|
|
||||||||
|
ادامه تجمعات اعتراضی دانشجویان: امیرکبیر، شاهرود، اصفهان، سیستان و بلوچستان، گزارش کامل همراه با عکس خبرنامه امیرکبیر: روز دوشنبه ۲۱ آبان ماه، تجمعات اعتراضی دانشجویان در چند دانشگاه کشور از جمله دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه اصفهان، دانشگاه شاهرود و دانشگاه سیستان و بلوچستان ادامه یافت. به گزارش خبرنامه امیرکبیر، محور اصلی این تجمعات اعتراض به تداوم بازداشت سه دانشجوی شکنجه شده دانشگاه امیرکبیر، ادامه روند بازداشت دانشجویان و مسائل و مشکلات صنفی بود. تجمعات برگزار شده در ۴ دانشگاه سطح کشور در حالی بود که جمعی از دانشجویان دانشگاه های تهران قصد داشتند با شرکت در مراسم سخنرانی رئیس جمهور در دانشگاه علم و صنعت، سوالات خود را از وی بپرسند که با دخالت گسترده نیروهای امنیتی نتوانستند وارد این دانشگاه شوند. دانشگاه امیرکبیر: تعطیلی کلاس های دانشکده ریاضی و اعتراض به بازداشت معصومه منصوری در حالی که نزدیک به سه هفته از بازداشت معصومه (ایران) منصوری توسط دادگاه انقلاب می گذرد، دانشجویان و اساتید دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر در اعتراض به بازداشت این دانشجو کلاس های درس خود را در روز دوشنبه، ۲۱ آبان، تعطیل کردند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان در حالی که پلاکارد و عکس هایی از معصومه منصوری در دست داشتند در دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر تحصن کردند. دانشجویان سپس به صحن دانشگاه رفتند و تحصن خود را در صحن دانشگاه ادامه دادند. در پلاکاردهایی که دست دانشجویان بود، نوشته شده بود: «۴۳۲ ساعت بازداشت، تاوان کدامین گناه؟!»، «منصوری دانشجوی این دانشکده نیست؟!». در این تجمع نزدیک به ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر حضور داشتند. در بیانیه ای که توسط دانشجویان معترض منتشر شد، آمده است: «۱۸ روز از بازداشت بدون دلیل هم کلاسیمان، ایران (معصومه) منصوری می گذرد و بعد از ۱۴ روز بی خبری کامل از وضعیت و محل بازداشت، مسئولین تنها به دادن اطلاعاتی جزئی از محل نگهداری او اکتفا نموده اند.» در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: «با توجه به این که ایران (معصومه) منصوری دانشجوی دانشگاه امیرکبیر می باشد، کمترین مسئولیت دانشگاه در قبال این دانشجو پیگیری وضعیت و حمایت از او برای برخورداری از حقوق قانونی، از جمله اختیار کرد وکیل و تلاش برای آزادی هر چه سریعتر وی می باشد.» در پایان بیانیه دانشجویان متحصن دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر آمده است: «ما دانشجویان دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر با تعطیل کردن کلیه کلاس های دانشکده، مستقل از هر گونه جریان سیاسی و تنها به واسطه دانشجو بودن، اعتراض خود را نسبت به بازداشت غیرمعمول و مبهم بودن وضعیت همکلاسی خود اعلام می داریم.» به گزارش خبرنامه امیرکبیر رئیس و معاون دانشجویی دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر نیز با ارسال دو نامه جداگانه خطاب به دکتر رهایی، رئیس دانشگاه امیرکبیر، و عطایی پور، معاون دانشجویی دانشگاه، خواستار پیگیری وضعیت این دانشجوی در بند شده اند. در نامه دکتر تشکری، رئیس دانشکده، خطاب