تحصن شورای مرکزی دفتر تحکيم و دانشجويان دانشگاه علامه در اعتراض به:
مرگ آزادی و عدالت

• در آستانه انتخابات رياست جمهوری جريان اقتدارگرا در ميدانی بی رقيب پيروزی خود را زودتر از موعد جشن گرفته است و دانشجويان را به مسلخ می برد تا با ذبح اين بی پناه ترين قشر جامعه در اين مسلخ، سوروسات اين جشن را فراهم آورد
• شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت به عنوان نماينده دانشجويان نمی تواند در برابر فشارهای فزاينده اخير که بر پيکره نحيف جنبش دانشجويی وارد آمده است بی تفاوت باشد. لذا اعضای اين شورا از روز دوشنبه 19 ارديبهشت ماه اقدام به تحصن در صحن دانشگاه امير کبير می نمايند
• اعضای انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علامه طباطبائی نيز ار روز دوشنبه در اعتراض به «مرگ آزادی و عدالت» تحصن کردند

دوشنبه ١۹ ارديبهشت ١٣٨۴ – ۹ مه ٢٠٠۵

اعضای شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت در اعتراض به تحت فشار قرار گرفتن فعالان سياسی و دانشجويی از سوی حاکميت اقتدارگرا در روزها و هفته های اخير دست به تحصنی اعتراض آميز در صحن دانشگاه پلی تکنيک زدند. در اطلاعيه ای که به مناسبت اين تحصن از سوی شورای مرکزی تحکيم وحدت منتشر شد، آمده است:

« چندی است که در آستانه انتخابات رياست جمهوری فشار طاقت فرسايی بر جنبش دانشجويي، اعضای دفتر تحکيم وحدت و ديگر روشنفکران و فعالان سياسی وارد آمده است. روزی نيست که شاهد خبری از بازداشت، احکام سنگين قضايی از قبيل حبس تعزيری و تعليقي، انحلال تشکل های دانشجويی و احکام انضباطی و ممنوعيت از تحصيل برای اعضای اتحاديه انجمن های اسلامی دانشجويان سراسر کشور نباشيم. و حتی گاهی بر خلاف همه اصول حقوقی و قانونی بين المللی شاهد صدور همه موارد فوق برای يک اتهام هستيم. و دانشجويان برای اتهامی واهي، همزمان در چند مرجع قضايی و انضباطی محاکمه می شوند.. و اين ها همه در کنار تداوم حبس افراد آزادی خواهی چون عباس اميرانتظام، ناصر زرافشان، اکبر گنجي، رضا عليجاني، تقی رحماني، هدی صابر، عباس عبدي، حسين قاضيان، حشمت الله طبرزدی، پيمان پيران، محکومان حادثه کوی دانشگاه تهران و .... است. تحليل شرايط فوق چندان پيچيده نيست. حاکميت به نقش و تاثير گذاری دانشگاه و جنبش دانشجويی در جامعه و فضای سياسی کشور پی برده است و در آستانه انتخابات رياست جمهوری بر آن است که صدای مخالفی از سوی جنبش دانشجويی شنيده نشود. حاکميت به مشارکت حداکثری در انتخابات نيازمند است و نمی خواهد که مطالبات فروخفته مردم از زبان دانشجويان اعلام شود. نمی خواهد که دانشجويان در نقد انتخابات فرمايشی و جايگاه غير موثر رياست جمهوری در ساخت قدرت کشور سخن گويند و مردم را از شرکت در انتخابات غير موثر بر حذر دارند. بدين تريب فشارش را بر جنبش دانشجويی افزون کرده است. در آستانه انتخابات رياست جمهوری جريان اقتدارگرا در ميدانی بی رقيب پيروزی خود را زودتر از موعد جشن گرفته است و دانشجويان را به مسلخ می برد تا با ذبح اين بی پناه ترين قشر جامعه در اين مسلخ، سوروسات اين جشن را فراهم آورد. به راستی که بايد اين روزها را روزهای «مرگ آزادی و عدالت» ناميد.
شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت به عنوان نماينده دانشجويان نمی تواند در برابر فشارهای فزاينده اخير که بر پيکره نحيف جنبش دانشجويی وارد آمده است بی تفاوت باشد. لذا اعضای اين شورا از روز دوشنبه مورخ 19 ارديبهشت ماه اقدام به تحصن در صحن دانشگاه امير کبير می نمايند تا مگر بتوانند با اين کار اندکی از فشارهای وارده بر دانشجويان بکاهند.»

