|
توبه فرمايان چرا خود توبه كمتر
ميكنند
تهران-
خبرگزاري كار ايران /// كورش
شرفشاهي ، دبير گروه كارگري ايلنا /// هنگامي كه وزير
كار در آخرين جلسه كانون شوراهاي اسلامي كار استان تهران
در سال 84 كه در سالن 17 شهريور برگزار ميشد ، پشت
تريبون رفت و صحبت از مديريت بر نيروي انساني كرد ، نه
تنها اميدوار ، بلكه مطمعن شديم .
 در
اين نشست ، دكتر "سيدمحمدجهرمي" ، مديريت بر منابع انساني
را امري خطير دانست و گفت : استاد دانشگاه ، مهندس شيمي و
فيزيك ، يا هر مدرك و تحصيلاتي كه يك فرد داشته باشد ،
مبنايي بر توان مديريت وي بر نيروي انساني نيست ، بلكه
مديريت بر نيروي انساني هنر مي خواهد و يك مدير نيروي
انساني ، يك هنرمند است . وزيركار به حدي مديريت بر
نيروي انساني را بزرگ تعريف كرد كه با توجه به اين علم
موكد ، هر شنوندهاي بر توانايي ايشان ايمان مي آورد ،
زيرا بر اساس تاكيدي كه وي بر گفته هايش داشت ، چنين
استنباط مي شد كه جهرمي ، وزيري است كه هم مي داند و هم مي
تواند ، اما به يكباره لحن دانايي ايشان به تهديد كردن
توانايي ناشي از داشتن پست وزارت تبديل شد. وي ، سوابق
دوران گذشته اش را مطرح كرد و خطاب به افراد و احزابي كه
به نظر ايشان قصد دارند شانتاژ به راه بياندازند ، گفت :
برويد و در مورد گذشته من تحقيق كنيد ، من ... و اين من
گفتن ها مدتي ادامه داشت. پس از آن كه مطالب وزيركار را
چندين بار خوانده و بررسي كردم ، به اين نتيجه رسيدم كه
تحليلي بر عملكرد وزارت كار در همين مدت نه چندان كوتاه
دولت نهم داشته و ببينيم " اين " را كه وزير كار مديريت بر
نيروي انساني مي داند ، يعني چه. هم اكنون در بين اعضاي
كانون شوراهاي اسلامي كار استان تهران كه وزير كار برايشان
سخن مي گفت ، دو دستگي عجيبي حكم فرماست ، همين شوراهاي
اسلامي كاري كه تا قبل از وزارت جهرمي در كنار هم
مينشستند و برادر بودند ، امروز يكديگر را جاسوس خطاب مي
كنند و آن چنان الفاظ رنگارنگي را نسبت به يكديگر به كار
مي برند كه نگوييم بهتر است. از زمان آغاز فعاليت وزارت
كار دولت نهم ، يك شهر دو كلانتر دارد ، هيات مديره جديد و
هيات مديره قديم كانون شوراهاي اسلامي كار استان تهران و
جالب اين كه بسياري از شوراهاي اسلامي كار در هر دو هيات
مديره عضو هستند و همان گونه كه با صداي بلند سلامتي وزير
كار را از درگاه خداوند مي خواهند ، خانه كارگر را اولين و
آخرين سنگر جامعه كارگري مي دانند . اين در حالي است كه از
ديد جهرمي ، خانه كارگر حزب است و نميتواند حامي و
نماينده كارگران باشد . چه پارادوكس و تضاد جالب و در عين
حال عجيبي حكم فرماست. انتخابات كانون عالي شوراهاي
اسلامي كار از سوي وزارت كار به رسميت شناخته نمي شود و
حتي درخواست مجمع اين كانون عالي براي برگزاري انتخابات
جديد در هر محل ديگر ، از سوي وزارت كار رد مي شود ، آن
گاه وزير كار طي احكامي كه از ديد جامعه كارگري غير قانوني
است ، افرادي را بنا بر ميل شخصي و تنها از بين اعضاي هيات
مديره كانون استان تهران به عنوان نماينده كارگران براي
حضور در شوراي عالي كار بر مي گزيند ، گويي كه ساير كانون
هاي شورايي در استان هاي كشور وجود خارجي ندارند ، به
عبارت ديگر و به نقل از كانونهاي استاني شوراهاي اسلامي
كار ، وزير كار يعني برداشت جديدي از قانون كار ، بدون آن
كه اجازه اظهار نظر ، نقد و بررسي ، اعتراض و حتي بحث و
گفت وگو براي از بين بردن سوءتفاهم داده شود. جلسات
شوراي عالي اشتغال بدون حضور نمايندگان كارگر و كارفرما
تشكيل مي شود و نه تنها صداي اعتراض گروه كارگر و كارفرما
از اين بي توجهي به جايي نمي رسد ، بلكه مصوباتي در اين
شوراي عالي مطرح و لازم الاجرا مي شود كه بر آينده كار ،
كارگر ، كارفرما ، صنعت ، اشتغال ، سازمانهاي بيمه گر و
... تاثير ميگذارد. صدها واحد بزرگ ، متوسط و كوچك