به رئیس دانشگاه آمده است: «عدم حضور خانم ایران(معصومه) منصوری دانشجوی گروه علوم کامپیوتر، در دانشکده موجب نگرانی مدیریت و دانشجویان این دانشکده را فراهم آورده است. در حالی که پیگیری های این دانشکده در طی ۱۸ روز گذشته برای مطلع شدن از وضعیت این دانشجو بی نتیجه بوده است. لذا تقاضا دارد این دانشکده را در اسرع وقت از نتیجه پیگیری ها مطلع فرمایید.» در نامه دکتر محمدپور، معاون دانشجویی این دانشکده، که خطاب به عطایی پور، معاون دانشجویی دانشگاه نوشته شده، آمده است: «با توجه به این که در جلسه شورای مدیران دانشجویی هیچ گونه اطلاع رسانی در خصوص ایران (معصومه) منصوری صورت نگرفت و با عنایت به این که در آن جلسه مقرر گردید اقدامات انجام شده در خصوص مشخص کردن وضعیت دانشجویان بازداشتی و تلاش های انجام شده جهت آزادی آنان به نحو مقتضی خصوصا به اطلاع دانشجویان رسانده شود، خواهشمند است دستور فرمایید اهم اقدامات انجام شده جهت مشخص کردن وضعیت دانشجوی نامبرده به دانشکده ارائه شود». دانشجویان دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر همچنین با امضای طوماری خواستار برخورداری معصومه منصوری از حقوق شهروندی شده بودند. در متن این طومار که به امضای جمع کثیری از دانشجویان این دانشکده رسیده بود، آمده: «ما دانشجویان دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر خواستار پاسخگویی مسئولین ذیربط نسبت به وضعیت معصومه منصوری و برخورداری وی از حقوق اولیه شهروندی می باشیم». گفتنی است طی تماسی که هفته گذشته منصوری با برادر خود داشت، گفته بود که قرار است این هفته او را آزاد کنند. اما همچنان از آزادی این دانشجو خبری در دست نیست. چهارمین تجمع ترم جاری در دانشگاه شاهرود: اعتراض به برخوردهای گسترده و بازداشت دانشجویان ظهر روز دوشنبه ۲۱ آبان ماه دانشجویان دانشگاه صنعتی شاهرود برای چهارمین بار در سال تحصیلی جاری دست به تحصن زدند تا مطالبات خود را به گوش مسئولان دانشگاه و اعتراض خود را نسبت به سیاست های اخیر دانشگاه در تقابل با دانشجویان منتقد برسانند . به گزارش خبرنامه امیرکبیر این تجمع چند صد نفری در حالی برگزار شد که درست سه هفته پیش از آن دانشجویان در گردهمایی مسالمت آمیزی نسبت به احکام محرومیت از تحصیل برای دو تن از اعضای انجمن اسلامی این دانشگاه، علی قلی زاده و فرخنده بختیاری زاده، و همچنین جلوگیری از بزگزاری انتخابات شورای صنفی، اعمال محدودیت های شدید برای نشریات دانشجویی و صدور حکم انحلال انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شاهرود اعتراض کرده بودند و با تشکیل شورای منتخب متحصنین قصد داشتند تا نمایندگان آنان در فضایی آرام و به دور از تشنج به مذاکره با مسئولین ارشد دانشگاه بپردازند. اما مسئولین دانشگاه شاهرود برخلاف وعده داده شده به دانشجویان متحصن، نخست از مذاکره با اعضای شورای متحصنین سر باز زدند. در حالی که سرانجام با تلاش های شورای هفت نفره منتخب متحصنین، آنان به مذاکره با دانشجویان منتقد رضایت دادند، اواخر هفته گذشته رئیس دانشگاه در اقدامی غیرمتعارف چهار تن از اعضای شورای متحصنین را به کمیته انضباطی فراخواند و برای اشکان مدنی، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه، حکم ۲ ترم محرومیت از تحصیل و برای دو تن