شيرين عبادی در نامه‌ای به رييس‌جمهور
امنيت ندارم
شيرين عبادی در نامه‌ای خطاب به خاتمی نوشته است که عده‌ای با ارعاب و تهديد و در صورت امکان با پرونده‌سازی قصد دارند مانع ادامه فعاليت‌های وی شوند.
به عنوان متهم برای روز ٥/١٢/١٣٨٣ ساعت ٣٠/٨ جهت محاکمه احضار شدهام، بدون آن که بدانم اتهام جديد من چيست و عاقبت اين پرونده به کجا ختم خواهد شد"... تاکنون به کرات تهديد به قتل شدهام و قرار بوده که به قتل برسم... طی دو ماه اخير، دو بار افرادی به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر و هر بار با رفتاری خشن عنوان کردند که قصد بازرسی داشته و می‌خواهند منشی کانون را جلب کنند
ايسنا: شيرين عبادی
در نامه‌ای خطاب به رييس‌جمهور عنوان کرده است که عده‌ای با ارعاب و تهديد و
در صورت امکان با پرونده‌سازی قصد دارند ادامه فعاليت‌های وی مانع را
شوند.
خانم عبادی در اين نامه که در انتهای آن تاريخ ٢٠ / ١١ / ١٣٨٣ ديده می‌شود و نسخه‌ای از آن امروز با نمابر به خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا) ارسال شده با تشکر از رييس‌جمهور به خاطر اعلام تضمين امنيت وی، در بخشی از اين نامه با اشاره به دو بار احضار خود در يکی دو ماه گذشته آورده است که بار اول از سوی شعبه‌ی ١٤ بازپرسی مستقر در دادگاه انقلاب احضار شده که متعاقب آن دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعلام کرد که پرونده بر اساس شکايت شاکی خصوصی تشکيل شده و منجر به صدور قرار منع پيگرد شده و مختومه شده است. هر چند که هنوز قرار صادره به عبادی يا وکلايش، ابلاغ نشده است اما با خوش‌بينی اظهارات عنوان شده را صحيح می‌پندارد.
وی در ادامه‌ی اين نامه، به احضار دوم خود از سوی شعبه‌ی هشتم دادگاه عمومی تهران که توسط وکلايش از آن مطلع شده، اشاره کرده و آورده است: « به عنوان متهم برای روز ٥/١٢/١٣٨٣ ساعت ٣٠/٨ جهت محاکمه احضار شدهام، بدون آن که بدانم اتهام جديد من چيست و عاقبت اين پرونده به کجا ختم خواهد شد.»
اين وکيل دادگستری در ادامه با بيان اين که تاکنون به کرات تهديد به قتل شده و قرار بوده که به قتل برسد، يادآور شده است که قبل از اجرای برنامه، قاتلان دستگير می‌شوند و اکنون با اتمام مدت محکوميت، آزادانه در اجتماع به سر می‌برند.
عبادی در ادامه از تحريک فردی که وی را مختل‌المشاعر دانسته عليه خود خبر داده و آورده است که مراتب را جهت ثبت در تاريخ، به نيروی انتظامی گزارش کرده اما تهديدات کتبی و شفاهی ادامه دارد و حتی دو بار نيز حصار فلزی پارکينگ منزلش شکسته شده است.
در ادامه‌ی اين نامه، عبادی با اشاره به زندانی شدن خود در سال ١٣٧٨ در پرونده موسوم به نوارسازان در بند ٢٠٩ زندان اوين نوشته است: « سرانجام طبق رای دادگاه تجديدنظر استان تهران به پرداخت جزای نقدی محکوم شدم. با وجودی که بيش از چهار سال از تاريخ صدور حکم و قطعيت آن می‌گذرد، هر بار که برای پرداخت جريمه و آزاد ساختن سند منزلم که وثيقه‌ی رهايی من بود، مراجعه کردم، دادگاه بدون عذر موجه تعلل کرده است و سند منزل من هنوز، بدون مجوز قانونی، در وثيقه‌ی دادگستری است.»
وی ادامه داده است که طی دو ماه اخير، در غيابش دو بار افرادی به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر که رياست آن را برعهده دارد، مراجعه کرده و بار اول خود را ماموران اداره اماکن و بار دوم ماموران نيروی انتظامی معرفی کردند و هر بار با رفتاری خشن عنوان کردند که قصد بازرسی داشته و می‌خواهند منشی کانون را جلب کنند و چون برگ شناسايی و يا حکم قضايی ارائه نکردند از ورود آنان جلوگيری به عمل آمده است. مراتب به نيروی انتظامی گزارش شده و شفاها اظهار داشتند که مراجعان افرادی خودسر بوده و هيچ‌گونه سابقه‌ای در ارگان‌های ذيربط انتظامی وجود ندارد.
عبادی در ادامه با بيان اين موارد، خطاب به رييس‌جمهور، به عنوان مقامی که دو مرتبه طبق اصل ١٢١ قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران، سوگند ياد کرده تا حافظ و حامی آزادی و حقوقی باشد که قانون اساسی آن را به رسميت شناخته، اعلام داشته که در شرايط حاضر امنيت قضايی و جانی ندارد و ادعا کرده است که عده‌ای با ارعاب و تهديد و در صورت امکان با پرونده‌سازی قصد دارند به هر نحو ممکن مانع از ادامه فعاليت‌های وی شوند.
