|
قطعنامه پاياني خوانده نشده تجمع 22 خرداد زنان
از زمان صدور
فرمان مشروطيت تاكنون يكصدسال مي
گذرد. در طول اين صد سال كه در كشور ما، قوانين مــدون
شده حقوق انساني زنان ناديده گرفته شده است و از همان زمان، زنــان
ايراني براي دستيابي به حقوق برابر و انساني تلاش
هاي بسيار كرده
اند. اما هم
چنان اين روند ناعادلانه تداوم يافته است. اكنون ما شاهد آن هستيم كه بن
بست
هاي
قانوني و قوانين تبعيض
آميز،
زندگي زنـان
جامعه ما را دچار مشكلات بسياري كرده است و موقعيت آنان را چه در خانواده و چه در
جامعه متزلزل ساخته است. اين قوانيـن
تبعــيض
آميز
خود منجر به تصويب قوانين و آيين
نامه
هاي
ناعادلانه ي
گسترده تري
از جمله قانون قرارداد موقت كار شــده
كه فشــار
آن عمدتا بر زنــان
وارد مي
شود.
از اين رو
مطالبات ابتدايي
مان
را بار ديگر با صداي رسا اعلام مي
كنيم
و مي گوييم
:
1 ـ ما خواهان حــق
برابر طلاق با مردان هستيم. در قوانــيـن
ما دقيقا ذكر شده است كه "مرد هر وقت كه بخواهد مي
تواند
زنش را طلاق بدهد " اما تقاضاي طـــلاق
از سوي زن چنان مشروط به مواردي خاص شده است كه گاهي زنان 10 سال براي گرفتن طلاق
بايد در دادگاه
ها سرگردان شوند و از سوي ديگر تجربه
ي
زندگي زنــان
نشان داده است كه قانون "شروط ضمن عقد" نه تنها نمي
تواند بار مشكلات زنان را حل كرد، بلكه در بسياري موارد در همان اوايل ازدواج،منجر
به درگيري ها
و سوء تفاهم هاي
بسياري مي شود
.
2 ـ ما خواهان ممنوعيت تعدد زوجات هستيم و مي
خواهيم در قانون صريحا چندهمسري ممنوع اعلام شود.
3 ـ ما خواهان حقوق برابر در ازدواج هستيم از جمله لغو قانون مشروط شدن شغل
زن به اجازه ي
مرد، بالا بردن سن ازدواج دختران (از 13 سال) و پسران به 18 سالگي، لغو اجازه
پدر و جد پدري در ازدواج دختران، لغو قانون تمكين، لغو مشروط كردن سفر و خروج از
كشور زنان متاهل به اجازه
ي
مرد، لغو قانوني كه رياست خانواده را به
طور
مطلق در اختيار مرد قرار مي
دهد
و عدم مشروط شدن تابعيت زنان و فرزندان به تابعيت شوهر و ...
4 ـ ما خواهان حضانت و به
ويژه ولايت فرزند توسط پدر و مادر به
طور مساوي هستيم. در قانون مدني ما مادر، هيچ
وقت
نمي تواند
سرپرست فرزندش باشد و حتي در صورت نبود پدر و جد پدري نيز سرپرستي فرزندان به مادر
تعلق نمي
گيرد و زن مي تواند
تنها قيم فرزند خود باشد. از اين
رو
ما مي خواهيم
سـرپرستي
و اداره ي
امور مالي، تصميم در مورد تحصيل، محل زندگي، اجازه خروج از كشور، اظهار نظر و اجـازه
در مورد مسائل درماني كودك و بسياري از موارد ديگر برعهده
ي پدر و مادر به طور مشترك قرار گيرد و مـــادر
نيز مانند پدر حق ولايت و سرپرستي بر فرزند خودرا
داشته
باشد.
.
5 ـ ما خواهان آن هستيم كه سن مسئوليت كيفري براي دختران و پسران به 18 سال تغيير
يابد. يعني اگر دختري 9 ساله و پسري 15 ساله مرتكب خطايي شود او را مانند يك فرد
بزرگسال مجازات نكنند، چون طبق قوانين حقوق بشري و نيز كنوانسيون حقوق كودك، افراد
زير 18 سال كــودك
به
حساب مي
آيند. از اين
رو ما مي
خواهيم كـه
مسئوليت سن كيفري هم براي دختران و هم پسران به 18 سال تغيير يابد .
6 ـ ما خواهان حق شهــادت
برابر با مردان و حق قضـاوت
براي زنان در دادگاه
ها هستيم. ما مي
خواهيم در همه
ي موارد، شهادت ما در مجامع قضايي مانند يك مرد پذيرفته شود و زنان از حق قضاوت
برخوردار باشند و بتوانند مانند مردان در دادگاه
ها
راي صادر كنند و نه صرفا به عنوان مشاور استخدام شوند .
7 ـ و بالاخره ما خواهان آن هستيم كه "قراردادهاي موقت كار" كه زندگي زنان شاغل را
بيش از مردان دچار تزلزل و فروپاشي مي
كند
به سرعت
لغو گردد و زنـــان
و مرداني كه استخدام مي
شوند
با قراردادهاي رسمي كار، آينده
ي شغلي شان
تضمين گردد .
و در نهايت اعلام مي
كنيم
كه چنانچه به خواسته
هاي
برحق ما زنــان
پاسخ داده نشود به اعتراض مســالمت
آميز خود ادامه خواهيم داد.
|