دموکراسی خواهی

گفتمان همه نيروهای سياسی

سخنرانی تاج زاده در دفتر جبهه مشارکت

 
 
رويداد: «سيد مصطفى تاج زاده»عضو شوراى مركزى جبهه مشاركت در سلسله جلسات «تا دموكراسى» كه در دفتر مركزى اين حزب برگزار شد، تاكيد كرد كه «گفتمان دموكراسى خواهى» در عرصه سياسى امروز ايران مورد قبول همه نيروها قرار گرفته است.در اين جلسه كه توسط حوزه شمال تهران جبهه مشاركت منطقه تهران برگزار شد، تاج زاده توضيح داد: «اين نخستين بار در تاريخ ايران است كه دموكراسى خواهى مطلوب همه جريان هاى سياسى شده است. امروز گفتمان سلطنت طلبان هم دموكراتيك شده و از رفراندوم و راى مردم صحبت مى كنند.

همچنان كه گفتمان ماركسيست ها هم دموكراتيك شده و احساس مى كنند كه تنها با اين روش مى توانند با جامعه ارتباط برقرار كنند. حتى ظاهر گفتمان بنيادگراها هم، براساس دموكراسى و راى مردم است.» اين فعال سياسى تاكيد كرد: «جامعه ما بايد با تلاش خود اين گفتمان ها را به عمق ببرد تا جامعه اى دموكراتيك شكل گيرد.» وى با انتقاد از كسانى كه مى گويند: «از مشروطه تاكنون در جا زده ايم»، گفت: «مقايسه سطح منازعات دوره كنونى با آن زمان نشان مى دهد كه ما گرچه به دموكراسى نرسيده ايم، اما در جا هم نزده ايم.»

تاج زاده به عنوان مثال گفت:«كسانى امروز در جامعه ما همان تفكرات گذشته را پيگيرى مى كنند، اما جرات ندارند كه آن حرف ها را تكرار كنند و مثلاً بگويند كه چون قرآن داريم، پس قانون اساسى و پارلمان نمى خواهيم.» وى تصريح كرد: «اين جريانات براى از كار انداختن پارلمان، تلاش مى كنند اما نفس پارلمان را رد نمى كنند.» عضو شوراى مركزى جبهه مشاركت در عين حال هشدار داد: «كسانى در تلاش هستند تا سطح منازعات كنونى را به «پيشامشروطه» بكشانند اما چون نمى توانند گفتمان خود را به گفتمان غالب تبديل كنند، ناچار در پوشش هاى ديگرى اين هدف را پيگيرى مى كنند.»

تاج زاده در همين زمينه گفت: «كسانى كه مى گويند نهادى فراتر از قانون اساسى وجود دارد، در واقع براى بازگشت جامعه به دوران گذشته تلاش مى كنند.» وى در ادامه به اهميت مواردى نظير بالا رفتن سطح سواد، افزايش شهرنشينى، توسعه ارتباطات و تقويت بخش خصوصى و نهادهاى مدنى براى تحقق دموكراسى در ايران اشاره كرد ولى در عين حال افزود: «اين موارد شرط لازم براى رسيدن به دموكراسى نيست.»

عضو شوراى مركزى جبهه مشاركت توضيح داد: «شرط كافى براى تحقق دموكراسى مشاركت شهروندان در امر قدرت است. وگرنه هيچ تضمينى وجود ندارد كه با وجود پيشرفت در همه اين مولفه ها دموكراسى محقق شود و يا در صورت تحقق دموكراسى به مرحله ماقبل دموكراسى برنگردد. همان طور كه در كشورهاى پيشرفته اى نظير آلمان و ايتاليا در قرن بيستم نازيسم و فاشيسم شكل گرفت و يا در انتخابات سال ۲۰۰۱ فرانسه فاشيسم در آستانه حاكميت قرار گرفت.» وى با انتقاد از «كسانى كه مى گويند حاكميت دموكراسى امرى محتوم است و بدين وسيله انفعال خود را تئوريزه مى كنند»، گفت: «نمى دانم كه چرا اين افراد در عرصه اقتصادى چنين خوش خيال نيستند و تا آخرين حد توان خود به دنبال كسب ثروت مى روند اما وقتى به عرصه عمومى و بحث تحقق دموكراسى مى رسند، چنين خوش خيال مى شوند؟»