دیگر از دانشجویان حکم توبیخ صادر کرد. دانشجویان دانشگاه صنعتی شاهرود در اعتراض به این مسئله بار دیگر تجمعی برگزار کردند. این تجمع در ساعت ۱۲ ظهر با سرودن سرود “یار دبستانی” آغاز گردید. مسعود نظری، در ابتدا با ابراز گلایه شدید از تصمیم های اخیر مسئولین دانشگاه گفت: «فرخنده بختیاری توسط مسئولین دانشگاه از خوابگاه اخراج گردیده و حتی حق استفاده از غذای سلف دانشگاه را ندارد. علی رغم آن که حکم محرومیت از امکانات رفاهی برای او صادر نشده است. حقیقتا برخورد با دانشجوی دختری که برای تحصیل به شهری غریب آمده است کدام جلوه از عدالتی است که مسئولین در پی آن هستند». اشکان مدنی، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه، نیز با اشاره به حکم تعلیق خود که دو روز قبل از این تحصن صادر شده به مسئولین یادآوری کرد که چنین رفتارهایی هرگز خللی در عزم و اراده دانشجویان برای پیگیری مطلالبات به حقشان ایجاد نخواهد کرد. تحصن دانشجویان دانشگاه شاهرود در حالی ادامه داشت که مامورین حراست دانشگاه و نیروهای امنیتی حضوری گسترده در حاشیه این تجمع داشتند و به فیلمبردای از دانشجویان می پرداختند. مهدی چاوشیان، دیگر سخنران این تجمع بود که با اشاره به روش های غیراخلاقی مسئولان دانشگاه پس از تحصن های گذشته که با تماس های متعدد به منازل دانشجویان و تهدید و ارعاب خانواده دانشجویان منتقد قصد منصرف ساختن دانشجویان از ادامه انتقاد ها را داشته اند، اظهار داشت: «اتفاقا چنین تماس های باعث گردیده پیوندهای تازه ای میان دانشجویان و خانواده هایشان شود و آنان با خیالی آسوده تر به فعالیت های خود ادامه خواهند داد.» چاوشیان همچنین با اشاره به احکام کمیته انضباطی یادآور شد که تا زمانی که آنان جای خالی هم کلاسی های خود را دانشگاه احساس کنند، تحصیل برایشان معنایی نخواهد داشت و ترجیح می دهند به جای آن برای بازگشت دانشجویان محروم از تحصیل تلاش نمایند. مسعود قربانی نژاد، نائب دبیر انجمن اسلامی شاهرود، نیز در این تحصن با اظهار این که ما شکایت خود از بی عدالتی ها را به به محضر دادگاه الهی و محکمه خرد عمومی خواهیم برد، با انتقاد از این که مسئولان، دانشجویان را به اتهام نشر اکاذیب محاکمه و توبیخ می کنند، گفت: «باید افراد غیر مسئولی که خود ناشران حقیقی اکاذیب هستند را مجازات کرد.» به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان تجمع کننده در دانشگاه شاهرود که تعداد آنان به ۳۰۰ نفر می رسید با حمل پلاکاردهایی با مضامین «دانشگاه سنگر آزادی است»، «این است بهای روشنگری»، «دانشگاه زنده است»، «در آزادترین کشور دنیا! ما را از حق تحصیل محروم می کنند»، «احکام محرومیت از تحصیل را لغو کنید»، «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» خواستار آزادی علی عزیزی، علی نیکو نسبتی و دیگر دانشجویان بازداشتی دانشگاه های سراسر کشور شدند. در انتهای این تجمع و تریبون آزاد دانشجویان به سمت درب های دانشگاه راهپیمایی کردند و سرود «یار دبستانی» خواندند. گزارش تصویری ۲ از تجمع دانشجویان دانشگاه اصفهان اعتراض دانشجویان دانشگاه اصفهان به احکام صادره برای دانشجویان امیرکبیر و عدنان حسن پور دوشنبه ۲۱ آبان دانشجویان دانشگاه اصفهان با برپایی تجمعی نسبت به فشارهای روزافزون بر دانشجویان این دانشگاه