| بازگشت به صفحه اول | از ايران ما |
زنان و آزادی
روز جهاني زن برهمه زنان آزاده ايراني مبارك باد ايران ما - در سال 1909 همزمان با بیانیه حزب سوسیالیست آمریکا، اولین روز ملی زن در 28 فوریه در سرتاسر آمریکا برگزار شد.یک سال بعد موسسه بین المللی سوسیالیست نشستی در کپنهاک داشت و روز جهانی زن را اعلام کرد. این پیشنهاد با رای بیشتر از 100 زن از 17 کشور دنیا پذیرفته شد. در سال 1911 تصمیم کنفراس کپنهاک برای روز جهانی زن برای اولین بار در 19 مارچ در اتریش، دانمارک، آلمان و سوئیس برگزار شد. در این گردهمایی ها حقوقی که شرکت کنندگان بر آن تاکید داشتند حق رای دادن، حق کار، آموزشهای اختصاصی و پایان دادن به تبعیض علیه زنان در محل کار بود. در سال 1913 همراه با جنبش جهانی صلح علیه جنگ جهانی اول زنان روسی اولین روز جهانی زن را در 28 فوریه برگزار کردند در سال 1914 تقریبا در همه جای اروپا زنان در 8 مارچ روز جهانی زن را با شعار ضد جنگ به همراهی از خواهران روسی خود پاس داشتند. در سال 1917 زنان روسی تصمیم گرفتند که روز جهانی زن را دوباره در شنبه آخر فوریه برگزار کنند. از آنجا که بیش از دو میلیون سرباز روسی در جنگ کشته شده بودند شعار این اعتراض صلح و نان انتخاب شد. شنبه اخر فوریه مصادف شد با 23 فوریه در تقویم روسی و 8 مارچ در تقویم جورجیایی. بعد از آن در 8 مارچ تا امروز گروه های زنان ابتدا در اروپا و سپس د ر سر تا سر دنیا روز جهانی زن را پاس داشته اند بي گمان بزرگ داشت چنين مناسبت هايي بايد منبطق با شرايط بومي هر جامعه اي باشد و اگر چه در كشور ما كه دغدغه قرائت شرعی و اسلامی از مبارزات زنان وجود دارد و چنين مراسمي را کپی برداری از جریان های بین المللی مي دانند اما با اين همه برگزاری چنين روزي در کشورمان هیچ منافاتی با دغدغه هاي شرعي و اسلامي نمي تواند داشته باشد چرا كه پايه و اساس دين مبين اسلام بر آزادي و احترام به همنوع از زن و مرد ، بزرگ وكوچك ، دارا و ندار انسان ها بنا نهاده شده است و حتي می توان اسطوره های زن مذهبی و ملی را پاس داشت و از فرآیندهای بین المللی نیز به نفع تقویت گفتمان های بومی بهره جست امروز 17 اسفند مطابق با هشتم ماه مارس ميلادي روز جهاني زن است به همين مناسبت از چند روزقبل گروه های فعال زن در داخل كشور ، خاصه آنان که قرائت سکولاری از مساله زنان داشته و نگاهی هم به جنبش های جهانی دارند با تاکید به اینکه تساوی جنسیتی یک مساله جهانی است و هر کس که به نحوی به عدالت جنسیتی اعتقاد دارد می تواند به اندازه خود سهمی در این فرآیند داشته باشد، براي پاسداشت اين روز در تكاپوي برگزاری مراسمي به مناسبت اين روز جهانی بودند از جمله تجمعي كه امروز به همين مناسبت قرار است در پارك لاله تهران برگزار شود و يا مراسمي كه روز گذشته در دانشگاه علم و صنعت براي پاسداشت اين روز ، علارغم همه مخالفت ها در آن دانشگاه برگزارشد ياد كرد كه گزارش اين مراسم را به نقل از وبلاك آواي رهايي در پي مي خوانيد . گزارشي يك وبلاك نويس زن از مراسم روز زن در دانشگاه علم و صنعت وحشت از آزادي پیش از مراسم: نگهبانی دانشگاه مانع از حضور زنان غیر دانشجو در دانشگاه می شود. عده ای از مخالفین شب گذشته تمام تبلیغات و پوسترها را کنده اند، اجازه پخش موزیک جنبش زنان داده نمی شود. تنی چند شب گذشته با خانم داوودی مهاجر تماس می گیرند و او را تهدید می کنند، التهاب در چهره همه نمایان است، ذختران دانشجو با حضور خود مخالفین برگزاری مراسم را ناکام می گذارند مراسم شروع می شود. الهام شهسوارزاده سردبیر تنها روزنامه دانشگاه علم و صنعت
