد كه دانشجو به كيفيت علمي و محيط آزاد آكادميك خود بسيار اهميت مي‌دهد. اين جاي تقدير دارد.

وي افزود: به لحاظ فكري و فرهنگي افكاري هستند كه تصور مي‌كنند همه منحرف هستند و دانشگاه بايد در سيطره‌ي تفكر خاص باشد. اين تفكرات بسته‌ي فرهنگي شايد بيش از همه در مسائل سياسي دخيل باشد.

شيرزاد ادامه داد: راه‌حل‌هايي براي استفاده از تجربيات و دانش اساتيد پيشنهاد مي‌كنند، مثلا بعد از بازنشستگي دعوت به كار شوند ولي به نظر مي‌آيد اين مساله مثل اين است كه ظرف چيني گرانبهايي را بشكنيم وبعد دلمان خوش باشد كه با چسب مي‌توان آن را ترسيم كرد.

 
 
بازگشت به صفحه اول

  ساير مطالب مربوط به ديدگاه