اعتراض کردند. همچنین دانشجویان دانشگاه اصفهان خواستار آزادی ۳ دانشجوی دربند پلی تکنیک، احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری، شدند. در بخشی از فراخوان دانشجویان اصفهان برای برپایی تجمع آمده است: «روزی با گذاشتن شرایط و تبصره های دست و پاگیر و حذف گروه عظیمی از دانشجویان فعال شکل گیری شورای صنفی را به رویائی تحقق نیافتنی تبدیل می کنند. روز دیگر به بهانه دگراندیش و انتقادی بودن شورای مرکزی صنف دانشجوئی آن را به تعطیلی می کشانند. زمانی به دلیل جبهه گیری خاص انجمن اسلامی دانشجویان در برهه ی انتخاب ریاست جمهوری آن رابا خاک یکسان می کنند و زمانی دیگر به جرم ابراز اندیشه و در هم شکستن سکوت و خفقان، فعالان نشریاتی و فرهنگی را با احکام انضباطی روبرو می کنند. فشارهای سنگین بر دانشجویان دختر به دلیل پوشش، زخمی است که بر پیکر آزادی زن نشسته است و تشدیدش می کند. خفقان و سکوت، حمله های ظلم و استبداد را وحشیانه تر نموده است و وقیحانه دست به اخراج و بازنشسته کردن اساتید دگر اندیش می زنند.» در بخش پایانی فراخوان دانشجویان اصفهان برای برپایی تجمع اعتراضی آمده بود: «هر روز بدتر از روز قبل؛ قفل سکوت باید شکسته شود و فریاد اعتراض سر داده شود. باید برای تحقق خواسته های صنفی و سیاسی خود فریاد زد. همچنین دانشجویان و دگراندیشان از دانشگاه پلی تکنیک که در بند به سر میبرند (احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری) چشم امید به اعتراض های ما برای آزادی خود دارند. اکنون باید برای تحقق خواسته های خود به پا خواست اکنون باید فریاد “نه” به وضع موجود را رساتر سر داد تا پایه های استبداد و تحجر به لرزه بیفتد. از همه شما می خواهیم به پا خیزید و برای تحقق آرمانهایتان فریاد سر دهید.» در پی این فراخوان ظهر روز دوشنبه، ۲۱ آبان، بیش از ۲۰۰ نفر از دانشجویان اصفهان و علوم پزشکی تجمعی را در اعتراض به صدور احکام سنگین برای مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری ترتیب دادند. دانشجویان ابتدا تجمع خود را از ۳ راه زبان آغاز نموده، با حرکت به سوی درب شمالی دانشگاه شعارهایی چون «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، «چوب و چماق و چاقو دیگر اثر ندارد»، «دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد» و… سر دادند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان تجمع کننده دانشگاه اصفهان اقدام به خواندن سرود یار دبستانی کرده و دانشجویان احکام صادره برای دانشجویان پلی تکنیک و حکم اعدام عدنان حسن پور را محکوم کردند. طی این تجمع ۲ ساعته خواست هایی چون برگزاری انتخابات انجمن اسلامی دانشجویان، بازگشایی شورای صنفی نیز مطرح شد. برگزاری مراسم پاسداشت زندانیان سیاسی و دانشجویی توسط انجمن اسلامی سیستان و بلوچستان روز دوشنبه ۲۱ آبان ۸۶، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان با دعوت از اساتید و فعالین سیاسی، اجتماعی شهر زاهدان مراسمی را با عنوان پاسداشت آزادی زندانیان سیاسی و دانشجویی در دفتر انجمن اسلامی اقتصاد برگزار کرد. این مراسم با ارائه گزارشی از بازداشت دانشجویان در سال جاری آغاز شد. پس از قرائت بیانیه دفتر تحکیم وحدت در محکومیت بازداشت اعضای شورای مرکزی این تشکل، تعدادی از اساتید