پشت تریبون می رود و می گوید از آن جا که اقایان هیات نظارت با زنان مشکل داشتند
نام مراسم را به وحشت از آزادی تغییر دادیم. خلاصه ای ارایه می شود از توهین ها و
تهدیدهای مسولین دانشگاه. آن ها فعالان زن را مشتی هرزه که به دنبال نمایش اندام
هایشان هستند می نامند. همین طور از لغو سخنرانی مرضیه مرتاضی لنگرودی گفته می شود
به بهانه این که او زن پیمان از مبارزین ملی مذهبی است سخنرانی داوودی مهاجر شروع می شود از خشونت علیه زنان، تبعیضات قانونی و عدم آزادی های زنان می گوید. این سخنان با کف زدن های دانشجویان همراه می شود. در بیرون سالن کتاب مردم شناسی جنسیت با استقبال گسترده دانشجویان مواجه می شود. تمام مراسم تنها به دست دختران می گردد. در طول این سال ها کمتر چنین مراسمی دیده بودم. دهان فعالان دانشجویی باز مانده است. مراسمی تاثیر گزار و در عین حال بدون هیچ خشونت. اما مهمتر از همه حضور نزدیک به 30 پسر در مراسم بود که نشان از عمیق شدن حمایت از زنان دارد مراسم با خواندن بیانه ای که نسرین زحمتش را کشیده بود و امضای بیش از 20 تن از فعالین حقوق بشر دانشگاه و گالری عکس پایان می پذیرد بیانیه جمعی ازدانشجویان دانشگاههای ایران و فعالان اجتماعی ، در اعتراض به ممانعت از برگزاری روز جهانی زن وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در سالهای اخیر همواره تلاش می کرد برنامه های مربوط به روز جهانی زن به نحوی محدود و کم اثر برگزار شود اما امسال این عزم به صورتی عریان و هماهنگ در قالب ممنوعیت برگزاری هر گونه مراسم بزرگداشت روز جهانی زن (8 مارس) اعمال شد. اگرچه برای ما روشن نیست که این عزم ریشه در کدام منطق و تحلیل دارد اما مدیریت
دانشگاهها با این بهانه که در ایران تنها روز میلاد حضرت فاطمه (س) روز زن است از
صدور مجوز برگزاری مراسم و بزرگداشتها خودداری کرده اند. معلوم نیست چرا مدیریت
وزارت علوم می پندارد تنها یک روز در سال باید به عنوان روز زن دانسته شود و اصولا
چرا این حساسیت ، تنها در مورد روز جهانی زن بروز می کند و مثلا شامل روز جهانی
کودک، کارگر و ... نمی شود؟ روز جهانی زن در اصل نمادی از همراهی و هم آوائی زنان
در دنیا است که به صورت سمبلیک به همه مصادیق و مظاهر تبعیض جنسیتی و خشونت علیه
زنان اعتراض می شود. آیا این اقدام سمبلیک منافاتی با بزرگداشت مقام حضرت فاطمه
دارد؟ بار ستم به دوش زن؛ نيست سزاي زيستن ضربه زند به قلب شب ؛ مشت طليعه دار تو مي شكند حصار غم ؛ از نفس سپيده دم نظم كهن فرو فكن ؛ تركه به خواب تن بزن بار ستم به دوش زن ؛ نيست سزاي زيستن چشمة كوثر خدا ؛ گوهر عرش كبريا جلوة مهر مادري . در تو ؛ نشان ديگري نهضت جنبش زنان ؛ بسط عدالت جهان شعر از داريوش لعل رياحي |
| بازگشت به صفحه اول |