علي مليحي
به دنبال سخنان مطرح شده در کنگره جوانان اصلاح طلب مبنی بر" لزوم بازگشت اصلاح طلبان به خط امام" و ریشه یابی علت شکست سالهای گذشته در دوری از خط امام؛ ائتلاف بزرگ اصلاح طلبان در اولین ساعات آغاز تبلیغات انتخاباتی با حضور بر مزار آیت الله خمینی رهبر فقید جمهوری اسلامی مبارزات انتخاباتی خود را آغاز کرد

این گفتار و رفتار اصلاح طلبان در دوران پس از خاتمی می تواند این پیام روشن را برای طیفهای سیاسی و اجتماعی حاشیه نشین قدرت خصوصا فعالان دانشجویی داشته باشد که آنان حسابی برای بازگشت معتقدان به عدم شرکت در انتخابات به پای صندوقهای رای باز نکرده اند. اصلاح طلبان پس از مدتها سردرگمی سرانجام پذیرفته اند که با بازگشت به اصالت خویش ، فریاد زدن شعارهایی را که به آن اعتقادی ندارند کنار گذارند.

فوران تحولات دیر شده ، در دوم خرداد 76 متاسفانه گروهی را بر مصدر کار قرار داد که به دلیل فشار جنبش اجتماعی دوم خرداد مجبور بودند لا اقل برای همراهی با بدنه، گذشته تاریخی خود از بهمن 57 تا خرداد 75 را به فراموشی سپارند. امروز شاید بهتر بتوان درک کرد که اعتقاد و پذیرفتن شعارهایی همچون دفاع از حقوق دگراندیشان و محذوفان و برابری حقوق شهروندان اعم از زن و مرد، از سوی طیفی که خود در طول دهه اول عمر جمهوری اسلامی دست اندرکار نقض این شعارها بودند، تا چه اندازه مضحک بوده است.

در حقیقت اگر اصلاح طلبان در دوران خاتمی تلاش می کردند تا بدنه جنبش دوم خرداد را که از عملکردشان نا امید بودند، با گفتار خود تخدیر کرده و به پای صندوقهای رای آورند، امروز" پسا اصلاح طلبان صادق" به روشنی این پیام را صادر می کنند که قادر به تامین آن شعارها نبوده و نیازی هم به مجاب کردن منتقدان برای شرکت در انتخابات ندارند. به همین دلیل آنها با تاکید بر اینکه تنها می خواهند رای بیاورند و با پرهیز از سر دادن شعارهایی که می تواند موجبات احساس خطر حاکمیت را فراهم آورد سعی دارند روزنه ای برای ورود مجدد به قدرت را فراهم آورند.

از این رو آنان با یادآوری و ارجاع به سالهای پیش از 76 که تحت لوای چپ اسلامی، جناحی را در درون نظام جمهوری اسلامی در اختیار داشتند که با تکیه بر آن لا اقل پستهای مدیریتی خود را با تمام حقوق و مزایای متعلقه، در رده مدیران میانی حکومت حفظ می کردند تلاش دارند تا به حاکمیت اثبات کنند که آنان می خواهند در چارچوب بازی دیکته شده از سوی حاکمیت مجددا خود را تعریف کنند. .

بنابر این اگر تنها یک کاندیدا از لیست ائتلاف بزرگ اصلاح طلبان که شاید نام چپ اسلامی به تعریف نیمه اول دهه هفتادی آن در نشریه عصر ما نامی گویاتر برای ایشان باشد. به شورای سوم راه یابد ، اصلاح طلبان پیروز شده اند و مطمئنا پس از انتخابات فریاد سر خواهند داد که اصلاحات مردم ایران نه تنها شکست نخورده است بلکه دوباره زنده شده است!

از دیگر سو درخواست از اصلاح طلبان برای گذاشتن پیش شرط حضور مجدد در قدرت نیز بی معناست چرا که آنان اکنون خود با قبول پیش شرط های دیکته شده از سوی حاکمیت پا به عرصه انتخابات نهاده اند.

بدین شکل اگر منتقدان حاکمیت در آخرین انتخابات ریاست جمهوری برای عدم شرکت در انتخابات با توجه به شعارهای" اصلاح طلبان پیشرو" کمی مردد بودند، امروز تردیدی باقی نمانده است که ابراز اعتماد به "چپهای خط امامی باز متولد شده"، از طریق حضور در پای صندوقهای رای هیچ کدام از خواسته های کلیدی تحولخواهان را تامین نخواهد کرد.