گروه فرهنگي: دهه سوم ارديبهشت، شهر يزد، ميهمان «محمدعلي اسلامي ندوشن» نويسنده برجسته‌ ايراني خواهد بود تا دوستداران همشهري‌اش در همايشي سه روزه از او قدرداني كنند.
به گزارش اقبال اين همايش سه روزه به همت دانشكده ادبيات دانشگاه يزد و با همكاري شوراي شعر و ادب استان يزد با عنوان «ديدار دوستانه با دكتر اسلامي ندوشن» در يزد و ندوشن «زادگاه دكتر اسلامي» در روزهاي 21 تا 23 ارديبهشت ماه برگزار مي‌شود.
دراين ديدار دوستانه كه با حضور دانشجويان، دبيران و فرهنگيان و جوانان عضو تشكل‌هاي غيردولتي برگزار مي‌شود علاوه بر دكتر اسلامي ندوشن، گروهي از پژوهشگران و دوستداران دكتر اسلامي سخنراني خواهند داشت: دكتر اصغر دادبه (دانشگاه علامه طباطبايي) دكتر محمد دهقاني (دانشگاه تهران) دكتر منصور رستگار (دانشگاه شيراز) دكتر مير جلال‌الدين كزازي (دانشگاه علامه طباطبايي) دكتر بهرام مقدادي‌ (دانشگاه تهران) دكتر مهدي نوريان (دانشگاه اصفهان) دكتر محمد جعفر ياحقي (دانشگاه فردوسي مشهد) علاوه بر آن پژوهشگراني همچون كاميار عابدي (تهران) سجاد آيدانلو (اروميه) فرهنگ جهان‌بخش‌ (تهران) به بيان ويژگي‌هاي آثار دكتر اسلامي ندوشن خواهند پرداخت.
سومين روز اين ديدار دوستانه به بازديد از «ندوشن» (زادگاه دكتر اسلامي) اختصاص يافته كه بازديدكنندگان از مسيرهايي كه در كتاب «روزها» (خاطرات دكتر اسلامي) توصيف شده عبور خواهندكرد.
دكتر اسلامي ندوشن در سال 1304 درندوشن از توابع يزد متولد شد و سال جاري مصادف با هشتادمين سال تولد اوست.
اسلامي ندوشن كارش را با شعر شروع كرد، ‌با چاپ شعرهايي در مجله «سخن» و بعد «پيام نور» و اگر چه شعرهايش در برخي از شاعران همچون فروغ فرخزاد تأثير گذاشت،‌ اما خود به زودي دريافت كه بايد به نثر روي بياورد.
او از معدود نويسندگاني است كه دنياي جديد و قديم رابه هم پيوند زده است و آثارش را هم به سرچشمه‌هاي كهن تكيه نزده وهم لبي به چشمه‌هاي جديد زده است.
او اگر چه خود در قبال مسائل سياسي و اجتماعي، مسؤول بوده است، اما مي‌گويد: از 28 مرداد به بعد در ادب فارسي مقدار زيادي حقيقت در پاي سياست قرباني شده است، منظورم آن است كه كساني در ارزيابي ادبي بيش‌تر گرايش‌هاي سياسي خود را ارج نهاده‌اند تا ارزش اثر را.
او همچنين اگر چه از شعر گفتن دست كشيد، اما در نقد نيما مقاله‌اي نوشت. او درباره نيما معتقد است: نوآوري و دليري او در پافشاري در سبكش قابل تقدير است واز اين كه «پدر شعر نو» خوانده شده است، به حق بوده، اما اگر بگوييم شاعر بزرگي است و بعد از حافظ نظير او نيامده گزافه گفته‌ايم.
او درباره موضوع‌هاي مختلفي نوشته است،‌از حقوق بشر گرفته تا فردوسي و تا دموكراسي تا عقب ماندگي و تا سفرنامه كشورهاي مختلف و تا ايران، اما ايران در آثار او سهمي بزرگ دارد. او به گواه آثارش و به گواه جست‌وجوهاي خستگي ناپذيرش در فرهنگ و تمدن ايران،‌ نويسنده‌اي است عميقاً ايراني،‌ نويسنده‌اي ايراني كه سعي مي‌كند چشمانش را بر جهان امروز هم نبندد.
او درباره آينده ايران مي‌گويد: نمي‌توان آينده را پيش‌بيني كرد. هرچه بگويم يا فال بد زدن مي‌شود يا خوش‌بيني بي‌دليل – موج‌هاي شديدي در كارند. ايران كشوري است كه اصولاً احساساتي است. در او هيجان‌بر انديشه آرام غلبه دارد. از سوي ديگر كشوري است كه در آن يك سلسله تضادها با هم درگيرند. تفكر سنتي با تجدد،‌ اقتصاد روستايي با درآمد نفت،‌ فشار جمعيت، جوان بودن نفوس و پير بودن كشور... من وقتي كه سبك سنگين مي‌كنم، عوامل مثبتي مي‌بينم و عوامل منفي نيز،‌ تا كدام غلبه كنند. ] ...[ روي خود «نيروزايي» ايراني كه سابقه تاريخي دارد، خيلي حساب مي‌كنم.
وقتي به نيمه روشن قضيه مي‌نگرم،‌ دلم آرام مي‌گيرد. ايران ذاتاً چيزي كم ندارد. ]...[ اگر بشود چندكشور را از جهات مختلف «مادي و معنوي» همه چيز تمام خواند يكي از آنها ايران است. ولي اگر در مجموع، نوعي لنگي در كارش ديده مي‌شود كه متناسب با امكاناتش نيست، نشانه آن است كه بايد مردمش خود را عوض كنند. اين را مهمترين مسأله مي‌دانم. بايد بگردند و ريشه اين لنگي را بيابند.
از محمد علي اسلامي ندوشن بيش از 40 كتاب منتشر شده است، درباره موضوع‌هاي مختلف. كتابي با نام «باران، نه رگبار» گزارشي است از 42 كتاب ندوشن كه انتشارات نغمه زندگي سال 1382 آن را منتشر كرده است.