|
|
|||
|
در باره قتل و عام يهوديان و ارامنه
« آنان که تاريخ را فراموش میکنند، محکوم به تجربه مجدد آنند! »
جورج سانتايانا Gorge Santayana
8 ماه مه امسال ( 2005 ) مصادف بود با شصتمين سالگرد شکست فاشيسم هيتلری و پايان جنگ جهانی دوم و تسليم ارتش آلمان و پيروزی مقاومت ضد فاشيستی وماه آوريل امسال (2005 ) مصادف بود با نودمين سالگرد قتل وعام ارامنه توسط ترک های جوان پس از فروپاشی دولت عثمانی در جنگ جهانی اول .
امسال در سراسر اروپا شکست ارتش هيتلر نژاد پرست و پيروزی جنبش مقاومت و نيروهای ضد فاشيسم در سطح وسيعی جشن گرفته شد ـ امری که باعث خوشحالی و مسرت است . حتی امسال در جشنی که در مسکو با حضور رهبران کشورهای « متفقين» در جنگ جهانی دوم برگزار شد ، برای دشمنان سابق جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد ـ ، از جمله گرهارد شرودر، صدراعظم آلمان، بعنوان يک دوست نزديک و رؤسای جمهور ايالات متحده آمريکا ، فرانسه « تريبونی » در ميدان سرخ مسکو در کنارمرد اول روسيه ، ولاديميرپوتين ، در نظر گرفته شده بود، تا از نزديک شاهد برنامه های جشن (از جمله رژه سربازان روسی که با خود پرچم ها و علامت های داس و چکش دوران استالين را حمل می کردند) باشند. در واقع روابط متخاصمين جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد نه تنها عادی که حتی دولت آلمان فدرال مکراً به جناياتی که ازسوی ارتش آلمان دوران هيتلر برساکنين اروپا و آفريقا در جنگ جهانی دوم، روا رفته بود، اقرارکرده و مسئوليت آن فجايع و جنايات را رسمأ پذيرفته است. درهمين رابطه دولت آلمان درمرکزشهربرلين درجنب دروازه پيروزی (براندربورگرتور) وساختمان مجلس ملی آلمان (رايشتاگ) ، بنای يادبودی که بيانگر جناياتی که از سوی آلمانها نسبت به يهوديان روا رفته بود، ساخته است. همچنين درزيرزمين اين بنای يادبود، موزه ای بزرگ دررابطه با کشتاربسياری ازقربانيان يهودی دوران آلمان نازی ، ساخته شده است ، که توسط رئيس مجلس ملی آلمان و بسياری چند از شخصيت های مهم سياسی ، فرهنگی و مذهبی آن کشو افتتاح گشت، تا شايد بدين ترتيب ازميليونها قربانی يهودی وبازماندگان آنان دلجوئی و دلدارای کرده باشند.
متأسفانه نسبت به جناياتی که در90 سال قبل بر ارامنه ـ در همسايگی ميهنما ن درسرزمين ترکيه ـ رخ داد ، کمتر توجه شده است. دولت کنونی ترکيه که ادعا دارد احترام به حقوق بشر را در صدر برنامه خود قرار داده است ، که حقا در مقايسه با عملکرد دولت های پيشين ترک ، پيشرفت های نسبی صورت گرفته است. ولی همين دولت کنونی ترکيه نيز،با استفاده از تمام امکانات ديپلماتيک و تبليغاتی کوشش کرد تا همچون گذشته، قتل عام فجيع ارامنه که رقم قربانيان اين کشتار ساديستی از حداقل سيصد و پنجاه هزار تا نزديک به يک ميليون ارمنی (از کودکان شيرخوار گرفته تا پيرمردان عليل) وآواره ساختن ميليونها تن ازارامنه توسط ناسيوناليست های نژادپرست ترک را سرپوش بگذارد.
هرچند دولت ترکيه براثر فشارافکارعمومی اجباراً حاضر به تشکيل کميسيونی ازصاحب نظران ، جهت بررسی اين جنايت فراموش شده تاريخی ترک ها برعليه ارامنه، شده است ، عملی که بايد مورد پشتيبانی قرار گيرد ـ ولی متاسفانه نمی توان به حکم بی طرفانه اين چنين کميسيونی اميدواربود. چرا که بهاری که نکوست از نورزش پيداست. در حال حاضر نه تنها حکم زندان نويسنده معروف ترک،ارهان پاموکOrhan Pamuk)) بخاطراشاره ای کوتاه به کشتارارامنه درمصاحبه ای با يک مجله سوئيسی ، صادر شده است، که حتی هزاران جلد از کتابهای وی توسط مامورين دولتی وحتی مردم عادی درخيابانها ـ همچو رسم مشمئزنازيها درسالهای 1930 آتش زده اند. حتی مقامات ترک ،مجله فکاهی ترکی پنگوئن را نيز به خاطريک کاريکاتورکه به طرفداری از پاموک کشيده شده بود را 25.000 دلار جريمه کرده اند.
