|
نامه به اكبر گنجی
• جامعه‌ی
مدنی به تلاش‌گرانی چون شما نياز دارد. سياستِ مدنی ايرانی
هنوز در آغاز گسترشِ حيطه‌ی عمل خود است. آرزوی ما اين است
كه شما از اين دورِ كارزار زنده و سالم بيرون آييد. آرزوی
ما اين است كه جسم شما آسيب نبيند تا باز هم به دخالتِ
پرشورِ مسؤولانه و آگاهگرانه‌ی خود در امر مدنی ادامه
دهيد. مركز تصميم‌گيری برای آدم‌كشی بي‌گمان خوشحال خواهد
شد، اگر در اين كارزار بر شما صدمه‌ی جبران‌ناپذيری وارد
آيد. غلبه‌ی اخلاقی با شماست، از آغاز با شما بوده است و
ما بسيار خوشحال خواهيم شد اگر اين غلبه‌ی اخلاقی در اين
دور از مبارزه با خفت و ناكامی استبداد در پيشبرد نقشه‌ی
نابودی شما همراه باشد
دوشنبه ٢۷
تير ١٣٨۴ – ١٨ ژوئيه ٢٠٠۵
آقای گنجی
عزيز،
در جامعه‌ی ما به تدريج مفهوم تازه‌ای از سياست پا مي‌گيرد
كه معنای آن پرداختنِ مسؤولانه به امرِ مدنی است. سياستِ
مدني، سياستِ علني، آغازكننده از جمع، روكننده به جمع و
برای جمع است. حق، آن چيزی است كه بتواند علنی باشد. آنچه
در مركزهای ظلمانی قدرت جريان دارد، نابحق است. شما از
پيشاهنگانِ ترويج اين درك از سياست بوده‌ايد، در اين زمينه
قلم زده و در مقامِ روزنامه‌نگاری كه بنابر مسؤوليت مدنی
دخالت‌جو است، كوشش كرديد بر تاريكخانه‌ای كه مركز
تصميم‌گيری برای كشتن دگرانديشان بود، نور بيفكنيد و راز
يك جنايت بزرگ را برملا كنيد، جنايتی را كه فقط فصلی از يك
داستانِ مهيب طولانی است. شما كاری كرديد كه پاسخ
تاريكخانه‌ی ظلم به شما علنی باشد. آن كسانی كه شما را به
زندان افكندند، در عمل اعتراف كردند كه رئيسانشان در آن
تاريكخانه نشسته‌اند. به لحاظِ نظری روشن است كه قدرت در
دست كسی است كه كليد زندان در دست اوست. به اين نكته اما
كم‌توجهی و بي‌توجهی مي‌شود، در جايی كه دستگاه قدرت
چندمركزی مي‌نمايد و صحنه‌های مختلفی برای نمايش مي‌گسترد.
شما در عمل به بسياری از مردم به‌ويژه به جوانان و
دانشجويان و نسل جديد خبرنگاران نشان داديد مركزِ قدرت
كجاست و چرا نبايستی به بازيهای حاشيه‌ی قدرت دل بندند.
شما هرگام از مبارزه‌ی مدنی خود را با درايت و شجاعت پيش
برديد. در حركت خود مسؤوليت مدني، شهامت مدنی و نافرمانی
مدنی را معنا كرديد. اكنون با اشاره به نمونه‌ی "اكبر
گنجي" مي‌توان درك شفافتری از اين مفهومها داشت.
جامعه‌ی مدنی به تلاش‌گرانی چون شما نياز دارد. سياستِ
مدنی ايرانی هنوز در آغاز گسترشِ حيطه‌ی عمل خود است.
آرزوی ما اين است كه شما از اين دورِ كارزار زنده و سالم
بيرون آييد. آرزوی ما اين است كه جسم شما آسيب نبيند تا
باز هم به دخالتِ پرشورِ مسؤولانه و آگاهگرانه‌ی خود در
امر مدنی ادامه دهيد. مركز تصميم‌گيری برای آدم‌كشی
بي‌گمان خوشحال خواهد شد، اگر در اين كارزار بر شما صدمه‌ی
جبران‌ناپذيری وارد آيد. غلبه‌ی اخلاقی با شماست، از آغاز
با شما بوده است و ما بسيار خوشحال خواهيم شد اگر اين
غلبه‌ی اخلاقی در اين دور از مبارزه با خفت و ناكامی
استبداد در پيشبرد نقشه‌ی نابودی شما همراه باشد.
به شما درود مي‌فرستيم و به عزم و رزم و تلاش
آگاهگرانه‌ي‌تان پاينده باد مي‌گوييم.
۲۶ تير ۱۳۸۴
از كسانی كه مي‌خواهند اين نامه را امضا كنند، خواهش
مي‌كنيم به نشانی زير خبر دهند:
gandji@gmx.net
امضاكنندگان:
ماشاءالله آجودانی
داريوش آشوري
محمد اعظمی
فريدون احمدی
گودرز اقتداری
وهاب انصاری
خسرو باقرپور
دانش باقرپور
حسين باقرزاده
بهنام باوندپور
علی پورنقوی
بيژن پيرزاده
ف- تابان
حيدر تبريزی
نيره توحيدی
رضا جوشنی
رضا چرندابی
مهدی خانباباتهرانی
مسعود خدادادی
مهدی خلجی
مهرداد
درويش پور
ماه‌منير رحيمی
محمود رفيعی
سعيد شروينی
مريم سطوت
اکبر سيفی
اسعد سيدالشهدايی
علی شاکری
جلال شالگونی
فرزانه عظيمی
کاظم علمداری
مهدی فتاپور
مسعود فتحی
سعيد فرزانه
شهلا فريد
کبرا قاسمی
پرويز قليچ‌خانی
كيواندخت قهاری
ناصر كاخساز
صادق کارگر
عبدی کلانتری
بهزاد کريمی
سهراب مبشری
رضا مقصدی
امير مومبينی
اکبر مهدی
محمدرضا نيكفر
فرخ نگهدار
داوود نوائيان
جهان بخش وليان پور |