| |
درباره مرگ مشکوک محمدی تحقیق کنید
سازمان دیده بان حقوق بشر: دولت ایران باید فورا اجازه بدهد
تحقیقات مستقل برای مرگ مشکوک اکبر محمدی، فعال دانشجویی که در
زندان درگذشته است، انجام شود. مسئولان مرگ محمدی چه در زندان و
چه مقامات رسمی، باید شناساسی و مورد تعقیب قانونی قرار
بگیرند. | |
Wed / 02 08 2006 / 19:04بیانيه سازمان
دیده بان حقوق بشر ایران: مرگ زندانی ناراضی در زندان
اوین
(نیویورک، اگوست٣، ٢٠٠٦)- سازمان دیده بان حقوق بشر امروز
گزارش داد دولت ایران باید فورا اجازه بدهد تحقیقات مستقل برای مرگ مشکوک
اکبر محمدی، فعال دانشجویی که در زندان درگذشته است، انجام شود. سازمان دیده
بان حقوق بشر گفته است کسانی که در مرگ سی ام جولای محمدی در زندان اوین
تهران مسئول هستند، چه در زندان و چه مقامات رسمی، باید شناساسی و مورد تعقیب
قانونی قرار بگیرند.
محمدی ٣٨ ساله، دومین زندانی است که در طی سه
سال گذشته در زندان بدنام اوین جان خود را ازدست میدهد. در ماه ژوئن سال
٢٠٠٣، زهرا کاظمی، عکاس-خبرنگار کانادایی-ایرانی، در همین زندان درگذشت.
مقامات ایرانی او را هنگام عکاسی خارج از زندان، دستگیر کردند. چند روز بعد،
کاظمی به حالت کوما رفت ودرگذشت. برطبق اظهارات وکلای خانواده کاظمی، در بدن
وی نشانههای شکنجه دیده میشد. مقامات رسمی ایرانی کسی را در رابطه با مرگ
وی مقصر نشناختند.
سارا لیا ویتسون مدیر بخش خاورمیانه و شمال
آفریقای سازمان دیده بان حقوق بشر گفت: " هر مرگی در زندان باید مورد تحقیق
قرار بگیرد. اما عدم پیگیری و تحت تعقیب قرار دادن افراد مسئول در قتل کاظمی،
بر انجام تحقیقات مستقل در مرگ اکبر محمدی تاکید میکند."
سازمان دیده
بان حقوق بشر خواستار تشکیل کمیتهای شامل متخصصان پزشکی و وکلای مستقل ایران
برای تحقیق وگزارش برای عموم مردم درخصوص شرایطی که به مرگ محمدی انجامید،
شده است. سازمان دیده بان حقوق بشرهمچنین نگرانی جدی خود را در خصوص سلامت
وایمنی دیگر زندانیان سیاسی که به خاطر عقایدشان در زندان نگهداری میشوند،
ابراز کرده است.
مقامات قضایی محمدی را در سال ١٩٩٩ بعد از شرکت او در
تظاهرات دانشجویی در دانشگاه تهران دستگیر کردند. او ابتدا در سپتامبر ١٩٩٩
به مرگ محکوم شد. اما بعدا حکم او به ١٥ سال زندان در آوریل ٢٠٠١ تقلیل پیدا
کرد.
چندین منبع به سازمان دیده بان حقوق بشر گفته اند که بعداز
دستگیری محمدی در سال ١٩٩٩، او بارها شکنجه شده ومورد بدرفتاری قرار گرفته به
نحوی که موجب اختلال جدی در سلامتی وی شده است.
علی افشاری، از رهبران
جنبش دانشجویی، از مارس ٢٠٠٢ تا اکتبر٢٠٠٣ در همان زندانی که محمدی زندانی
بوده به سر برده است. افشاری به سازمان دیده بان حقوق بشر گفت که محمدی به او
جزییات شکنجه وضرب وشتم خود را شرح داده است. یکی دیگر از زندانیان سابق که
همچنین با محمدی در زندان اوین به سر میبرد، واو را به خوبی میشناخت، تایید
کرده است که محمدی به صورت جدی شکنجه شده است و وضعیت سلامتی اش به شدت خراب
شده بود.