و دانشجویان حاضر در جلسه به اظهار نظر در این زمینه پرداختند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر دکتر فرامرز بریمانی، استاد گروه جغرافیای دانشگاه سیستان و بلوچستان، در آغاز این جلسه ضمن ابراز همدردی با خانوادهی زندانیان سیاسی از بازداشت دانشجویان به عنوان یک استاد دانشگاه اظهار تعجب توام با ناراحتی کرد و افزود: «در اوایل انقلاب شعارهایی چون نان، مسکن و آزادی رایج بود که نشان میداد اگر نیازها فرودست جامعه بر طرف نشود، نیازهای فرادست هم برآورده نخواهد شد. اما شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی بر شعار قبلی یعنی نان، مسکن و آزادی چربید. برای خود من هم جای این سوال وجود دارد که چرا مردم با اینکه احتیاج بسیار به نان داشتند، اما شعار استقلال سر دادند.» دکتر بریمانی در ادامه با ذکر شواهدی از درون نظام پهلوی گفت: «در آن هنگام استقلال کشور به شدت خدشهدار شده بود. اما اکثریت قاطع مردم آن روز آزادی اجتماعی داشتند. ولی بعد از انقلاب مردم از این آزادیها چشمپوشی کردند و ما شاهد بودیم که خواهان آزادی بیان و آزادی سیاسی شدند.» این استاد دانشگاه سیستان و بلوچستان ضمن اشاره به اعتراضات و انتقادات مسالمت آمیز دانشجویان در مقاطع مختلف تارخ معاصر کشور گفت: «چرا باید دانشجویان اینقدر هزینه بپردازند؟ مگر همین قشر دانشجو انقلاب اسلامی را پیش نبردند؟ چرا حاکمیت موجود در ایران هم شعار آزادی میدهد و هم مانع فعالیتهای دانشجویی و مدنی میگردد و به جرم آزادیخواهی آنان را تحت فشار قرار میدهند؟» در ادامه جلسه مسئول حزب مشارکت در استان سیستان و بلوچستان ضمن ابراز تاسف از برخوردهای اخیر با دانشجویان و با اعلام همدری با مجموعه دانشجویان گفت: «ما هرچهقدر که بتوانیم همفکران خود را که آزادیخواهان جامعه هستند به یکدیگر نزدیک کنیم قدرت بیشتری را به دست خواهیم آورد و در این راه باید هم تلاش کنیم و هم هزینه بپردازیم.» غلامی با اشاره به هزینههای فراوان که در راه آزادی صرف میگردد، گفت: «این هزینهها سرمایهای برای نسل آینده خواهد بود و میتواند بستری برای فرآیند دموکراسیخواهی در کشور به وجود بیاورد.» این فعال سیاسی زاهدان در ادامه با اشاره به تعدیل نگاه نظامی و استبدادی دولت نسبت به دانشجویان این پدیده را یک موفقیت برای دانشجویان دانشت و گفت: «انرژی جنبش دانشجویی با فشار، سرکوب و بازداشت گرفته نخواهد شد.» وی در پایان سخنانش ضمن تشکر از انجمن اسلامی دانشجویان خواستار هماهنگی بیشتر میان نیروهای آزادیخواه گردید و این گونه نشستها را مقدمهای برای هماهنگی و همفکری بیشتر دانست. مهندس سبحانی، استاد گروه فیزیک دانشگاه سیستان و بلوچستان، دیگر مهمان این جلسه در آغاز سخنانش حضور خود در این جلسه را نوعی ابراز همدردی با دانشجویان و خانوادههای آنان دانست و گفت: «این بازداشتها هزینهای است که افراد شجاع، قدرتمند و توانمند در راه پیشرفت و رشد جامعه ایران میپردازند.» به گزارش خبرنامه امیرکبیر این عضو انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه برحذر داشتن دانشجویان از کلیگویی و پرداختن به مباحث انتزاعی گفت: «معضل اساسی کشور ما کلیگویی است. به همین علت است که در اجرای طرحهای ذهنی خود دچار مشکل میشویم. واقعیت این است که اگر ما خواهان آزادی