سخنگوي سازمان دانش‌‏آموختگان ايران (ادوار تحكيم وحدت) گفت: برخوردهاي سازمان‌‏يافته با هدف كنار گذاشتن جنبش دانشجويي از تحولات سياسي، دانشجويان را به سمت استقلال و دوري گزيدن از قدرت هدايت كرد و موجب قطع ناف و وابستگي تشكل‌‏هاي فعال دانشجويي به نهادهاي قدرت و احزاب سياسي شد.

عبدالله مومني، حادثه 18 تير 78 را نماد مظلوميت دانشجويان عنوان كرد و گفت: 18 تير تاوان تاثيرگذاري, حق‌‏طلبي و روشنگري دانشجويان در عرصه سياسي بود و پس از آن خط برخورد و ايجاد محدوديت براي دانشجويان و فعالان مستقل دانشجويي كليد خورد و هزينه فعاليت دانشجويي و سياسي بالا رفت.

وي تصريح كرد: اين حادثه پروژه‌‏اي بود كه با هدف ايجاد محدوديت براي دانشجويان و اصلاح‌‏طلبان، كاهش پتانسيل و توان جنبش اجتماعي و دانشجويي و كنار گذاشتن دانشجويان به عنوان يكي از پايه‌‏هاي اصلي اصلاحات از عرصه سياست اجرا شد.

مومني با تصريح بر اينكه دلايل چنين تهاجمي به دانشجويان را مي‌‏بايست در نقش جريان دانشجويي در تحولات پس از دوم خرداد و ايجاد فضاي اصلاحي در كشور جست‌‏وجو كرد، اظهار داشت: اين حادثه حاصل انتقام‌‏جويي و كينه‌‏توزي از دانشجويان بود؛ دانشجوياني كه به عنوان كانون اصلي اصلاحات دموكراتيك و تحولات بنيادين، زمينه‌‏ساز آگاهي‌‏بخشي و روشن‌‏گري مردم و افكار عمومي بودند.
مومني خاطرنشان كرد: در اين حادثه اصلاح‌‏طلبان به موجب مصلحت‌‏جويي در برابر برخوردي كه با دانشجويان صورت گرفت، كوتاه آمدند و اين خود موجب ايجاد فاصله بين دانشجويان و اصلاح‌‏طلبان شد.

وي اظهار داشت: سكوت مصلحت‌‏جويانه اصلاح‌‏طلبان نسبت به اين مساله، به قطع وابستگي دانشجويان از نهادهاي قدرت و ايجاد ترديد و دودلي در حمايت جدي دانشجويان و هوادارنشان از اصلاحات خاتمي منجر شد، به گونه‌‏اي كه پس از 18 تير 78 ما روز به روز شاهد افول فضاي بانشاط سياسي و سقوط جايگاه اصلاح‌‏طلبان در نزد دانشجويان بوديم.

سخنگوي سازمان دانش‌‏آموختگان ايران تاكيد كرد: گرچه ماجراي 18 تير به خيال خام طراحان آن به اضمحلال كشاندن جنبش دانشجويي و به خاموشي كشاندن چراغ روشنگري دانشگاه را دنبال مي‌‏كرد اما مجموعه تحركات دانشجويي بعد از 18 تير 78 و تاثيرگذاري و نقش دانشجويان در تحولات سياسي كشور و پديد آوردن گفتمان دموكراسي‌‏خواهي در جامعه، نشانگر توان و ظرفيت دانشجويان در مقابله با محدوديت‌‏هاي ايجادشده است.

وي در پايان اظهار داشت: گرچه هر روزه شاهد ايجاد محدوديت و ايجاد چالش براي فعاليت‌‏هاي مستقل دانشجويي و فعالان دانشجويي هستيم، به گونه‌‏اي كه حتي از حق برگزاري برنامه -كه از حقوق مسلم و بديهي آنهاست- محروم شده‌‏اند اما معتقديم نتيجه اين محدوديت‌‏ها و دشواري‌‏ها به ايجاد فضاي تك‌‏صدايي در محيط دانشگاه منجر نخواهد شد و دانشجويان از طرق مدني و مسالمت‌‏آميز در جهت گسترش آزادي‌‏هاي سياسي و اجتماعي، تعميق دموكراسي و توسعه حقوق بشر تلاش خواهند كرد.