برادر اکبر محمدی، رضا محمدی، همچنین اظهار داشته است که
بازجویان بعد از دستگیری او در سال ١٩٩٩ چندین بار او را شکنجه کرده اند. رضا
محمدی به سازمان دیده بان حقوق بشر گفت : " او قبل از دستگیری سال ١٩٩٩ از
سلامت برخوردار بود، اما در طی مدت بازداشت با عوارض بغرنجی ازجمله خونریزی
داخلی، صدمه در ستون فقرات وعفونت ریه روبرو شد ."
در جولای ٢٠٠٤،
مقامات پزشکی دولتی گفتند ادامه زندان محمدی برای سلامتی اش خطرناک است واو
نیازمند توجه بسیار فوری میباشد. درجولای ٢٠٠٤، محمدی با مرخصی استعلاجی از
زندان آزاد شد و بنا بر گزارشها سه عمل جراحی را تحمل کرد. او پس از آن تا
ماه ژوئن سال ٢٠٠٦ در شهر خود آمل، مورد مراقبت پزشکی قرار داشت.
در
یازدهم ژوئن، مامورین امنیتی بار دیگر اورا در شهرمحل سکونتش بدون اعلام قبلی
دستگیر وبه زندان اوین منتقل کردند. مقامات رسمی هیچ دلیلی برای دستگیری او
ارائه نکردند. وکیل محمدی، خلیل بهرامی اطلاع پیدا کرد که محمدی از تاریخ ٢٥
جولای در اعتراض به دستگیری مجدد خود دست به اعتصاب غذا زده است. به گفته وی
به محض اینکه درخصوص اعتصاب غذای موکلش اگاه شد، از مقامات زندان اوین
درخواست ملاقات او را کرد اما مسئولین زندان این درخواست او را رد
کردند.
روز دوشنبه، سی ویکم جولای، وزیر دادگستری جمال کریمی راد، مرگ
محمدی را در زندان تایید کرد. او به خبرنگاران گفت که " این زندانی پیش از
مرگ، تحت مراقبتهای پزشکی در بهداری زندان بوده است وگفته بود که وضع سلامتی
او خوب است." وی افزود " درنهایت ما باید منتظر گزارش پزشک قانونی
باشیم."
درهمان روز، سهراب سلیمانی، مدیر زندان اوین، گفت که شب گذشته
وضعیت محمدی رو به وخامت گذاشته واو تحت مراقبتهای پزشکی بوده است. اما او
اصرار کرده است که به سلولش برگردانده شود. به محض بازگشت او وضعیتش دوباره
بدتر میشود و هنگامی که درحال انتقال به بهداری بود،
درگذشت.
سلیمانی، که پیش از این گزارشها را انکار کرده بود، همچنین
تایید کرد که محمدی از تاریخ ٢٥ جولای دراعتصاب غذا بوده است وتنها آب وچای
مصرف میکرده است. در ٢٥ جولای، وقتی خبرگزاریها گزارش دادند که محمدی
اعتصاب غذا کرده است، سلیمانی گفت که " شدیدا این موضوع را تکذیب میکنم و
اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر نمیبرد."
ویتسون گفت : "قوه قضاییه
ایران مسئول دستگیری، شکنجه ودر حال حاضر مرگ محمدی در زندان است. تنها
برقراری یک تحقیقات مستقل است که میتواند مشخص کند او چرا درگذشت وآیا شکنجه
شده بود، مورد ضرب وشتم ویا غذاخوردن اجباری قرار گرفته بود یا نه. کسی باید
در خصوص مرگ محمدی پاسخگو باشد. "
For Immediate Release
Iran:
Imprisoned Dissident Dies in Custody Investigate Mohammadi’s
Suspicious Death
(New York, August 3, 2006) – The Iranian
government should immediately allow an independent investigation into the
suspicious death in prison of student activist Akbar Mohammadi, Human
Rights Watch said today. Human Rights Watch said that if responsibility
for Mohammadi’s death in Tehran’s Evin prison on July 30 lies with the
prison or other state authorities, the relevant individuals should be
identified and prosecuted.