و دموکراسی هستیم باید هزینهاش را بپردازیم. این هزینه ممکن است یک زمان زندان رفتن باشد و گاهی هزینهی مادی اما یک روز من، یک روز شما و روز دیگر سایرین، همه باید هزینه بپردازند. به هر حال تلاش این است که هزینهی اضافی و بیمورد نپردازیم. سبحانی در پایان با اشاره به مبارزات سیاسی در سالهای اخیر در کشور گفت: «کسانی که در احزاب، تشکلها و گروههای سیاسی فعالیت میکنند مقدس نیستند و گاهی اشتباه هم انجام میدهند. اما باید بر سر نقاط اشتراک و قوت سیاسی خود با تمام گروهها کار کنیم و آن را تقویت کنیم». در ادامهی این مراسم که با حضور فعالین سیاسی، احزاب و اساتید دانشگاه و اعضای انجمن اسلامی برگزار شد، تعدادی از دانشجویان به ارائه نظرات خود پرداختند. -------------- از بی بی سی دیدار احمدی نژاد با دانشجویان در فضای کنترل شده در مطلب زیر سعید کمالی دهقان، دانشجوی دانشگاه علم و صنعت، از مشاهدات و برداشت های خود از سخنرانی روز دوشنبه (12 نوامبر) محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران، در این دانشگاه و حضور گسترده دانشجویان بسیجی در محل سخنرانی می گوید. کمی قبل از ساعت هشت صبح بود که روبروی درب اصلی دانشگاه علم و صنعت از اتوبوس پیاده شدم. حضور دو ردیف زنان و مردان بسیجی که معلوم بود از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت نیستند و به کمک دو اتوبوس به محل آورده شدهاند، نظرم را جلب کرد.
دانشجویان بسیجی در شمار گسترده در محل سخنرانی حضور داشتند اما با این حال هنوز از ماجرا خبردار نبودم. دور و اطراف دانشگاه را که نگاه کردم، متوجه گشتهای ویژهای شدم که بیسیم به دست در رفت و آمد بودند. وقتی زمزمه حضور محمود احمدینژاد را در دانشگاه شنیدم، آن وقت بود که حضور آن دو ردیف برادران و خواهران بسیجی برایم معنا پیدا کرد. وقتی ماهها پیش شنیدم که هنگام دیدار آقای رئیسجمهور با دانشجویان دانشگاه امیرکبیر دانشجویان زیادی از دانشگاههای دیگر برای حمایت از احمدینژاد به طور برنامهریزی شده در آن دانشگاه حضور داشتند، کمی خبر برایم بیمعنی بود یا شاید غلو شده میآمد، اما دوشنبه صبح وقتی با چشمان خودم این ماجرا را دیدم، شکی برایم باقی نماند. موقع کنترل کارتدانشجویی که رسید، یک دسته کارت بنفش و سبز رنگ در دستان یکی از ماموران ویژه دیدم که رویش نوشته شده بود: «کارت ملاقات!» هشت و نیم صبح، وقتی با هزار زحمت وارد سالن ورزشی «ملک لو» شدم، فهمیدم آن دسته کارتهای ملاقات برای همان بسیجیانی بوده که زودتر از دیگر دانشجویان توانسته بودند وارد سالن شوند و صندلیهای جلویی را پر کنند. طبق حدسهایی که نشریات دانشجویی زدند، بالغ بر هزار کارت بین دانشجویان دانشگاه امام صادق و دانشگاه امام حسین و سایر دانشگاههای تهران توزیع شده بود. با این همه، بعد از کنترل دقیق کارت دانشجویی وارد دانشگاه شدم و حالا که مطمئن شده بودم کلاسهای صبحام تعطیل است، به محل برگزاری مراسم رفتم. وقتی تمام چیزهایی که همراهم بود تحویل دادم، با کنترل بدنی شدید و مطابقت دوباره کارت دانشجویی و عکسام موفق شدم وارد سالن بشوم. تا این جای کار، از حضور ناگهانی و "سرزده" آقای رئیس جمهور شگفت زده بودم، بعد متوجه شدم که تنها هجده ساعت قبل از آن بوده که خبر دیدار وی از دانشگاه علم و صنعت منتشر شده است.
