اكبر گنجي كه براي شركت در مراسم اعتصاب غذاي 3 روزه در اعتراض به نقض حقوق بشر و استمرار حبس زندانيان سياسي به نيويورك سفر كرده است. در جمع اعتصاب كنندگان در برابر مقر سازمان ملل متحد سخناني ايراد كرد كه متن آن در پي مي آيد:

ما به هر صورتی که شده باید مانع جنگ شویم و نگذاریم کشور ما وارد جنگ دیگری شود به دلیل سیاست های نابخردانه ای که اکنون جمهوری اسلامی دارد از یک سو و جنگ طلبی دیگری که از سوی دیگر و اشخاص دیگر دنبال می شود. ما دموکراسی می خواهیم، آزادی می خواهیم، حقوق بشر می خواهیم، یک ایران آباد و آزاد می خواهیم. ما اینها را برای کجا می خواهیم، آزادی و دموکراسی را برای کجا می خواهیم؟ برای ایران می خواهیم، ابتدا باید یک ایرانی وجود داشته باشد که آن ایران آزاد باشد، آباد باشد، دموکراتیک باشد. اگر ایران نباشد، تجزیه شود، نابود شود، این دموکراسی را ما برای کجا می خواهیم.

لذا به هر طریق ممکن ما باید از جنگ جلوگیری کنیم و این صلح طلبی را که ما شعارش را می دهیم، یک شعار یکسویه نیست، صلح بوجود نمی آید مگر از طریق دموکراسی. تا رژیم های خودکامه وجود دارند، جنگ هم وجود دارد. یک رژیم استبدادی، یک رژیم خودکامه برای تثبیت خودش، برای تداوم خودش، برای بقای خودش همیشه مجبور است که دشمن خارجی خلق کند، شرایط را شرایط جنگی کند، شرایط بحرانی کند و با بحران آفرینی، جنگ طلبی سعی کند بتواند یک اجماعی دور خودش درست کند و نیروهای آزادی خواه داخلی را سرکوب کند.

لذا گوهر صلح طلبی ما را دموکراسی خواهی ما تشکیل می دهد. ما اگر نکوشیم نظام سیاسیمان را دموکراتیز کنیم، همیشه با مساله جنگ روبرو خواهیم بود. یک دولت خودکامه، دولت پنهانکار است، دولتی است که پاسخگو نیست، دولتی است که مسئولیت ناپذیر است و همیشه به این ترتیب جنگ را برای کشور خودش به ارمغان می آورد. حکومتی که از مردم خودش پنهان می کند کارهایی را که می کند، مطمئنا از جهانیان هم پنهان می کند و هیچ کس به چنین حکومتی اطمینان نخواهد کرد.

آقای ژاک شیراک رئیس جمهوری فرانسه در دیداری که با حسن روحانی داشته، گفته بوده که شما یک تعداد اسلحه داشتید مانند ژ سه و کلاشینکف و آمدید تمام مخالفین خودتان را در کشور ما زدید ترور کردید. اگر شما بمب اتمی داشته باشید، چه بلایی سر جهان می آورید.

یک دولت خودکامه دولتی است که مسئولیت ناپذیر است و چون پاسخگو و مسئولیت پذیر نیست، هیچ کس به او اطمینان نمی کند. لذا ما باید بکوشیم یک کشور دموکراتیک ایجاد کنیم، یک نظام سیاسی دموکراتیک ایجاد کنیم و به این ترتیب است که می توانیم دنیا را به خودمان جذب کنیم و با دنیا روابط دوستانه داشته باشیم. اگر اینطور نباشد هیچ کس به ما اطمینان نخواهد کرد. دموکراسی ها با هم نمی جنگند و کمتر درگیر جنگ می شوند. یک دولت دموکراتیک اگر در ایران بود، این وضعیتی که ما امروز داریم درگیرش نبودیم و هیچ کس چنین فشار جهانی را بر ما تحمیل نمی کرد.

حکومت ما اکنون از حکومت صدام حسین هم بدتر عمل می کند. حکومت این شکلی وضعیتی که الان ما با آن روبرو هستیم را ایجاد می کند و ما را درگیر با چیزهایی می کند که ما اصلا نمی خواهیم منطقه و کشور ما را به آتش و جنگ بکشاند و همیشه برای این که خودش باشد، خودش باقی بماند، اصلا انسان ها برایش مهم نیستند. این که چه بر سر مردم ما می آید برایش مهم نیست. لذا ما باید بکوشیم به جهان اثبات کنیم که ما هستیم، حضور داریم، یک جنبش قوی هستیم. این فقط با حرف زدن نیست و با حرف نمی شود گفت که ما حضور داریم، بلکه باید در عمل نشان دهیم. در عمل اگر ما بکوشیم مبارزه کنیم برای آزادی، جهان هم روی ما حساب جدی باز خواهد کرد و این اعتصاب غذا یک نمونه از این کاری بود که ما نشان دادیم این جنبش حضور دارد.

کسانی فکر می کنند ما چون با جنگ مخالفیم، باید برویم پشت نظام جمهوری اسلامی سنگر بگیریم. چنین چیزی نیست. ما همزمان هم با جنگ مخالفیم و هم با رژیم جمهوری اسلامی و اتفاقا همین رژیم جمهوری اسلامی است که جنگ را برای ایران به ارمغان می آورد. ما یک بار جنگ را تجربه کردیم در جنگ هشت ساله و حدود 300 الی 400 هزار نفر از بهترین بچه های کشور کشته شدند. حدود هزار میلیارد دلار خسات جنگی به کشور ما وارد شد، حدود یک میلیون نفر در این جنگ معلول شدند. اگر ما در کشورمان دموکراسی داشتیم، در آن صورت حتی اگر به دنبال سلاح اتمی می رفتیم، کسی به ما این فشارهایی که امروز هست، نبود. و این به خاطر یک دولت خودکامه است که بد عمل کرده و ایران را نزد جهانیان بی آبرو کرده. ما باید بکوشیم کرامت انسانی خودمان را به جهانیان نشان دهیم. ما باید بکوشیم و نشان دهیم به جهانیان که ما انسان های بزرگی هستیم.

منبع: راديوفردا