|
|
|||
|
پيام كوفی عنان به مناسبت روز جهانی زن فواید عملی سرمایه گذاری روی زنان هر چقدر هم که
زیاد باشد، باز مهمترین حقیقت این است: زنان خود حق زندگی با شان و کرامت، و
آزاد از آنچه ما میخواهیم و فارغ از ترس، را دارا هستند. در این روز جهانی
زنان، بیایید خود را دوباره موظف سازیم که این حقیقت را عملی سازیم.
امسال، موعد بازنگری برنامه عمل کنفرانس پکن پس از یک دهه، سال مهمی در نهضت برابری جنسیتی و بهبود وضعیت زنان است. در سال ١٩٩٥، زنان در پکن گرد هم آمدند و به نمایندگی از طرف بشریت گام غول آسایی به جلو برداشتند. در نتیجه، دنیا بوضوح، و چنانچه پیش از آن هرگز سابقه نداشت، دریافت که برابری جنسیتی برای توسعه و صلح هر کشور حیاتی است. پس از ده سال، زنان نه تنها به حقوق خویش آگاهتر گشتهاند، بلکه توان بیشتری برای استفاده از آن دارند. در طی دهه گذشته، ما شاهد پیشرفتهای ملموس در بسیاری از عرصهها بوده ایم. امید به زندگی و نرخ باروری بهبود یافته است. دختران بیشتری به آموزش ابتدایی مشغول هستند. زنان بیشتر از هر زمان دیگری به کسب درآمد مشغول هستند. همزمان، چالشهای تازه ای پدیدار گشته اند. قاچاق زنان و کودکان را در نظر بگیرید، نفرت انگیز است اما روزبروز گسترده تر میشود. یا فزونی هدف قرار دادن زنان در مناقشههای مسلحانه. یا رشد وحشت آور بیماری ایدز در میان زنان، بویژه زنان جوان. اما هنگامی که به دهه گذشته مینگریم، یک نکته از هر چیز دیگری برجسته تر مینماید: ما آموخته ایم که چالشهایی که در مقابل زنان قرار دارند، مسائل بدون راه حل نیستند. ما آموخته ایم که چه اقدامی موثر است، و چه اقدامی بی تاثیر. اگر ما بر آن باشیم که میراث تاریخی یی را که زنان را در اکثر جوامع در محرومیت نگاه میدارد تغییر دهیم، باید آنچه را که آموخته ایم در مقیاس بزرگتر بکار بندیم. ما باید گامهای مشخص با هدف معین در یک سری موارد برداریم. امسال فرصت گرانبهایی برای انجام این اقدامات است زیرا که رهبران جهان برای گردهمایی در سازمان ملل متحد در ماه سپتامبر آماده میشوند که پیشرفت اجرای «بیانیه هزاره» را که در سال ٢٠٠٠ به عنوان الگویی برای بنای جهانی بهتر در قرن بیست و یکم مورد موافقت دولتهای جهان قرار گرفت، مورد بازبینی قرار دهند. در این گردهمایی، من از جوامع بین المللی خواهم خواست که بیاد داشته باشند که ترویج برابری جنسیتی تنها مسئولیت زنان نیست، بلکه مسئولیت این امر به دوش همه ماست. اکنون شصت سال از زمانی که بنیانگذاران سازمان ملل متحد، در اولین صفحه منشور این سازمان، حقوق برابر زن و مرد را نوشتند میگذرد. از آن هنگام، پژوهش پشت پژوهش به ما آموخته است که هیچ ابزاری برای توسعه موثرتر از توانمندسازی زنان نیست. هیچ سیاست دیگری نمیتواند بدینگونه تولید اقتصادی را بالا ببرد، یا میزان مرگ و میر نوزادان را کاهش دهد. هیچ سیاست دیگری به این اندازه بهبود تغذیه و ترویج سلامتی، از جمله پیشگیری بیماری ایدز، را تضمین نمیکند. هیچ سیاست دیگری به این اندازه در رشد فرصتهای آموزشی برای نسل بعدی با قدرت عمل نمیکند. و من به جرات میگویم که هیچ سیاست دیگری بدینسان در پیشگیری از مناقشات، یا برقراری صلح و آشتی پس از پایان مناقشه، حائز اهمیت نیست. فواید عملی سرمایه گذاری روی زنان هر چقدر هم که زیاد باشد، باز مهمترین حقیقت این است: زنان خود حق زندگی با شان و کرامت، و آزاد از آنچه ما میخواهیم و فارغ از ترس، را دارا هستند. در این روز جهانی زنان، بیایید خود را دوباره موظف سازیم که این حقیقت را عملی سازیم.
|
||||
|