روز: روناک صفارزاده، فعال حقوق زنان از سوي شعيه اول دادگاه انقلاب سنندج، به شش سال حبس تعزيري محکوم شد. دادگاه، وي به استناد ماده 499 قانون مجازات اسلامي، به 5 سال حبس تعزيري و و به اتهام فعاليت تبليغي عليه نظام و به نفع گروه پژاک به يک سال حبس تغريري محکوم شده است. محمد شريف، وکيل ايشان، درباره اتهام عضويت روناک در پژاک گفت: فعاليت هاي وي محدود به فعاليت هاي انجمن آذر مهر بوده و فعاليتهاي ايشان در پژاک با همين هدف صورت پذيرفته است و اميد است که دادگاه تجديد نظر محدوديت فعاليت در جنبش زنان را احراز نموده و حکم صادره را نقض نمايد.
آقاي شريف تاکيد کرد که با توجه به ماهيت پرونده به حکم صادره اعتراض خواهد کردتا دادگاه تجديد نظر تصميم نهايي را اتخاذ کند. روناک صفارزاده در تاريخ 17/7/86 از سوي ماموران امنيتي در منزلش در سنندج دستگير شد و تاکنون در بازداشت بسر مي برد. وي درحين گذراندن دوران بازداشت خود به همراه هانا عبدي از سوي دادگاه ديگري در سنندج به هفت ماه زندان محکوم شده بود.
چندي است که برخورد با فعالان زن در صدر پروژه هاي نهادهاي امنيتي و قضايي قرار گرفته است. فعالان زن که مطالبات مدني خود را با شيوه هاي مسالمت آميز مطرح مي کنند همواره اعتراض خود رانسبت به اين برخوردها بيان کرده اند. دراين رابطه حکم تبديل حبس تعليقي زينب بايزيدي، به گزارش سايت زنان ايران، به حبس تعزيري در زندان مرکزي شهر زنجان به وي ابلاغ گرديد. بدين ترتيب دوران محکوميت وي مجموعا به چهار سال ونيم رسيد. وي درتيرماه سال 87 در مهاباد بازداشت و با حکم قطعي 4 سال حبس تعزيري در تبعيد، هم اکنون درحال گذراندن دوران محکوميت خود است. پيش ازاين نيز زينت به اتهام نشر اکاذيب و تبليغ عليه نظام به شش ماه حبس تعليقي در مدت 4 سال محکوم شده بود.
به نظر مي رسد نهادهاي اطلاعاتي و قضايي، با صدور احکام زندان به بهانه هاي واهي، بدنبال پليسي و امنيتي کردن فضاي فعاليتهاي زنان هستند. تاديگر زنان، وارد فعاليتهاي جنبش، که خواهان مطالباتي کاملا صنفي وغير سياسي است، نشوند.بطوريکه مردان بتوانند در سايه قوانين نابرابر، به سلطه و اعمال حاکميت خود بر جنس ديگر تداوم بخشند. بدين ترتيب در پناه قوانين تبعض آميز، به حداکثر منفعت دست يابند.
عاليه اقدام دوست اهل فومن نيز به اتهام شرکت در تجمع مسالمت آميز 22 خرداد که بوسيله نيروي انتظامي و لباس شخصي ها به خشونت کشيده شد، به 3 سال حبس تعزيري محکوم شد. وي يکي از ده ها نفري است که در روز 22 خرداد در اين تظاهرات بازداشت شده بود. همچنين دوازده زن و مرد که قصد عيد ديدني با خانواده سوگوار زهرا بني يعقوب را داشتند بدون هيچ دليل موجهي بازداشت و به زندان اوين منتقل شدند تا شاهدي باشند بر ترسي که حاکمان از برقراري حقوق انساني و ارزشهاي عالي بشري دارند. بگونه اي که حتي از ملاقات فعالان جنبش زنان با مادر وخانواده اي که دخترشان که در زندان به طرز مشکوکي درگذشته است مي هراسند.
ترس حاکمان از فروپاشي مناسبات.معطوف به نابرابري در همه حوزه هاي اجتماعي و سياسي است. بگونه اي که در اوايل سال جديد 5 عضو کمپين يک ميليون امضاء به دادگاه احضار شدند. نفيسه آزاد، پرستو الله ياري، ناهيد کشاورز، سارا ايمانيان و محبوبه حسين زاده اين افراد بودند. همچنين دادگاه ديگري دونفر از بازداشت شدگان درمقابل گالري ابريشم در مورخ در 23 خرداد سال گذشته در مجتمع قضايي عدالت برگزار شد، که دراين جلسه اخلال در نظم عمومي و تمرد در برابر پليس به خانم عاليه مطلب زاده و نفسيه آزاد تفهيم شد. ورشکستگي برخورد با اين زنان از آنجايي معلوم مي شود که سياست نصر بالرعب آنها به رعب و ترس فعالان زن ختم نمي شود. و اگر کسي هم از صحنه خارج مي شود همواره جوانان تازه نفسي هستند که با هدف برابري همه جانبه و برقراري حقوق شهروندي خود سنگر را حفظ کرده و تازه نفس جاي نيروهاي خسته رامي گيرند تا نيروهاي قبلي با نفس تازه اي به جنبش بازگردند.
ورشکستگي سرکردگان سرکوب از آنجا معلوم مي شود که حتي يک زن امدادگر ارمني ايراني تبارکه درزمينه آموزش و مراقبتهاي بهداشتي مادران و نوزادان در ايران فعاليت مي کرد ه است را نيز به اتهام براندازي نرم به 3 سال زندان محکوم کرده اند. وي در يک موسسه بين المللي خيريه امريکايي مشغول به کار بوده است. خانم هارتونيان همزمان با محکوميت آرش و کاميار اعلايي، دوبرادر متخصص در زمينه بيماري ايدز به زندان محکوم شد.
بدون شک ادامه وضعيت فعلي نامحدود نخواهد بود. و چنين وضعيتي روزي به پايان خواهد رسيد. اين زمان به دست فعالان جامعه مدني مشخص مي شود. وفعالان جامعه مدني هستند که زنگ پايان را به صدا در مي آورند. درايت، دورانديشي، داشتن استراتژي متکي برتئوري و برنامه عمل مشخص هم از شاخصه هايي است که زمان به صدا درآمدن اين زنگ را مشخص ميکند. کار جمعي و خم هزار توي سياست و رابطه جامعه مدني با جامعه سياسي از ديگر فاکتورهايي است که مي تواند حرکت در مسير را تسهيل کند واصلاحات ساختاري معطوف به رفع تبعيض همه جانبه را در جامعه محقق سازد.
