|
سخنگوی
انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران وعلوم پزشكي: نوع نگاه
وزارت علوم به تشكل‌های دانشجويي محيط دانشگاه را راديكال
مي‌كند
سخنگوي
انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران و علوم پزشكي تهران گفت: «يكي از
ابتدايي‌ترين عواقب نوع نگاه وزارت علوم به دانشگاه و به‌ويژه تشكل‌هاي
دانشگاهي، برخورد غير علمي و راديكال شدن محيط دانشگاه
است.»
حسين نقاشي در گفت‌وگو با خبرنگار
سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با تاكيد بر لزوم بررسي
عملكرد دولت در عرصه اجتماعي و فرهنگي در چارچوب شعارهاي انتخاباتي و
ايدئولوژي‌ها و استراتژي‌هايي كه بر مبناي آن رأي آورده است، اظهار
داشت: «خواستگاه جريان دولت نهم منتسب به برخي جريانهايي بود كه نام
خود را اصطلاحا اصولگرا ناميده بودند. آنچه كه در بدو امر به نظر
مي‌رسيد، اين بود كه سياستهاي فرهنگي و اجتماعي پروژه‌اي را بايد
دنبال كنند كه جنبه كنترلي داشته باشد اما آنچه كه در عمل شاهد بوديم
نوعي عملگرايي بود.»
وي خاطرنشان كرد: «در حوزه فرهنگي
اعم از حوزه مطبوعات و رسانه‌هاي تصويري همچون سينما شاهد تحول
چشم‌گيري نبوديم و به كيفيت مطبوعات آزاد و مستقل نيز افزوده نشد. به
نظر مي‌رسد سياستهاي دولتي هم دغدغه‌اي در اين راستا نداشته باشد تا
جايي كه احزاب و گروه‌هاي شناسنامه‌دار سياسي همچون جبهه مشاركت،
سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي و ... از حق داشتن رسانه مستقل محروم
ماندند.»
اين فعال دانشجويي ادامه داد: «دو
معضل عمده ناهنجاري‌هاي اجتماعي و بيكاري نيز همچنان بر قوت خود باقي
است. شعارآوردن پول نفت به سر سفره مردم كه از جمله شعارهاي پوپوليستي
دولت نهم بود باعث شده كه مفهوم فلسفي - سياسي عدالت اجتماعي لوث شده و
كارايي لازم را نداشته باشد. از منظر سياستهاي چپ‌گرايانه مي‌شد با
حمايت و افزودن بر صندوق ذخيره ارزي و با توجه به افزايش قيمت نفت،
سياستهاي رفاهي و تأمين اجتماعي و همچنين سياستگذاري‌هاي توليدي –
صنعتي را در پيش گرفت و معضل بيكاري و فقر را كاهش داد.»
نقاشي در ادامه تأكيد كرد: «در
بحث‌هايي كه در مورد نحوه پوشش زنان مطرح شد نيز بجاي اينكه رويكردي
فرهنگي به مساله داشته باشند، عمدتا عملكرد شعاري در پيش گرفته وتنها
به اعمالي زودگذر و فصلي بسنده شد.»
سخنگوي انجمن اسلامي دانشجويان
دانشگاه تهران و علوم پزشكي تهران توضيح داد: «البته اين انتقاد به
دولت اصلاح‌طلبان نيز وارد است كه چرا با نپرداختن جدي به مقوله عدالت
اجتماعي، دست رقيب را در زمينه بهره‌برداري پوپوليستي و ارتجاعي از
مفاهيمي مانند عدالت اجتماعي باز گذاشتند كه آنها بتوانند سبد رأي خود
را با شعارهايي از اين دست پر كنند. چنانكه پيش گرفتن سياستهاي نوين
و علمي سوسيال دموكراسي – چپ ميانه – مي‌توانست در هر سه بعد فرهنگي،
اجتماعي و سياسي اصلاح‌طلبان را به پيش برد. چراكه در بحث دموكراسي
مطالبات طبقه متوسط پاسخ گفته مي‌شد و در بخش رهيافت‌هاي رفاهي و تأمين
اجتماعي و پيگيري مفهومي عدالت اجتماعي، طبقات فرودست نيز به همراهي
آنان برمي‌خواستند.»
نقاشي ضمن انتقاد به برخي سياستهاي
فرهنگي -اجتماعي وزارت علوم، تصريح كرد: «مسؤولين وزارت علوم
مي‌خواستند رويكرد كنترلي و بسته‌اي اعمال كنند، كما اينكه اعمال هم
كردند. اين به شيوه نگرش سياستگذاران به عموم دانشجويان و قشر فرهيخته
دانشگاهي برمي‌گردد كه با نگاه توأم با ظن و گمانه‌زني‌هاي منفي همراه
است. يكسان پنداشتن محيط علمي و جمع نخبگان در دانشگاه‌ها با اماكن
عمومي و برخوردها و اعمال سياستهاي كنترلي به اين قشر از اجتماع روند
معكوسي دارد و آنها را از هيأت حاكمه وزارت علوم و دولت دور خواهد كرد
و بروز عكس‌العمل صرفا انتقادي و تخاصمي را باعث مي‌شود.»
وي با بيان اينكه نوع برخورد مسؤولين
با اردوهاي دانشجويي توهين آشكاري به جامعه دانشگاهي بود، خاطرنشان
كرد: «مسوولين مي‌توانستند با روش‌هاي آرام و معتدل‌تر و هوشمندانه‌تر،
نقص‌ها و عيب‌هاي اردوهاي دانشجويي را مرتفع كنند ولي عملكرد مسؤولين
عكس‌العمل شديد جامعه دانشگاهي را برانگيخت كه به نفع مجموعه دولت و
وزارت علوم نشد.»
|