مرگ آزادی و عدالت
تحصن اعضای انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبايی

اعضای انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علامه طباطبائی نيز تحت شعار «مرگ آزادی و عدالت» در دانشکده اقتصاد اين دانشگاه تحصن کردند. در بيانيه انجمن اسلامی اين دانشگاه آمده است:

25 سال پس از گذشت انقلاب 57 و شکست ظلم ستمشاهی اينک دوباره ظلم و اختناق گلوی نحيف آزادی و برابری را درايران می فشارد. برخورد با فعالين دانشجويي، پس از غارت و يورش به کوی دانشگاه تهران 1378 و خوابگاه طرشت در سال 1382 تاکنون تداوم داشته است. گستره اختناق و سرکوب تنها به دانشجويان محدود نمانده بلکه همه فعالين سياسی و اجتماعی و فرهنگی را در بر گرفته است.
اختناق چه معنايی جز اين می تواند داشته باشد که عده ای به خاطر عقيده، بيان و مقالاتشان در حصر دائم باشند.
اينک شاهد آنيم که حکومت مدعی رفتار علوی راه اموی را در پی گرفته است و به سمت ايجاد دستگاه اختناق با اسب ارتجاع می تازد.
ماهيت دو رو و سرکوب گر بخش انتصابی راه را بر هر فعاليتی بسته و هر آن کس که چشم بر کار سياست داشته و درد مردم و ملت دارد را وحشت زده از حوزه بيان بيرون می راند و بخش اختناق نيز همين را می خواهد: خفه شدن!
تداوم حبس زندانيان سياسی آقايان: عباس امير انتظام، اکبر گنجي، رضا عليجاني، تقی رحماني، هدی صابر، ناصر زرافشان، حسين قاضيان، حشمت الله طبرزدی و آزادمردان ديگر نشان از ماهيت سرکوب گر بخش انتصابی حاکميت دارد. حاکميت انتصابی که مشروعيت از مردم نمی گيرد خود را در مقابل آنان مسئول نيز نمی داند. زندان ها گورستان بهترين مردمان شهر شده است و زندانبانان قاتلان آزادی و عدالت.
سرکوب بی امان فعالين دانشجويي، فاجعه کوی دانشگاه تهران و طرشت و تحديد انجمن های اسلامی سراسر کشور بار ديگر تجلی خواست حاکميت انتصابی برای برقراری اختناق است. دانشجويان چه منفعتی در پی نقد بی مهار و عقلانی حاکميت دارند. مگر نه آنکه دغدغه ايران و آزادی و برابری ايشان را به اين کار واداشته است. حکومت گران ايران که هر سال سنگ پاسخگويی و خدمتگزاری و... را بيشتر به سينه می زنند مزد فرزندان نگران آبادی، آزادی و برابری را اينگونه کف دستشان می گذارند، شلاقِ تکفير و تعليق و تفسيقِ دانشجويی اين روزها بيشتر و بيشتر بر گرده دانشجوی فعال فرو می ايد و شمع آزادی هر روز در تند باد ارتجاع لرزنده تر می رقصد.

انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبايی در اعتراض به تداوم حبس فعالين سياسی اجتماعی و فشارهای روز افزون بر فعالين دانشجويی همزمان با اعضای شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت و انجمن های اسلامی دانشگاه های تهران به تحصن می نشيند.
تحصنی برای مرگ آزادی و عدالت. تحصنی که پيام آن تداوم نظارت دانشجو بر حاکمان است.
در پايان باز فريادی و باز گوشی که سابقه اش به هيچ وجه شنوايی آن را نشان نمی دهد. جامعه مدنی اصلاح طلبی تاريخی مردم ايران با اختناق نه تنها نمی ميرد که زنگار رکودش رخت بر می بندد. آينه را نشکنيم و به خواست های به حق ملت در جهت آزادی و برابری تن در دهيم و ناراستی های خود را اصلاح کنيم.

انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبايي
دوشنبه 19/ارديبهشت/1384