بيشک اگرافکار عمومی جهان نسبت به جناياتی که از سوی ترک های جوانِ نژادپرست بر مردم ارامنه رفت ، سکوت اختيار نمی کرد و دست بروشنگری و افشاء آن جنايت هولناک می زد، هيتلر و نژادپرستان آلمانی به اين سادگی نسبت به يهوديان آنچنان رفتار غيرانسانی را روا نمیداشتند وآن فاجعه را برسريهوديان نمی آوردند. خود هيتلر در کتاب خود "نبرد من" درتائيد نظريه پاکسازی نژاد آريائی از يهوديان مینويسد » چه کسی کشتار ارامنه را بخاطر دارد؟«.
همين خاموش و بيطرف ماندن انسانها نسبت به اين چنين فجايعی در حق ديگران بود که آرزوی پست آدولف هيتلر را ـ اين بار درمورد يهوديها ـ به جامه عمل پوشاند. چه خوش گفت مارتين نيمولر، کشيش پروتستان آلمان، درباره کم توجهی وبیطرفی مردم نسبت به عملکرد مأمورين دوران هيتلر نسبت به يهوديان و اقليت های قومی و نيروهای سياسی دگرانديش، که دربوجود آوردن آن جنايت نقش داشته اند :
«او»، اول به سراغ يهودى‌ها رفت کوره های آدم سوزی و کشتار يهوديان دليل درستی و حقانيت اين سخن پر دماغ ، فيلسوف نامدارجورج سانتايانا (Gorge Santayana) است که همچو يک اصلی علمی، شصت سال پيش با شکست آلمان نازی به اثبات رسيد، که گفت : «آنان که تاريخ را فراموش میکنند ، محکوم به تجربه مجدا آنانند».
متاسفانه ارامنه از آن لابی قدرتمند يهوديان برخوردار نيستند. درحاليکه خوشبختانه امروزه اکثريت بسيار بزرگی از کشورهای جهان کشتاريهوديان را به عنوان واقعه هولاکوست Holocaust) واژهاي ی گرفته شده از زبان يونانی که به معنای زنده زنده سوزاندن آدم) ياد کرده و آنرا به رسميت شناخته اند . متاسفانه تاکنون و بعد از گذشت 90 سال از اين جنايت هولناک در سال 1915 ، اغلب کشورهای مهم و بزرگ جهان بنا بر يک سری از ملاحظات سياسی با ترکيه، و نقش مهمی که آن کشور در پيمان نظامی ناتو تا کنون داشته است ، در مورد اين «هولاکوست ارامنه » همچنان مهرخموشی بر لبان خويش زده اند و تاکنون تنها 15 کشور صحه براين واقعه شوم تاريخی گذارده اند. اغلب اين کشورها نيزازنظرلحاظ سياسی کوچک (همچو بلژيک ، سوئد ولهستان ) و يا ازدشمنان و رقيبان ترکيه (جمهوری يونانی قبرس و يونان) میباشند.
ما سوسياليستهای مصدقی جنايتی که بر ملت ارمنی از سوی شونيست های ترک رفته است ، همچون ديگر آزاديخواهان و انسان دوستان ، از جمله انساندوستان ترک ، محکوم می کنيم و معتقديم که نبايد اجازه داد تا چنين اعمال فجيعی به فراموشی سپرده شود. ما همبستگی خود را با ارامنه و يهوديها اعلام می داريم و صميمی ترين تسليتها را خاضعانه به پيشگاه اين دو ملت تقديم می کنيم. در اين رابطه ضروريست خاطرنشان کرد ، که ما جنايات دولت نژادپرست اسرائيل برعليه فلسطينيها را همچنين غير انسانی دانسته وآنرا محکوم میشماريم.
ما ـ سازمان سوسياليست های ايران ـ نيزهمچنين رسماً خواستاربه رسميت شناختن کشتار فجيع ارامنه از سوی مقامات جمهوری اسلامی ايران میباشيم وبر اين باوريم که محکوم نمودن قتل عام ارامنه درسال1915 وهمسنگ شمردن آن به عنوان يک واقعه هولاکاست ديگر،همچو هولاکاستهای فجيع يهوديها و روآندا ـ در سال 1994ـ ، درس عبرتی برای نسلهای آتی خواهد بود وتا شايد مانعی ازوقوع اين چنين فجايع وحشيانه و غيربشری درآينده گردد.
رضا رحيم پور ـ سازمان سوسياليست های ايران ـ شاخه دانمارک
کپنهاگ ـ 26 ارديبهشت ماه 1384 ، برابر با 15 می 2005
|
||||
|