گفت و گو با سيمين بهبهاني شاعره معاصر ايراني

ايران ما - سيمين بهبهانی غزلسرای بزرگ، می گويد: بزرگترين مانع زنان ايرانی برای حضور در عرصه های مختلف اجتماعی و سياسی، تعصبات مذهبی است. وی می افزايد در هشتاد سال اخير زنان ايرانی به مطالبه حقوق خود برخاستند، و از جمله خواستار آزادی از حجاب شدند و البته به حقوق بسياری رسيدند از جمله دستيابی به تحصيلات عالی، به طوری که اکنون زنان ما بيشتر از مردان به دانشگاه می روند. خانم بهبهانی می افزايد: با وجود همه فشارها و تبعيض ها عليه زنان در ايران، می بينيم که زير بار نمی روند. وی می گويد: زنان ايران «زير بار نمی روند. در خيابان می زنند، لهشان می کنند، زندان می برند، همه اين کارها را می کنند، ولی باز می بينيم صدايشان بلندتر می شود و بنده هيچ وقت نااميد نيستم از زن ايرانی تا به آنچه که می خواهد برسد.»

رمضانعلی صادق زاده عضو فراکسيون اقليت مجلس شورای اسلامی روز چهارشنبه در مصاحبه با ايسنا، حضور کمرنگ زنان ايرانی در عرصه های اجتماعی را مربوط به ديدگاه های فکری حاکم بر جامعه دانست و گفت: برای نهادينه شدن فرهنگی مناسب با مطالبات زنان جهت حضور در عرصه های اجتماعی و سياسی، زمان لازم است. فرخنده کيهانی تهيه کننده تلويزيون نيز در مصاحبه با همين خبرگزاری گفت: چهره زن ايرانی در اغلب برنامه ها و خصوصا سريال های نمايشی معيوب و خنثی و به دور از حقيقت است. سيمين بهبهانی غزلسرای بزرگ معاصر در مصاحبه با ليلی صدر مصاحبه گر راديو فردا می گويد:

سيمين بهبهانی: بزرگترين مانعی که زنان ايرانی دارند، تعصبات مذهبی است. يعنی به نام مذهب زنان را طوری محدود می کنند که نمی توانند در خيلی از فعاليت های اجتماعی شرکت داشته باشند. يعنی خشک انديشی، يعنی تعصب، نه مذهب واقعی. ما می بينيم در تاريخ ما همينطور زن يک موجود عقب مانده ای است. ما چقدر دانشمند مرد داشتيم در تاريخ، شاعر، نويسنده مرد. ولی به نسبت آنها زن خيلی کم داريم و حتی در ادبيات ما اسم زن خيلی کم می آيد. اگر اسمی از معشوق زن می آيد، به اسم قمر خانگی، محبوب حصاری، آهوی بندی و از اين طور چيزها هست که زن را هميشه در محدوده قلعه و خانه و چادر حبس می کنند. و اگر عشقی ورزيده می شود، بيشتر عشق ها طرف توجه، زيباپسرها هستند، مردها هستند و می بينيم وصفی که از آنها می شود، مردانه است. ولی با اين همه گهگاهی لياقت های خيلی زيادی از زنان ديده شده. ۸۰ سال پيش زنان ايرانی شروع کردند مانند فمنيست های جهان حقشان را طلب کردن، آزادی از حجاب و البته به حقوق بسياری رسيدند از جمله باز شدن در دانشگاه ها به روی آنها و الان هم زنان ما بيشتر از مردان به دانشگاه می روند و من نمی خواهم يک چهره شکسته و درهم و خوردشده ای از زن نشان دهم. اميدوارم زنان با همه مشکلاتی که دارند، بتوانند مشکلات را خرد کنند و به آنچه که می خواهند دست يابند.

با توجه به موفقيت هايی که به آنها اشاره کرديد، آينده تلاش های زنان ايرانی برای کنار گذاشتن موانع موجود در برابرشان را چگونه می بينيد؟

سیمین بهبهانی: چقدر این سالها روی زنها فشار آوردند. من یادم می آید یک زمانی خود من را اداره ای که می خواستم بروم، مجبور می کردند جوراب ضخیم داشته باشم، چادر یا روسری را تا روی ابروهایم بکشم و گاهی روی مژگان من دستمال می کشیدند که ببینند آیا آرایش کردم یا نه. با این فشارها می بینیم امروز زن ها واقعا مدل خودشان را دارند، مشکلات را کنار گذاشتند و تا حدی لباس میل خودشان را می پوشند و زیر بار نمی روند. در خیابان می زنند، لهشان می کنند، زندان می برند، همه این کارها را می کنند، ولی باز می بینیم صدایشان بلندتر می شود و بنده هیچ وقت ناامید نیستم از زن ایرانی تا به آنچه که می خواهد برسد.