طارق الحمید
طارق الحمید /الشرق الوسط/ 28 اکتبر 2008
ترجمه: سعید قاسمی نژاد

ادوارنيوز: نایب رئیس نیروی شبه نظامی ایران ، بسیج، سخنی گفته است که با توجه به ظرف زمانی و مضمونش و این نکته که از دهان یک فرمانده مهم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بیان می شود بسیار مهم است. او در سخنانش تآکید کرد که ایران به آن گروههایی که او ارتشهای آزادیبخش خواند سلاح می دهد.
و هنگامی که تهران درباب حمایت نظامی از ارتشهای آزادیبخش سخن می گوید مقصود حماس و جهاد اسلامی و حزب الله ایرانی و ... است. اهمیت این اعتراف در آن است که پس از انکارهای پیاپی طرفداران ایران در منطقه بیان می شود. در اینا سخن از حمایت مادی یا معنوی یا تبلیغاتی و غیره نیست، سخن بر سر حمایت نظامی است. امری که همه از آن خبر داشتند ولی تهران حاضر به اقرار به آن نبود.
اینک دو نکته اساسی وجود دارد: آیا این گروهها حقیقتاً ارتشهای آزادیبخشند یا کلمه آزادی مظلوم واقع شده و به نام آن تضعیف حاکمیت ملی دولتهای ما و گروگانگیری مسائل اعراب در جهت منافع ایران صورت می گیرد؟
و سوال دوم: با توجه به سقوط قیمت نفت و بحران اقتصادی وتحریم ایران، تهران تا به کی قادر است به تآمین فرزندان شرعیش، یا فرزندخواندگان مصلحتیش، ادامه دهد ؟
برای پاسخ به سوال اول بایستی از این واقعیت که حماس بر ضد دولت قانونی فلسطین قیام کرده و صفوف فلسطینیها را دو تکه کرده و ایران بزرگترین حامی حماس است کمک بگیریم. یا به آخرین رشادت ! حزب الله که در آن کودتای 7 می را در بیروت به راه انداخت و پس از آن در نشست دوحه اهداف سیاسیش را محقق کرد توجه کنیم.
و همه ما شاهد آن هستیم که دولت ایران با عراق چه می کند، ما حمایت ایران از حوثی ها در یمن را مشاهده کردیم و طرفداران ایران را در دولتهایمان می بینیم .آنچه در مورد ارتشهای آزادیبخش گفته می شود چیزی نیست جز پروپاگاندا و آن ارتشها در حقیقت ارتشهایی برای به زیر کشیدن دولتهای عربی هستند.
بحث دیگر مسئه حمایت مالیست، با وجود بحران مالی جهانی و سقوط سریع قیمت نفت تمام آنچه باید انجام دهیم بستن چشمانمان و تصور این است که اگر قیمت نفت برای یک یا دوسال به 20 دلار برسد چه بر سر ایران خواهد آمد.
مسلماً حاصل چنین اتفاقی برای نظام ایران در عرصه های داخلی و خارجی فاجعه بار خواهد بود.در داخل مردم عادی علاقه ای به حماس و حسن نصر الله ندارند و کل آنچه برایشان مهم است زندگی کردنشان است.در خارج، هنگامیکه اعوان و انصار ایران صورتحسابهایشان را به تهران بفرستند هر دو طرف از جهات مختلف به دردسر می افتند ، هم ایران و هم اعوان و انصارش.
بنابراین اعتراف تهران به حمایت از عواملش در منطقه به دلایل متعدد مهم است، یکی از آنها اقرار ایران به دخالتش در مناطق عربی بوسیله حمایت تسلیحاتی از جنبشها و سازمانهاست و این خود بهترین جواب به آن کسانیست که می گویند ایران خواهان استیلا و سلطه بر کسی نیست؛ مانند سخنان عون درباره بی طرفی ایران در لبنان.
و نکته مهمتر اینکه با وجود بحران اقتصادی جهانی و سقوط قیمت نفت ، وضع در دوسال آینده چگونه خواهد بود ؟ فی المثل اگر قیمت نفت در 70 دلار تثبیت شود ایران قادر به ادامه کمکهایش به اعوان و انصارش در منطقه نخواهد بود؛چنانکه توانایی ایران برای تکمیل بروژه اتمیش نیز حقیقتاً مورد پرسش خواهد بود.