وی در پايان با تاکيد بر اين که هرگز هدفی جز ارتقاء حقوق بشر در ايران نداشته و به هيچ حزب و گروهی نيز وابسته نيست، با ابراز تاسف از اين که در شرايطی که به علت جايزه‌ی صلح نوبل مورد توجه محافل بين‌المللی است و به نکات حقوقی نيز وقوف کامل دارد، نمی‌تواند با امنيت و آسودگی، وظايف اجتماعی خود را انجام دهد، اين سوال را مطرح کرده است که چگونه می‌توان آرامش خاطر و امنيت جانی ساير شهروندانی را که فاقد چنين مزايايی هستند، تامين و تضمين کرد؟
خانم عبادی در اين نامه که در انتهای آن تاريخ ٢٠ / ١١ / ١٣٨٣ ديده می‌شود و نسخه‌ای از آن امروز با نمابر به خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا) ارسال شده با تشکر از رييس‌جمهور به خاطر اعلام تضمين امنيت وی، در بخشی از اين نامه با اشاره به دو بار احضار خود در يکی دو ماه گذشته آورده است که بار اول از سوی شعبه‌ی ١٤ بازپرسی مستقر در دادگاه انقلاب احضار شده که متعاقب آن دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعلام کرد که پرونده بر اساس شکايت شاکی خصوصی تشکيل شده و منجر به صدور قرار منع پيگرد شده و مختومه شده است. هر چند که هنوز قرار صادره به عبادی يا وکلايش، ابلاغ نشده است اما با خوش‌بينی اظهارات عنوان شده را صحيح می‌پندارد.
وی در ادامه‌ی اين نامه، به احضار دوم خود از سوی شعبه‌ی هشتم دادگاه عمومی تهران که توسط وکلايش از آن مطلع شده، اشاره کرده و آورده است: « به عنوان متهم برای روز ٥/١٢/١٣٨٣ ساعت ٣٠/٨ جهت محاکمه احضار شدهام، بدون آن که بدانم اتهام جديد من چيست و عاقبت اين پرونده به کجا ختم خواهد شد.»
اين وکيل دادگستری در ادامه با بيان اين که تاکنون به کرات تهديد به قتل شده و قرار بوده که به قتل برسد، يادآور شده است که قبل از اجرای برنامه، قاتلان دستگير می‌شوند و اکنون با اتمام مدت محکوميت، آزادانه در اجتماع به سر می‌برند.
عبادی در ادامه از تحريک فردی که وی را مختل‌المشاعر دانسته عليه خود خبر داده و آورده است که مراتب را جهت ثبت در تاريخ، به نيروی انتظامی گزارش کرده اما تهديدات کتبی و شفاهی ادامه دارد و حتی دو بار نيز حصار فلزی پارکينگ منزلش شکسته شده است.
در ادامه‌ی اين نامه، عبادی با اشاره به زندانی شدن خود در سال ١٣٧٨ در پرونده موسوم به نوارسازان در بند ٢٠٩ زندان اوين نوشته است: « سرانجام طبق رای دادگاه تجديدنظر استان تهران به پرداخت جزای نقدی محکوم شدم. با وجودی که بيش از چهار سال از تاريخ صدور حکم و قطعيت آن می‌گذرد، هر بار که برای پرداخت جريمه و آزاد ساختن سند منزلم که وثيقه‌ی رهايی من بود، مراجعه کردم، دادگاه بدون عذر موجه تعلل کرده است و سند منزل من هنوز، بدون مجوز قانونی، در وثيقه‌ی دادگستری است.»
وی ادامه داده است که طی دو ماه اخير، در غيابش دو بار افرادی به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر که رياست آن را برعهده دارد، مراجعه کرده و بار اول خود را ماموران اداره اماکن و بار دوم ماموران نيروی انتظامی معرفی کردند و هر بار با رفتاری خشن عنوان کردند که قصد بازرسی داشته و می‌خواهند منشی کانون را جلب کنند و چون برگ شناسايی و يا حکم قضايی ارائه نکردند از ورود آنان جلوگيری به عمل آمده است. مراتب به نيروی انتظامی گزارش شده و شفاها اظهار داشتند که مراجعان افرادی خودسر بوده و هيچ‌گونه سابقه‌ای در ارگان‌های ذيربط انتظامی وجود ندارد.
عبادی در ادامه با بيان اين موارد، خطاب به رييس‌جمهور، به عنوان مقامی که دو مرتبه طبق اصل ١٢١ قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران، سوگند ياد کرده تا حافظ و حامی آزادی و حقوقی باشد که قانون اساسی آن را به رسميت شناخته، اعلام داشته که در شرايط حاضر امنيت قضايی و جانی ندارد و ادعا کرده است که عده‌ای با ارعاب و تهديد و در صورت امکان با پرونده‌سازی قصد دارند به هر نحو ممکن مانع از ادامه فعاليت‌های وی شوند.
وی در پايان با تاکيد بر اين که هرگز هدفی جز ارتقاء حقوق بشر در ايران نداشته و به هيچ حزب و گروهی نيز وابسته نيست، با ابراز تاسف از اين که در شرايطی که به علت جايزه‌ی صلح نوبل مورد توجه محافل بين‌المللی است و به نکات حقوقی نيز وقوف کامل دارد، نمی‌تواند با امنيت و آسودگی، وظايف اجتماعی خود را انجام دهد، اين سوال را مطرح کرده است که چگونه می‌توان آرامش خاطر و امنيت جانی ساير شهروندانی را که فاقد چنين مزايايی هستند، تامين و تضمين کرد؟