سخنرانی های محمود احمدی نژاد در بسیاری موارد با اعتراض دانشجویان به هم خورده است با این همه، حضور گروهی از دانشجویان بسیجی که داخل سالن بودند و وظیفه انتظامات را بر عهده داشتند، شگفتیام را دو برابر کرد. یک روز پس از این ماجرا وقتی نشریات را میخواندم، متوجه شدم که نیمه شب دوشنبه بسیج دانشجویی دانشگاه با دریافت پیام کوتاهی از طریق تلفن همراه مطلع شدند که فردا صبح میبایست راس ساعت شش و نیم صبح در دفتر این نهاد در دانشگاه آماده باشند. داخل سالن، به طور باورنکردنیای دور و اطرافم پر بود از دانشجویان بسیجی. قسمت خواهران هم، دانشجویان اغلب چادر سر داشتند و نیمی از صندلیهایشان خالی بود. اما چند دقیقه بعد از ورودم به سالن، دربها را بستند و از ورود دانشجویان دیگر، که معلوم بود اغلب علم و صنعتی هستند، ممانعت به عمل میآمد، تا جایی که وقتی چند بار مجبور شدند درب را باز کنند، تعدادی از دانشجویان به زور وارد شدند و مابقی با بسته شدن درب توسط بسیجیان بیرون ماندند. دانشجویان بسیجی پلاکاردهایی داشتند که معلوم بود از قبل سر فرصت نوشته و خطاطی شده است. پلاکاردها را در حالی بین دوستان خود توزیع کردند که ورود هرگونه پلاکارد به داخل سالن ممنوع بود و از ورود آنها جلوگیری میشد. دانشجویان بسیجی پلاکاردها را بالا میگرفتند، پلاکاردهایی همچون "ما تا آخر ایستادهایم!" یا نوشتههایی با مضامین حمایت از احمدینژاد. در نهایت برنامه شروع شد و احمدینژاد در بین شعارها و خوشآمدهای دانشجویانی وارد شد که کمتر علم و صنعتی بودند. دانشجویانی که از قبل گل در دست داشتند و آن را برای رئیسجمهور پرتاب میکردند. مراسم پس از خوش آمدگوییهای مسئولان دانشگاه با شروع سئوالات تشکلهای دانشگاه از آقای رئیسجمهور شروع شد. به همین منظور شش نماینده دانشجویی از تشکلهای متمایل به بسیج سئوالات خود را از احمدینژاد پرسیدند.
بنابه گزارش ها در سخنرانی های احمدی نژاد بسیجیان برای مقابله با دانشجویان معترض آماده اند در این بین، من که همیشه تصور میکردم، شورای صنفی و کانونها و نشریات دانشجویی از مهمترین تشکلهای دانشگاه هستند؛ تعجب کردم که چرا به طور باورنکردنیای تنها نمایندگانی قرار است از رئیسجمهور سئوال کنند که به گونهای به بسیج وابستهاند. فردای حضور رئیس جمهور متوجه شدم که این تشکلها به خاطر داشتن تنها سه سهمیه در برابر سهمیه شش نفری طیف بسیج و در پی برخوردهای دوگانه و تبعیضآمیز مدیریت دانشگاه و عدم اطلاع رسانی شفاف و به هنگام، از حضور و سخنرانی در این مراسم امتناع کردهاند. به همین خاطر سئوالات این شش نفر که نماینده حزب الله، نماینده بسیج، نماینده هیئت محبان الحسین، نماینده دفتر فرهنگی، نماینده انجمن علمی و نماینده دانشجویان دکتری بودند، بیشتر در حمایت از آقای رئیسجمهور بود. در این بین حضور تنها دو پلاکارد جلب توجه میکرد. روی یکی نوشته شده بود: "توکلی، منصوری، قصابان، سه اهورایی در بند، رئیسجمهور خجالت!" و دیگری: "دانشجویان زندانی را آزاد کنید." چند دقیقه پس از بالا بردن پلاکارد دوم بود که بسیجیان آن را پاره کردند، اما با این همه، دانشجویی که آن را نگه داشته بود، تکههای پاره آن را نیز تا جایی که میتوانست بالا نگه داشت.