صنعتي ، توليدي و خدماتي دچار بحران مي شوند و بسياري از
كارگران ماه ها و سال هاست حقوق و مزاياي خود را دريافت
نكرده اند ، اين كارگران هر روز در مقابل استانداريها ،
ادارات كار ، مجلس شوراي اسلامي ، نهاد رياست جمهوري و
.... تجمع و تحصن مي كنند . دست نوازشي بر سر اين بخت
برگشتگان كشيده مي شود ، اما از پرداخت مطالباتشان خبري
نيست ( البته قبول داريم كه بسياري از اين واحدها ميراث
سياست هاي غلط دولت هاي گذشتهاند ) . اين در حالي است كه
وزير كار از قرار گرفتن قطار اشتغال بر روي خط خبر مي دهد
، بدون توجه به اين كه حفظ اشتغال موجود ، بهتر از غوطه
خوردن در روياي ايجاد يك ميليون فرصت شغلي در هر سال است
. حداقل دستمزد از 122 هزار تومان به 150 هزار تومان
افزايش مي يابد ، اما معاون تنظيم روابط كار وزير كار از
رسيدن دستمزد به 200 هزار تومان خبر مي دهد ( قابل توجه
مهندس محسن خواجه نوري معاون روابط كار گذشته وزارت كار كه
مي بايست دستمزد سال گذشته را به جاي 122 هزار تومان 165
هزار تومان اعلام مي كرد ) . در مورد نارسايي هاي بن
كارگري ، بازهم آقاي وزير مجرم تراشي مي كند ، در حالي كه
روال تعيين سهميه و اختصاص كالاهاي بن كارگري بر عهده ستاد
بن و خريد اين كالاها بر عهده وزارت بازرگاني است ، دكتر
جهرمي از برنجي ياد مي كند كه غير قابل مصرف بوده و به
وسيله كارگري برايش ارسال شده است. آقاي وزير! برنجي كه
بنا بر گفته خودتان قلب شما را به درد آورده بود ، به
وسيله وزارت بازرگاني تهيه شده و در اختيار تعاوني هاي
توزيع قرار گرفته است ، بنابراين بهتر بود وزارت بازرگاني
را بازخواست ميكرديد و به دنبال مجرم واقعي ميگشتيد
. آقاي وزير ! امسال قرار شده كه بنكارگري به صورت
الكترونيكي و در قالب كارت اعتباري اختصاص يابد ، آيا
نميتوان پرسيد اين كارت هاي اعتباري از كدام بانكها تهيه
ميشود ، در كدام يك از فروشگاه هاي سطح كشور قابل تبديل به
كالا است و رابطه ستاد بن با اين بانكها و فروشگاه ها چيست
و چرا به جاي فلان بانك يا فروشگاه نبايد از بهمان بانك يا
فروشگاه خريد شود . آقاي دكتر سيد محمد جهرمي ، وزير
محترم كار و امور اجتماعي ، شما مدير و قويترين وزير دولت
نهم هستيد و همانگونه كه فرموديد ، مديريت بر نيروي انساني
، تابع مدارك دانشگاهي ، وجهه اجتماعي يا القاب دهان پر كن
نيست ، بلكه مديريت نيروي انساني هنر است . به نظر يك مدير
نيروي انساني ، آيا درست است كه وزير يك دولت وارد بازي
هاي تشكيلاتي شده و در حضور ارباب رسانه ها ، به تهديد
بپردازد ، مگر عملكرد شما در گذشته چه بوده و چه برخوردي
با شهروندان و تشكلات داشتهايد كه از آن به عنوان سندي
جهت مقابله با يك تشكل كارگري ياد مي كنيد. آقاي وزير !
به پشتوانه عملكرد شما ، برخي از نمايندگان كارگري با صداي
بلند و در سالن 17 شهريور وزارت كاري كه شما بر آن مديريت
مي كنيد ، جملات ركيك و ناسزاهاي ناروا سر داده اند ، آن
هم نسبت به كساني كه تا چند ماه قبل با همانها اظهار
همدلي ميكردند. آقاي وزير ! اگر قصد مديريت داريد ،
بايد وحدت ايجاد كنيد ، اهداف شما قابل توجه و در نوع خود
جديد است ، بنابراين براي تحقق آن ها به همكاري همه افراد
و گروه ها احتياج داريد . 7 ماه از دوران وزارت شما به
سرعت برق و باد گذشت و توان قابل توجهي از وزارت كار صرف
حضور در عرصه تنش ها شد ، تنش هايي كه مي توانست ، با
برگزاري يك انتخابات ساده كانون عالي شوراهاي اسلامي كار
كشور ، به يك همدلي تبديل شود ، اما امروز به كينه اي
تبديل شده كه در حال رشد است و شما مي توانيد ، جلوي رشد
آن را بگيريد ، البته به شرط مديريت بر نيروي انساني با
همان شرايطي كه گفته و به احتمال فراوان به آن ايمان
داريد. همانگونه كه در گذشته نيز به عرض رسيد ، اين
موارد را به عنوان مشاوره بپذيريد ، مشاورهاي بي جيره و
مواجب و با هدف نقدي از سر انصاف. |