Mohammadi, 38, is the second inmate to
die in the notorious Evin prison in the past three years. In June 2003,
Zahra Kazemi, a Canadian-Iranian photojournalist, died while in custody
there. Iranian authorities arrested her as she was photographing Evin
prison. A few days later, Kazemi fell into a coma and died. According to
lawyers for Kazemi's family, her body showed signs of torture. The Iranian
authorities have not charged anyone in connection with her death.
“Every death in custody must be investigated,” said Sarah Leah
Whitson, director of the Middle East and North Africa division at Human
Rights Watch. “But the failure to prosecute anyone for Kazemi’s death
underlines the need for an independent inquiry into Mohammadi’s death.”
Human Rights Watch called for an independent commission comprised
of Iranian lawyers and medical experts to investigate and report publicly
on the circumstances resulting in Mohammadi’s death. Human Rights Watch
also expressed its serious concern for the health and safety of other
prisoners held for their political beliefs inside Iran’s prisons.
The authorities arrested Mohammadi in 1999 following his
participation in student protests at Tehran University. He was originally
sentenced to death in September 1999, but his sentence was commuted to 15
years in prison in April 2001.
Several sources told Human Rights
Watch that after his arrest in 1999, Mohammadi was severely tortured and
ill-treated, leading to serious health problems.
Ali Afshari, a
student leader, was imprisoned in the same wing as Mohammadi in Evin
prison from March 2002 to October 2003. Afshari told Human Rights Watch
that Mohammadi told him in detail of his torture and beatings. Another
former detainee, who was also imprisoned with Mohammadi in Evin prison,
and knew him well, confirmed that Mohammadi had been badly tortured and
that his health had deteriorated.
Mohammadi’s brother, Reza
Mohammadi, also stated that interrogators severely tortured Mohammadi
after his arrest in 1999. “He was healthy before his arrest in 1999, but
during his detention he developed several complications, including
internal bleeding, injury to his spinal cord and lung infection,” Reza
Mohammadi told Human Rights Watch.
In July 2004, government medical
authorities determined that Mohammadi’s continued imprisonment endangered
his health and that he required immediate medical attention. In July 2004,
Mohammadi was released on an indefinite medical leave and reportedly
underwent at least three major operations. He was receiving medical
treatment in his hometown of Amol until June 2006.
On June 11,
security agents re-arrested Mohammadi in his home without any warning and
put him in Evin prison. The authorities did not provide any reason for his
arrest. Mohammadi’s lawyer, Khalil Bahramian, was informed that Mohammadi
went on hunger strike on July 25 to protest his return to prison. He said
that, upon learning of his client’s hunger strike, he asked to visit him,
but prison officials denied his request.
On Monday, July 31,
Justice Minister Jamal Karimirad confirmed Mohammadi’s death in custody.
He told reporters that “before his death, this prisoner [Mohammadi] was
under medical supervision in the prison’s medical clinic and he had stated
that he is in good health.” He added, “Ultimately, we must await the
autopsy report by the coroner’s office.”
On the same day, the
director of prisons, Sohrab Soleimani, said, “Last night Mohammadi’s
conditions deteriorated and he was receiving medical treatment, but he
insisted to be returned to his cell. Upon his return, his condition
worsened again and he passed away while being transferred back to the
clinic.”
Soleimani, who had earlier denied the reports, also
confirmed that Mohammadi had been on hunger strike since July 25 and was
consuming only water and tea. On July 25, when news agencies reported
Mohammadi’s hunger strike, Soleimani said, “I absolutely deny this news –
Akbar Mohammadi is not on hunger strike.”
“Iran’s judiciary is
responsible for Mohammadi’s arrest, his torture and now his death in
custody,” said Whitson. “Only an independent investigation can establish
why he died, and whether he was tortured, beaten or force-fed. Someone
must be held accountable for Mohammadi’s death.”
For further
information, please contact: In New York, Hadi Ghaemi (English,
Persian): +1-212-216-1231 | |
|