گذر از دومین هزاره ی روزهای زندان، مصادف است با سی ششمین روز از دور دوم اعتصاب غذای گنجی در اعتراض به نادیده انگاشتن حقوق اولیه اش  در زندان واین در حالی است که در واپسین روزهای هفته گذشته با انتشار دومین نامه اکبر گنجی به آزادگان جهان و آخرین عکس های وی از زندان که هر بیننده ای را افسرده می کرد، موج نگرانی ها نسبت به سلامت جان این آزاده شدت بیشتری گرفت.

با بالا گرفتن نگرانی نسبت به جان گنجی در زندان، افکار عمومی داخل و خارج از کشور، از اتحادیه اروپا گرفته تا کاخ سفید، از اپوزیسیون خارج نشین گرفته تا نمایندگان مجلس هفتم واکنش های متفاوتی دربر داشته است که منجر به اوج گیری رایزنی ها برای آزادی گنجی شد، اما معاون دادستان اعلام کرد که اکبر گنجی آزاد نخواهد شد و آزادی مشروط وی مستلزم تقاضای عفو است.
از سوی دیگر رییس جمهور سید محمد خاتمی نیزپس از دیدار خداحافظی خود با خبرنگاران چنین درخواستی را از اکبر گنجی مطرح کرد.

هرچند پاسخ گنجی به این درخواست ها برای آگاهان سیاسی مشخص بود اما محمد علی ابطحی به نقل از همسر گنجی در وبلاگ شخصی خود در این باره نوشت :« راجه به نوشتن تقاضای آزادی پرسیدم، توضیح داد که حق اکبر بوده که خیلی پیشترها این نامه را بنویسد و ننوشته ، حالا که چند ماه به پایان مدت زندانش مانده که نمی نویسد.»

اپر چه ابطحی از تلاش های خاتمی برای آزادی گنجی خبرمی دهد و حتی نوشت که شخص خاتمی حاضر است خود هر نامه ای که لازم است را بنویسد ، اما موضع آزادی وی همچنان در پرده ابهام قرار دارد ، خاصه که دادسرای عمومی و انقلاب تهران دیروز طی اطلاعیه ای اعلام کرد که «گنجی در سلامت کامل قرار دارد و با بهره مندی از امکانات رفاهی و درمانی در حال سپری کردن ایام محکومیت ااست.»

از سوی دیگر چند تن از چهره های فرهنگی و سیاسی کشور و از دوستان سابق اکبر گنجی نیز طی نامه ای از وی خواستند اعتصاب سی روزه خود را پایان دهد.امضای عبدالکریم سروش ، عزت الله سحابی ، محسن کدیور ، سعید حجاریان و علیرضا علوی تبار در پای این درخواست از گنجی دیده می شود. هر چند گنجی چهار روز پس از انتشار این درخواست ، با ادامه اعتصاب غذای خود و در آستانه سی و ششمین روز به درخواست دوستان و همفکران سابق اش پاسخ « نه » داده است.

انتشار نامه پنج تن از همفکران سابق گنجی یاد آور حلقه اصحاب چهارشنبه یا حلقه کیان است که این پنج تن را هم شامل می شد ؛ حلقه ای که گنجی حود از اعضای اصلی ان بود و سیر تحولات گنجی در سالهای بعد او را به منتقد سر سخت همان تفکر (یعنی روشنفرکی دینی) تبدیل کرد.به گونه ای که او در دفتر اول مانیفیست جمهوری خواهی خود ، به رد مبانی ایدئولوژیک و تئوریک تفکر دوستان سابق خود (سروش ، کدیور ، حجاریان و ... ) پرداخت.

به هر روی با اوج گیری نگرانی ها در مورد عواقب اعتصاب غذای نا محدود گنجی در زندان و در دو هزارمین روز زندانی شدن او ، باید چشم در انتظار تصمیم عقلایی بود که نمی خواهند هزینه دیگری به مانند خون «زهرا کاظمی» بر نظام تحمیل شود.