گروه سياسي، هادي عابدي: جمعي از خانواده زرافشان و اعضاي اتحاد دموكراسي‌خواهان با تحصن در اطراف زندان اوين خواهان آزادي بي‌قيد و شرط و هرچه سريعتر ناصر زرافشان وكيل خانواده فروهرها در قتل‌هاي زنجيره‌اي شدند.
هما زرافشان و شهلا انتصاري سخنگويان كميته پيگيري متحصنين در گفت‌وگو‌يي با خبرنگار اقبال اعضاي كميته پيگيري را معرفي كردند. اعضاي اين كميته عبارت است از دكتر رئيس‌دانا، علي‌اشرف درويشان، شيرين عبادي، دكتر محمد شريف و سيف‌الله اكبري.
كميته پيگيري متحصنين با وخيم دانستن وضعيت جسمي ناصر زرافشان به علت بيماري كليوي اعلام كردند تا زمان آزادسازي ناصر زرافشان به تحصن خود ادامه خواهند داد و براي رسيدن به نتيجه از شيوه‌هاي مسالمت‌آميز ديگري نيز استفاده خواهند كرد.
هما زرافشان در گفت‌وگو‌ي كوتاهي با خبرنگار «اقبال» اظهار داشت: «آزمايشات انجام شده در زندان حاكي از‌آن است كه هر دو كليه ناصر زرافشان دچار سنگ‌سازي شده و در حال حاضر يكي از كليه‌ها سنگي به‌قطر 8 ميليمتر و كليه ديگر سنگي به قطر 10 ميليمتر را تشكيل داده‌اند.»
همسر ناصر زرافشان همچنين اظهار مي‌دارد: «پزشكان زندان بهبود حال وي را منوط به بستري شدن در يكي از بيمارستان‌هاي تخصصي در خارج از زندان مي‌دانند.»
همسر اين زنداني سياسي گفت: «زرافشان در تعطيلات سه‌روزه نوروزي شخصاً به قاضي مرتضوي مراجعه كرد و تقاضاي اجازه درمان بيماري خود در بيرون از زندان را كرد. وي اضافه مي‌كند قاضي مرتضوي قول مساعد براي انجام اين‌كار را داد و از زرافشان خواست به زندان بازگردد و از طريق وكيل بعد از طي كردن مراحل قانوني اين‌كار عملي شود.»
متحصنين كه تعداد آنها نزديك به بيست‌وپنج تن مي‌رسيد و غالباً مسن بودند خواسته‌هاي خود را بر روي پلاكاردهايي با اين مضامين نوشته بودند: «زنداني سياسي آزاد بايد گردد»؛ «ما خواهان آزادي بي‌قيد و شرط دكتر زرافشان هستيم»؛ «زرافشان وكيل قهرمان آزاد بايد گردد» و «دولت جمهوري اسلامي ايران و مسؤولان ذيربط مسؤول حفظ سلامتي او كه در اعتصاب غذا و از بيماري كليوي رنج مي‌برد هستند».

بيانيه كانون نويسندگان ايران در اعتراض به وضعيت ناصر زرافشان
كانون نويسندگان ايران به مناسبت دومين دوره اعتصاب غذاي ناصر زرافشان بيانيه‌اي صادر كرد.
در ابتداي بيانيه كانون نويسندگان ايران، متن دومين بيانيه ناصر زرافشان آمده است، كه زرافشان در بيانيه خود اظهار داشته بود: «شش ماه است كه در نتيجه بروز ناراحتي حاد كليوي، ضمن تحمل بيماري و عوارض آن، سرگرم كشمكش با مسؤولان گوناگون براي واداشتن آنان به اجراي مقررات قانوني در زمينه معالجه بيماري خود هستم، اما نه پيگيري‌هاي خود من از درون زندان و نه مراجعات مكرر وكلايم در خارج از زندان، هيچ يك تاكنون به نتيجه‌اي نرسيده است و مسؤولان همواره دفع‌الوقت كرده‌اند. حال آنكه نتايج معاينات، آزمايش‌ها و عكسبرداري‌هاي گوناگوني كه همه به وسيله بهداري زندان و متخصصين و پزشكان معتمد آنها صورت گرفته و از زندان براي مسؤولان قضايي ارسال شده همه چيز را به روشني مشخص ساخته و مسؤولان‌ ذي‌ربط در جريان كامل آن قرار دارند ...و اين در شرايطي است كه سارقان مسلح و قاتلان عمدي با گرفتن مرخصي از زندان اوين بيرون مي‌روند و در مدت مرخصي مجدداً دست به آدم‌كشي مي‌زنند.»
زرافشان در دومين بيانيه خود تأكيد كرده بود: «اكنون از آنجا كه براي احقاق طبيعي‌ترين و ابتدايي‌ترين حقوق خود، وسيله ديگري جز جان خويش در اختيار ندارم، از روز سه‌شنبه 17 خرداد 84، دست به اعتصاب غذاي نامحدود خواهم زد و اين ماراتن مرگ را تا پايان ادامه خواهم داد، تا اگر هدف از رفتاري كه با زندانيان سياسي مستقل مي‌شود مرگ تدريجي آنان در زندان به نحوي باشد كه كسي مسؤول آن تلقي نشود، اين دسيسه را بي‌اثر سازم و مسؤولان آن را به روشني در منظر و ميدان ديد جامعه و مردم قرار دهم.»
همچنين اين بيانيه افزوده است: «نظر به اينكه با توجه به تجارب گذشته اولين واكنش در برابر اين‌گونه حركات اعتراضي تكذيب مستقيم مسؤولان و در مرحله بعد تحريف و سمپاشي و شايعه‌پراكني عليه اعتصابيون به وسيله عناصر و محافل وابسته به قدرت بوده است، به منظور جلوگيري از اين‌گونه سمپاشي‌ها اطلاعات مربوط به وضعيت خود را منحصراً از طريق خانواده خود و كميته‌اي متشكل از وكلاي خود سركار خانم شيرين عبادي و آقاي دكتر محمد شريف و آقايان دكتر فريبرز رئيس‌دانا، علي اشرف درويشيان و سيف‌الله اكبري به اطلاع مردم شريف خواهم رساند.»
بنابر اين پيرو دومين بيانيه ناصر زرافشان اعضاي كانون نويسندگان ايران طي بيانيه‌اي اعلام كرده‌اند: «ما اعضاي كانون نويسندگان ايران با توجه به وضعيت نگران‌كننده دكتر ناصر زرافشان همه مسؤولان قضايي و زندان را متوجه عواقب ناگوار ماندن ايشان بيش از اين در زندان و ادامه اعتصاب غذا مي‌كنيم.
ما اعلام مي‌داريم، مسؤوليت پيامد هرگونه صدمه جاني و رواني به ايشان مستقيماً متوجه مقامات است. كانون نويسندگان ايران در اين مورد به هيچ‌وجه سكوت نخواهد كرد. ما وظيفه و حق خود مي‌دانيم كه برابر موازين حقوق بشر و حقوق شهروندي به اقدامات بعدي دست بزنيم.»