بازگشت به صفحه اول

از روز

 
 

 

فرود سياوش پور:اين يک اقدام سياسی نيست

اعتصاب غذا در حمايت از گنجی

فرناز قاضی زاده
f.ghazizadeh@roozonline.com

۱۰ مرداد ۱۳۸۴

اعتصاب غذا در  حمايت از گنجی

فرود سياوش پور، فعال سياسی ساکن اتریش از روز ۲۹ ژوييه در يک اقدام نمادين دست به اعتصاب غذا زد تا گنجی را وادارد که به اعتصاب غذا پايان دهد و روند درمان را آغاز کند.

سياوش پور تاکيد دارد که اين اقدامی انسانی است وبه هيچ وجه به قصد سياسی انجام نشده است. اوکه از اعضای فعال سازمان فداييان خلق شاخه اکثريت است، به خبرنگار روز گفت: "من اميدوارم که آقای گنجی با قطع اعتصاب غذا خود را به دست پزشکان بسپرد تا معالجه او را آغاز کنند؛ پيش از آنکه آنقدر دير شود که راه بازگشتی نمانده باشد."

او که خود پزشک است ، ضمن ابراز نگرانی از عواقب غير قابل بازگشت اعتصاب غذا بر بدن گنجی می گوید: "من هنوز به هدف خود نرسيده‌ام ، خواهش من اين است که آقای گنجی در اعتصاب غذای خود حداقل وقفه‌ای قايل شوند. اين مرحله بحرانی وخطرناک است و من حس کردم که لازم است قدمی در اين رابطه بردارم."

وی در سه روز گذشته نامه‌هايی به اکبر گنجی نوشته وبا همسر او در اين باره سخن گفته است. معصومه شفيعی نيز پيغام او را به گنجی رسانده است، گنجی از همراهی او تشکر کرده اما ابراز داشته که نمی‌تواند به اين اعتصاب تا رسيدن به هدف پايان دهد. با اين وجود سياوش پور نا اميد نيست. " به نظر من قضيه تا حدود زيادی پيش رفته است، من اميدوارم."

سياوش پور در پاسخ اين سئوال که قصد دارد تا چه زمانی اعتصاب غذا را ادامه دهد گفت:" من هيچ لزومی نمی‌بينم که ازآقای گنجی جلو بزنم، مسابقه مرگ درکارنيست، حرکت من يک حرکت کاملا انسانی است و اميدوارم که خارج از جناح بندی های سياسی، کاملا انسانی ديده شود."

سياوش پور در نامه های خود به گنجی از همه چيز سخن گفته است در نامه دوم خود به گنجی نوشته:" روی سخن من با توست. با تويی که در اين لحظه خود را کاملا همراهت می دانم. با تو که گذشته مشترک نداشته‌ام و قطعيتی ندارد که در جمهوری آينده ديدگاه واحدی داشته باشيم.( البته اگر هر دو باقی بمانيم) ولی در اين لحظه و در اين مسير دشوار و پر مصيبت گذار، تو را بيش از هميشه و شايد همه، همراه می بينم. حتما تصديق می کنی که اين راه را رهروان بسيار بايد و از اين رو تو نيز قاعدتا بايد تا پايان راه همراه باشی."

وی اعلام کرده که حرکتش در جهت تشويق به اعتصاب غذا نيست و از هيچ کس ديگری دعوت نکرده که در اين راستا با او همراه باشد. او درنامه اش نوشته است:" ٦ بار در عمرم تجربه اعتصاب غذای تر داشته ام - از ٧ روز تا ١١ روز- ولی اين نخستين بار است که به خاطر تو خود را مجبور به اعتصاب غذای خشک ديده‌ام. بهتر از هر کسی ميدانی که احساس گرسنگی در اعتصاب غذا با سرعتی باور نکردنی از بين می رود و باز نمی‌گردد ولی باور نمی کردم که احساس تشنگی هم در اعتصاب غذای خشک چنين باشد. اکنون تنها سردرد و حالت تهوع مختصری دارم. اعتصاب غذای خشک جوانان برنا را ٤-٥ روزه از پا می اندازد و مدتی قبل از آن صدمات غير قابل بازگشت می زند. من اما در آستانه پنجاه سالگی از آنجا که به وضعيت رگ‌هايم مطمئن نيستم و در شرايطی که خونم لحظه به لحظه غليظ تر می شود با هزاران اميد، امروز آمپول به اصطلاح رقيق کننده خون به خودم تزريق کردم. قرص کاهش دهنده اسيد معده را نيز خشک فرو دادم که در اين گير و دار و استرس اين روزها به خونريزی معده دچار نشوم. تنها به اين اميد که هر چه زودتر پاسخ مثبت تو را به تقاضايم شاهد باشم."

سياوش پور درباره اعتصاب غذای خود به خبرنگار روز گفت: اين سومين روز اعتصاب غذای من است وحالم هنوز خوب است. از امروز، روزی يک ليتر آب مصرف می کنم، در هر حال همه تلاشم اين است که هر چه زودتر آقای گنجی اعتصاب را بشکند و معالجات را آغاز کند.

در هفته های گذشته بسياری از فعالان سياسی وحقوق بشر ايرانی در سراسر دنيا به نوعی با گنجی ابرازهمدلی کرده و خواستار آزادی او شده‌اند.

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

ساير مطالب مربوط به همبستگی