دوازدهمين زن بر مسند قدرت در جهان

زنان دنيا در قدرت، زنان ايران در حسرت

يک زن در کره جنوبي بر صندلي نخست وزير نشست و تعداد زناني که درحال حاضر درجهان بعنوان رئيس جمهور و يا نخست وزير کشورشان را اداره مي کنند به 12 نفر رسيد. برخي از اين کشورها و يا بخش مهمي از جمعيت آنها مسلمان هستند. درهمين حال در جمهوري اسلامي که زنان سمتي بالاتر از مشاور رئيس جمهور در آن نداشته اند، موج جديد بر خورد با زنان به بهانه پوشش آنها آغاز شده است.

زنان قدرتمند جهان

با پيروزي خانم "هان ميونگ سوک" در انتخابات اخير کره جنوبي، او به عنوان اولين زن دراين کشور صاحب مقام نخست وزيري شد و شمار زناني را که درجهان در راس حکومت قرار دارند به 12 زن رساند.

زناني که در کشورهاي جهان يا به عنوان رئيس جمهور و يا نخست وزير صاحب قدرتند عبارتند از: ميشل باچلت در شيلي،‌هالـونن در فنلانـد، گلوريا آرويو در فيليپين، ماري مک‌‏آليس در ايرلند، واريا ويکه فريبرگا در لتوني، آنگلا مرکل در آلمان، هلن کلارک در نيوزلند، بگوم خالده‌‏ضياء در بنگلادش، ماريوکارموسيلويرا در سانتوتومه ، هان ميونگ سوگ در کره جنوبي، پورتيا سيمپسون در جامائيکا، سانتيا پرات د رباهاماس.

اين در حالي است که رهبري هندوستان نيز تا چندی پيش که وی از رياست حزب کنگره کناره گرفت عملا در دست خانم "سونياگاندي" بود. خانم گاندي مطابق انتخابات هندوستان و به دليل دست يافتنش حزبش به اکثريت پارلمانی می توانست نخست وزير اين کشور مي‌شد، اما از آنجا که ايتاليائي تبار است صرف نظر کرد.

با محاسبه وی رهبري 13کشور جهان در دست زنان است، که برخي از آنها کشورهايي اسلامي اند و يا بخش مهمي از جمعيت آنها مسلمان اند.

اخبار حکايت از اين دارد که در انتخابات آينده دوکشور مهم و بزرگ جهان هم زنان بيشترين شانس رابراي کسب راي و اداره کشورشان دارند. سال 2008 ميلادي آمريکا شاهد رقابتي کاملا زنانه در انتخابات رياست جمهوري خواهدبود. احتمال دارد کاندو ليزا رايس، وزير خارجه کنوني آمريکا به رقابت با هيلاري کلينتون سناتور دموکرات نيويورک و همسر بيل کلينتون رئيس جمهور سابق بپردازد و بدين ترتيب ناظران احتمال زياد مي دهند که يک زن براي اولين بار در تاريخ آمريکا به کاخ سفيد راه يابد.

در فرانسه شانس اول رياست جمهوري خانم سگولن رويال از حزب سوسياليست اين کشور است که اوهم در صورت پيروزي اولين زن رئيس جمهور فرانسه خواهد بود.

زناني که امروز کشورهاي بزرگ جهان را اداره مي کنند ، ياد آور صد ها زني هستند که در کشورهاي جهان و با اديان گونا گون ـ از جمله اسلام ـ با قدرت تمام زمام امور را بعهده گرفته اندو برخي از آنها هنوز در خاطره ها هستند: اينديراگاندي درهندوستان، بي نظر بوتو در پاکستان و مارگارت تاچر در انگلستان در اين شمارند.

زنان ايران و قدرت سياسي

در ايران زنان که در تحولات اجتماعي نقش بنيادي داشته اند، در صحنه سياسي مجال حضور اندکي پيدا کرده اند.

در رژيم گذشته ايران زنان بعنوان نماينده مجلس و سپس وزير حضور يافتند و برخي از آنها مانندخانم فرخ روپارسا که بعد از پيروزي انقلاب اسلامي اعدام شد، سال ها وزارتخانه حساسي مانند آموزش و پرورش را با قدرت اداره کرد.

بعد از انقلاب، زنان بسيار معدودي که اغلب وابستگان مردان صاحب مقام بودند توانستند به مجلس راه بيابند.
بعد از پيروزي محمد خاتمي در انتخابات رياست جمهوري، براي اولين بار صحبت از انتخاب زنان بعنوان وزير شد، اما بالاترين نتيجه، انتخاب معصومه ابتکار بعنوان مشاور رئيس جمهور بود.

با اين حال، در هر دوره انتخاب رياست جمهوري، بحث امکان ياعدم امکان حضور زنان بعنوان نامزد رياست جمهوري تازه مي شود. برخي از جريانات سياسي فعال در چهار چوب نظام و زناني مانند جميله کديور، اعظم طالقاني و فائزه هاشمي که پيشتر بعنوان نماينده به مجلس راه يافته اند مي کوشند راه را براي حضور زنان در انتخابات رياست جمهوري هموار کنند. در آخرين انتخابات رياست جمهوري که منجر به برکشيدن محموداحمدي نژاد شد، زمزمه نامزدي شيرين عبادي به گوش رسيد و مهرانگيز کار هم درخارج از کشور نامزد اين سمت شد. اما همواره تفسير شوراي نگهبان از واژه "رجل" در اصل 115 قانون اساسي امکان حضور زنان در انتخابات رياست جمهوري را سلب کرده است.

باين ترتيب در حاليکه زنان در 12 کشورجهان زمام امور را بدست دارند و زنان ايران در داخل و خارج کشور نشان داده اند که از همتايان خود درجهان چيزي کم ندارند، نتيجه جز اين نيست: زنان جهان در قدرت، زنان ايران در ممنوعيت و حسرت.

ممنوعيتي که زنان ايران را حتي در رتبه اي پائين تر از همسايه هائي مانند عراق و افغانستان قرار مي دهد که در پي تحولات اخير به سطوح بالاي عرصه قدرت سياسي راه يافته اند.

در افغانستان پس از سقوط حکومت طالبان، ميليونها زن اجازه تحصيل و اشتغال يافته و در ماه سپتامبر سال 2005، زنان افغان در اولين پارلمان افغانستان پس از 30 سال جنگ، 68 کرسي از 249 کرسي پارلمان را از آن خود کردند. در سال گذشته خانم حبيبه سرابي که در دولت انتقالي افغانستان، وزير امور زنان بود نيز به عنوان نخستين والي زن در تاريخ افغانستان، به ولايت باميان رفت.