|
كنار اين همه ويران
براي اين همه درد
نمي شود كه پريشان نبود و گريه نكرد.
صداي فاجعه مي آيد
به خون نشستن زمين
ز عشق چه پرسي
كه قهرمانان در مسلخ اند و جمله اسير
بيا به ياد عزيزش كنار هم بنشينيم
و با صدا به بلنداي آسمان
به سرخي سپيده دمان
نام بزرگش را فرياد كنيم
نام آن خورشيد به خون تپيده، آن نخل بارور، آن پير خرد
سروده ی شادروان پروانه اسکندری
اول آذر , نهمین سالگرد به خون کشیدن شادروانان پروانه اسکندری و
داریوش فروهر است
روانشان شاد...راهشان پر رهرو باد
درود بر روان همه جانباختگان راه آزادی ایران
|