در پشتیبانی از فراخوان کانون نویسندگان ایران

علیه استبداد و در دفاع از آزادی اندیشه و بیان

    این روزها سرکوب آزادی‌های فردی و اجتماعی ابعاد تازه‌ای یافته و ماشین سرکوب رژیم، شتابان‌تر از پیش، آزادی‌خواهان، دگراندیشان و فعالان عرصه ادب، فرهنگ و هنر کشور را نشانه گرفته است. از شدت اعمال فشار و جو خفقانی که سرکوب‌گران ایجاد کرده‌اند، جامعه اهل قلم، مطبوعات و اندیشه‌ورزان فرهنگی به صدا در آمده‌اند و کانون نویسندگان ایران با انتشار فراخوان، مردم را به ایستادگی در برابر سرکوب آزادی بیان و اندیشه و به مبارزه مشترک علیه سانسور و استبداد فراخوانده است. نویسندگان و هنرمندان، پیش‌تر، با صدور اطلاعیه تدارک تهاجم سازمان‌یافته علیه دگراندیشان و تحدید آزادی‌های فردی و اجتماعی را هشدار داده بودند وا کنون، دیگر نه از هشدار بلکه از احساس تیغ سانسور بر گلوی خود سخن می گویند و همه آزادی‌خواهان را به یاری می طلبند.

تعقیب و پی‌گرد دگراندیشان، سانسور رسانه‌ها، توقیف مطبوعات، تهاجم به دانشگاه با هدف پلیسی کردن فضای آن، احضار فعالان سیاسی، شکار روشنفکران و نویسندگان توسط مأموران امنیتی یادآور روش‌های وزارت اطلاعات در سال ۷۷ است که با دستگیری‌های فردی، قتل‌های مرموز نویسندگان و هنرمندان مخالف آغاز شد و به فاجعه قتل‌های زنجیره‌ای منجر گردید. با برملاشدن قتل‌ها، ایران تکان خورد و جنایت‌کاران حکومتی در برابر خشم یکپارچه مردم، دوره‌ای پشت صحنه رفتند، در خفا سرکوب را دنبال کردند و برای انتقام‌گیری  به کمین نشستند.

تهاجم تازه و سرکوب مخالفان محدود به یک فرد و گروه، این و آن قشر فرهنگی، هنری، اجتماعی و به این و آن شهر نیست؛ سایه استبداد و اختناق همه‌جا و بر سر همه دگراندیشان و مخالفان در گردش است. سرکوبگران برآنند که بذر اعتراض را در هر کجا که جوانه می زند، درو کنند؛ در تهران، آذربایجان، خوزستان، کردستان، بلوچستان، شمال، جنوب، غرب و شرق ایران فعالان جنبش کارگری، نویسندگان، فعالان جنبش‌های ملی، روزنامه‌نگاران، وبلاگ‌نویسان، هنرمندان تئاتر، سینما، موسیقی، فعالان جنبش دانشجویی و زنان همه هدف یورش استبداد هستند. حکومت در پی آن است که با تشدید اقدامات سرکوب‌گرانه، کانون‌های اعتراضی را پیش از آن که شعله‌ور شوند، خاموش سازد و نگذارد فریاد اعتراض‌های پراکنده، پژواک جمعی بیابند. اما مردم ایران از شکنندگی حکومت آگاهند. مردمی که، سرکوب‌های سنگین و کشتار دهه‌ ۶۰، قتل‌های زنجیره‌ای را تجربه کرده‌اند و هم‌چنان بر خواست آزادی، استقرار دموکراسی و پایان‌دادن به استبداد پایدارانه ایستاده‌اند، در برابر این تهاجمات نیز قهرمانانه ایستادگی کرده، حکومت را وادار به پذیرش شکست می کنند.

ما، ضمن پشتیبانی از فراخوان کانون نویسندگان ایران و آرزوی پایداری برای فعالان آن، تأکید می کنیم  که برای مبارزه در راه آزادی اندیشه و بیان، دفاع از آزادی‌های فردی و اجتماعی و خواسته‌های ملی و دموکراتیک مردم  ایران از هیچ تلاشی دریغ نمی ورزیم.

 حزب دموکرات کردستان ایران

سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران

سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)

کو مه له- سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان ایران

دوشنبه 1 خرداد 1385 برابر 22 مه 2006