زلزله  در بم

بنا بر گزارش های اوليه، زلزله هولناك در بم، افزون بر ويرانی كامل شهر و نيز فروريختن قلعه ی كهن و معروف بم، مرگ هزاران تن از هموطنان ما را موجب شده است. بنا بر اخبار رسيده جنازه ی بيش از چهار هزارتن شان تاكنون شمرده شده است. بنا بر اظهارات دولت ايران، ممكن است رقم تلف شدگان به بيش بيست هزار هم برسد. بيش از نود در صد شهر هم ويران شده است. حتی دو بيمارستان شهر كه در دوره های اخير ساخته شده بودند از ايمنی ضد زلزله برخوردار نبوده، و فروريخته اند، و امكان مدد فوری به نيازمندانِ كمك های اوليه را هم از بين برده اند.

زلزله يك فاجعه ی طبيعی است. اما جلوگيری از صدمات مرگبار و خانمان برانداز آن غير ممكن نيست. در كشور هايی كه زلزله خيز اند دولت ها مراقبت می كنند كه پيشگيری های لازم انجام بگيرند و خانه های جديد با توجه به اصل مقابله با زلزله ساخته شوند. اما در وطن ما كه حكومت های جبار و چپاولگر بر سرير قدرت بوده اند، ثروت های كلان كشور به مصرف ساختن خانه ها، مدارس و بيمارستان های ضد زلزله نمی رسند، بل توسط حكومتگران گذشته و كنونی به مصرف خريد املاكِ گران قيمت در شهر های پررونق غرب رسيده و می رسند.

مردم ايران نمی توانند در اين روز سياه اين را ناديده انگارند كه در كشوری كه دستگاه سانسور اعظم، يعنی شورای نگهبان 12 نفره، كه مطابق نوشته ی روزنامه های خود رژيم، خواستار دريافت «يكصد و چهل ميليارد ريال به عنوان بودجه سال 83 » (يعنی 133 در صد بيش از بودجه ی سال جاري) خود شده است، امروز رئيس جمهورش از پشت تلوزيون اسلامی كاسه گدايی به سوی جهانيان دراز می كند. در ايران امروز مردم ما بايد، برغم ثروت های عظيمی كه استخراج می شوند، همچون قرون پيشين قربانی «خشم خداوند» شوند و عزيزان و دارايی های ناچيز خود را در يك چشم بهم زدن از دست دهند. فقط به اين دليل كه ثروت های استخراجی و توليد شده به چپاول می روند و به مصرف واقعی خود نمی رسند.

وظيفه ی ايرانيان مقيم خارج از كشور كه براستی خواهان بهروزی مردم ايران هستند، بايد، همچون موارد گذشته (بيشتر در عهد كنفدراسيون جهانی دانشجويان)، اين باشد كه با بازكردن يك حساب بانكی معتبر به جمع آوری  كمك های مالی از هموطنان خود در خارج از كشور مشغول شوند و با سپردن آن كمك ها به يك هيات معتمَد مردم، دست كم، به باز سازی بيمارستان ها و مدارس مدد برسانند. افزون براين، عده ای از اطباء و مهندسين مقيم خارج از كشور بايد ترتيبی بدهند كه حتی برای يك هفته هم كه شده به بم و استان كرمان بروند و به كمك مردم نيازمند بشتابند.

خسرو شاكری (زند)

پاريس، جمعه، 5 دی ماه 1382

cchaqueri.yahoo.com