منافع ملی و منافع محلّي، گفتگوی هفته نامه «توليد» با رامين ناصح دبيركل حزب آينده سازان ايران

      دكتر سودانی نماينده راستگرای اهواز در مجلس شورای اسلامي، اخيراً بحثی را مطرح كرده‌اند حول اين محور كه «منافع ملی بر منافع محلی ارجحيت دارد.» هفته نامه توليد (چاپ اهواز) در اين باره نظر ملخّص چند تن از فعالان و صاحبنظران سياسی خوزستان را جويا شده است.

      رامين ناصح دبيركل حزب آينده سازان ايران در گفتگو با خبرنگار توليد در اين باره گفت: به زعم بنده پاسخ دادن به اين پرسش بحث كلانی را در حد يك كتاب مي‌طلبد، ولی بطور خلاصه مي‌توانم توجه شما را به اين نكته جلب كنم كه ما هنگامی مي‌توانيم دم از حفظ منافع ملی بزنيم، كه منافع و حقوق اقشار و گروههای مختلف اجتماعی را كه مجموعه‌ای بنام ملت ايران را تشكيل مي‌دهند، تضمين و تأمين كرده باشيم. تمركز زدايی و توزيع عادلانه قدرت و ثروت در سطح كشور و رفع تبعضيها و محروميتهای موجود در مناطق حاشيه‌ای كشور پيش نياز حفظ امنيت ملی و تماميت ارضی است. سياستهايی كه بتواند ساكنان ايران را چه به اعتبار مذهب و چه به اعتبار زبان يا لهجه يا جز آن، به شكلی آزرده كند كه احساس شهروند درجه دوّم بودن كنند، و احساس كنند كه از حقوق اوليه انسانی خود برخوردار نيستند و ناچارند كه همه سياستهای مركزنشينان خارج گود نشسته و بي‌خبر از مشكلات و آلام استانها را كه همه چيز را به آنها ديكته كنند برتابند، و نتوانند مستقيماً در اجرای سياستهای بومی خود نقش آفرين باشند، در راستای منافع ملی نيست. چون در اين صورت زمينه لازم برای همبستگی ملّی و همكاری همه جانبه اقشار و گروههای مختلف ايرانی در جهت رشد و بالندگی و خودشكوفايی كشور،‌ مهيا نخواهد بود. و سياست تمركز گرايی موجب بروز محروميتها و اجحافات و تضييقاتی در سطح استانها و علی الخصوص مناطق پيرامونی كشور شده و مي‌تواند با ايجاد نارضايتي‌ها و تضعيف وفاق ملي، بحرانهای روزافزون و پيچيده‌ای را بيافريند. بنابراين بنده با يك رويكرد ملی و در عين حال دسانتراليستی و عدالتخواهانه، با فرمايش آقای دكتر سودانی با برداشتی كه خود از آن مي‌كنم، موافقم، ولی با اين برداشت احتمالی از صحبت ايشان كه به بهانه حفظ منافع ملّی مي‌توان حقوق اقوام و پيروان مذاهب و ديگر ساكنان مناطق پيرامونی كشور را پايمال كرد و سياست مركزگرايانه را اعمال نمود، مخالف هستم.