|
کانون زندانيان سياسی
ايران (در تبعيد):
دستگيرشدگان خاوران را آزاد کنيد!
• ماموران
امنيتی بعد از پايان مراسم بزرگداشت قربانيان قتل های زنجيره ای، در
بيرون گلزار خاوران و در مکانهای مختلف به شکار طعمههای خود پرداختند
و با ضبط فيلمها و دوربينها، بنا به گزارش خانوادهها و شاهدان عينی،
پانزده دختر جوان را از ماشينها با ضرب و شتم پياده کرده و با خود
بردند • از سرنوشت دستگيرشدگان تا زمان حاضر خبری در دست نيست و
خانواده ها در به در به دنبال آنها می
گردند
اخبار روز: www.iran-chabar.de
دوشنبه ١۴ شهريور ١٣٨۴ – ۵ سپتامبر ٢٠٠۵
روز جمعه يازده
شهريور، در هفدهمين سالگرد قتلعام زندانيان سياسي، خانوادهها مراسم
باشکوهی در گلزار خاوران در جنوب تهران برگزار کردند. مراسم امسال از
دو جنبه از برجستگی بيشتری نسبت به سالهای پيشين برخوردار بود. جمعيت
بيشتری که اغلب جوان بودند در آن شرکت کردند و نظم و روحيه همبستگی
بيشتری در آن به چشم می خورد. موضوع قتلعام زندانيان سياسی و کشتار
زندانيان سياسی در اوايل دهه شصت به تدريج از حيطه خانوادهها بيرون
آمده و در حال تبديل شدن به يک مساله اجتماعی است. نسل جوان که به
اشکال گوناگون از فجايعی که برای نسل پيشين خود در زندانهای رژيم
اتفاق افتاد آگاهی می يابد، نسبت به اين موضوع حساسيت نشان داده و از
اين رو با حضور در مراسمها و تجمعات خانوادهها با آنها اظهار همدردی
و همبستگی ميکنند. رژيم با آگاهی به اين موضوع، امسال با اعزام
نيروهای امنيتی بيشتری در پوشش جمعيت به خاوران، فضا را به شدت در اين
گلزار ناامن کرده و به شناسائی کسانی پرداخت که به تازگی پا به عرصه
مراسمهای سالگرد در خاوران گذاشتهاند. اين شناسائی بيش از همه
پيرامون دختران جوانی بود که به گرفتن عکس و فيلم برداری پرداخته
بودند. ماموران امنيتی بعد از پايان مراسم در بيرون گلزار خاوران و
در مکانهای مختلف به شکار طعمههای خود پرداختند و با ضبط فيلمها و
دوربينها، بنا به گزارش خانوادهها و شاهدان عيني، پانزده دختر جوان
را از ماشينها با ضرب و شتم پياده کرده و با خود بردند. در يکی از
موارد که گويا اولين طعمه بوده، خانوادههائی که شاهد دستگيری دختر
جوانی بنام آرزو سيابی شهريور بودند، به ماموران نسبت به دستگيری و ضرب
و شتم وی اعتراض ميکنند، اما اعتراض آنها برای رهائی اين دختر جوان
از دست عوامل اطلاعاتی رژيم به جائی نمی رسد و تنها در پاسخ ميشنوند
"که اين دختر با سايتهای خارج همکاری ميکند و عکس و فيلم برای آنها
ميفرستد، از او چند سئوال می کنيم و دو ساعت ديگر آزادش ميکنيم." بعد
از اين حادثه، چند ماشين ديگر را متوقف و چندين دختر جوان ديگر را به
همان شيوه دستگير ميکنند و اعتراض خانوادهها برای رهائی آنها به
جائی نمی رسد. ظهر ديروز شنبه دوازده شهريور از تهران خبر رسيد که رژيم
اولين طعمه خود را آزاد کرده است. ساعاتی بعد خبر رسيد که جوان "آزاد
شده" با يکی از بستگان خود در خارج تماس گرفته و گفته که از دست
ماموران فرار کرده است. بعد از دستگيری اين دختران جوان، ماموران به
فاصله بيست و چهار ساعت چندين بار به خانههای آنها می ريزند و
هارديسکهای کامپيوتر، فيلمهای خانوادگی و يادداشتها و دست نوشتههای
متعلق به دستگيرشدگان را با خود می برند. روز شنبه يک بعد از ظهر عوامل
اطلاعاتی مجددا به منزل آرزو می ريزند و اين بار نيز او را همراه خود
به منزل ميبرند که اسناد ارتباطش با خارج را در اختيار آنها قرار
دهد. آرزو را به شدت زده بودند و او را مجبور ميکنند به يک سری
فعاليتهای انجام نداده اعتراف کند. آرزو بعد از رسيدن به منزل از
ماموران ميخواهد که به دستشوئی برود. او با توجه به اينکه به شدت
ترسيده بود و به دنبال فشارهای دوران بازداشت وضعيت جسمانی و روانی
خوبی نداشت، از طريق دسئشوئی به حمام و سپس از پنچره حمام به بيرون
پريده و از طريق پشت بام همسايههای فرار ميکند. از سرنوشت ديگر
دستگيرشدگان تا زمان انتشار اين اطلاعيه خبری در دست نيست و خانواده ها
در به در به دنبال آنها می گردند. کانون زندانيان سياسی ايران (در
تبعيد) دستگيری اين دختران جوان را قويا محکوم ميکند و خواستار آزادی
فوری و بدون قيد و شرط آنها است. کانون بعد از دريافت گزارشاتی از
ايران که از اين دستگيريها خبر می داد، به اقدامات وسيع بينالملل
برای آزادی آنها دست زد و طی ارسال نامه به نهادهای بينالمللی و محلی
حقوق بشر، از آنها خواست که دستگيريهای اخير را پيگيری و رژيم را
برای آزادی اين دختران جوان تحت فشار قرار دهند. کانون زندانيان سياسی
در صورتی که دستگيرشدکان خاوران به زودی آزاد نشوند، به اقدامات
اعتراضی سراسری دست خواهد زد و از همه فعالين و سازمانها سياسی چپ و
مترقی در خارج ميخواهد، ضمن مشارکت در اين اقدام اعتراضی با ارسال
نامه به نهادهای بين المللی خواهان دخالت فوری آنها برای آزادی
دستگيرشگان خاوران شوند.
|