ناگهان، دانشجویی از ردیف میانی سالن که از حمایتهای برنامهریزی شده بسیج و دانشجویان غیر علم و صنعتی خشمگین شده بود، بلند شد و فریاد زد اما یک مرتبه نزدیک به ده بسیجی به او حمله کردند و او را مجبور کردند که ساکت باشد و سر و صدا نکند. با این همه، تنها اعتراضی که در کل سالن دیده میشد، همان پلاکاردی بود که تا انتها دوام آورد: "توکلی، منصوری، قصابان، سه اهورایی در بند، رئیسجمهور خجالت!" در طول برنامه کل سالن توسط تعداد زیادی بسیجی کنترل میشد و هر جا که احساس ناآرامی میشد، دسته چند نفری آنها آنجا تجمع میکردند و اوضاع را تحت کنترل نگه میداشتند. در نهایت آقای رئیسجمهور شروع به سخنرانی کرد و در ابتدا به خاطرات خودش در ایام تحصیل و فعالیت سیاسی در دانشگاه علم و صنعت پرداخت. وی در این میان به فشارهای گاردهای ویژه به دانشجویان قبل از انقلاب اشاره کرد و فضای آن موقع را غیر قابل قیاس با امروز توصیف کرد. وی در حالی این حرفها را میزد که چند دقیقه قبل ده بسیجی جلوی چشمان آقای رئیسجمهور یک دانشجوی معترض را ساکت کرده بودند. در همین حین، دانشجویی که پلاکارد "توکلی، منصوری، قصابان، سه اهورایی در بند، رئیسجمهور خجالت!" را در دست داشت، مدام آن را بالا میبرد تا به رئیس جمهور نشان بدهد که هنوز شش دانشجوی دانشگاه امیرکبیر در زندان هستند. احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی هفت ماه و علی عزیزی، پدرام رفعتی و معصومه منصوری چند هفتهای است که در زندان هستند.
رئیسجمهور همچنین از اتفاقاتی که در دانشگاه کلمبیای آمریکا برایش افتاد انتقاد کرد و گفت: "همه چیز را پیش بینی کرده بودهاند." احمدینژاد در حالی این حرفها را زد که دیدار "سرزده" وی از دانشگاه علم و صنعت کاملا پیشبینی شده بود و ظاهرا برای جلوگیری از هر گونه اعتراض آن را تا لحظات پایانی اعلام نکردند. احمدینژاد در حالی از آزادی بیان در دانشگاههای ایران سخن گفت که گروه زیادی از دانشجویان برخلاف حضور صندلیهای خالی اجازه ورود به سالن را نداشتند و دو سال است که جمع کثیری از دانشجویان ستارهدار برخلاف صلاحیت علمی، اجازه ادامه دادن تحصیلات تکمیلی خود را ندارند. با وجودی که از توزیع نشریات دانشجویی مستقل خارج از سالن ممانعت به عمل میآمد، نشریات وابسته به بسیج با تیراژ بالا در حمایت از احمدینژاد بدون هیچ مشکلی توزیع شدند. رئیسجمهور حین صحبت مدام با تکبیرهایی مواجه میشد که بسیجیان فریاد میزدند و دوستانشان که تقریبا تمام سالن را پر کرده بودند، آنها را تکرار میکردند: "احمدی، احمدی، حمایتت میکنیم!" به همین شکل، مراسم به قول روزنامه "کورسو" دانشگاه علم و صنعت، با "آرامش در حضور دیگران" برگزار شد و باز هم به قول تیتر این روزنامه دانشجویی احمدینژاد توانست با "دانشجویان دانشگاه امام صادق و امام حسین در دانشگاه علم و صنعت" دیدار کند.
|
|||||||||
|