آيا اين نوع حکومت کردن شايسته و ممکن است ؟
محمد رضا کثرانی
مردم ايران در سال ۱۳۵۷
۱برعليه عدم آزادی سياسی
۲عدم آزادی بيان
۳تبعيض طبقاتی
۴تبعيض فرهنگی و قومی
۵ سانسور موجود در جامعه
۶ حکومت فردی و همه
مسايل و مشکلاتی که در نظام شاهنشاهی بود دست به يک قيام همه جانبه زدند تا به
آزادی کامل برسند .
اما پس از انقلاب خودکامگان جديدی که به قدرت رسيدند چنان استبدادی بر
پا کردند که وحشتناک تر از استبداد گذشته بود .
نوقدرتمندان تازه به قدرت رسيده برای امحا تمنيات خود و حفظ قدرت چنان
سايه شوم و سياهی در دهه ۱۳۶۰ گستردند و برای حفظ حکومت عده ای را به خوجه های
اعدام سپردند عده ای ديگر مجبور به جلای وظن شدند و عده ای ديگر چنان در لايه های
سانسور و اختناق شديد گرفتار آمدند که خود به خود در پردهای از فراموشی قرار
گرفتند
اينان برای سلطه بيشتر و تقويت پايه های استبدادی حکومت خويش همان
اوان کار نه تنها دشمنی خود را با مخالفان فکری و عقيدتی نشان دادندبلکه انديشه ها
را به محاق توقيف کشيدند و هر روزنامه مخالفی را بستند .
اينان که مملکت را ملک طلق خودشان میپنداشتند در شيوه حکومت کردن در
صدد برآمدندچنان کاررا از پايه محکم کنند که مو لای درزش نرود در اين راستا يکی از
شيوه های که اتخاذ کردند ترور مخالفان نظام و منتقدان حکومت ديکتاتوری بود .
حال اين کاربدستان با چنين شيوه حکومتی که هنوز هم از شيوههای گذشتشان
دست بر نميدارند در دنيا هل من مبارز ميطلبند و در نبود آزادی در کشورهای ديگر
مرثيه ميسرايند .
در طول اين سالها کم نديديم که جان و مال و ناموس مخالفان بر حکومتيان
حلال شد .
آيا شيوه اصيل حکومتداری که آقايان پيشنهاد ميکنند اين است ؟
اکنون مدتی است که کار از اين بدتر شده و آقايا ن از سانسور مطبوعات
پارا فراتر گذاشته و به بستن آنان روی آوردند .
با فيلتر کردن سايت ها و مراکز اطلاع رسانی نمونه جديدی از آزادی بيان
را به نمايش گذاشتند !
در لفظ زيباسخن گفتن اما در عمل جامعه را به قهقرا بردن شيوه متداول
اين آقايان است .
اما اين نوع حکومت کردن شايسته و ممکن است ؟
صهبت از عذل و عدالت و آزادی چه نيکو گفته ميشود در بيانات ايشان اما
د ر عمل ميبينيم که سر سوزنی اعتقاد ندارند .
در مسآله قتلهای پاييز ۷۷همه چيز بر ملا شد و ميزان تقيد آقايان به
عدالت و گرفتن حقوق مظلوم کاملا بر ملا گرديد
|