شخصيت ها و مجامع بين المللي حقوق بشر
هر انقلابي پيامي جهانشمول و تاريخي دارد .
انقلاب پر افتخار مشروطه ايران بالضروره با هدف تنزيل تدريجي جايگاه نظام سلطنتي و با تاکتيک تحمل پادشاه به شرط عدم مداخله در حاکميت مردم بر سرنوشت خويش صورت و با انقلاب شکوهمند بهمن ميهنمان و پيام اضمحلال کامل نظام پادشاهي تکامل يافت ، لذا إعمال خدعۀ اطلاق صفت جمهورت به حاکميت مرجعيت شيعي با هدف سرکوب و مقابله با آن پيامها و غصب جايگاه نمايندگان مردم ميهنمان جامۀ عمل گرفت.
نظام فقيه السلطنۀ جمهوري اسلامي ايران که بستر تحقق آن از دير باز آغاز و نقش بالفطرۀ افيوني آن با هدف سوء استفاده ابزاري از آن در اين برهۀ تاريخي به اثبات رسيده است و عليرغم رأي 98.2 % خود نه تنها پاسخگوي نياز جامعه نبوده که در تقابل کامل با منافع توده ها حرکت و در راستاي تأمين رسالت خود از هيچ جنايتي فرو گذار نبوده؛ نظر سنجي ها نشان مي دهد که اينک حتي کمتر از 1.8 % مردم به لزوم سرنگوني آن رأي منفي مي دهند
و ممانعت از تداوم آن را امري حياتي ، اجتناب ناپذير و ضروري دانسته ؛ در هنگامۀ سرنگون ساختن آن متحد و يکپارچه اند .
تجربۀ مبارزات به ويژه اسطوره هاي ملي ميهنمان از بابک خرمدين ها تا اکبر محمدي ها به وضوح نشان مي دهد که مقابله با ارتجاع ديني در باور و حرکت جمعي است که به آن عمق، معني و پيروزي پايدار و تاريخي مي بخشد و بس .

کانون معلمان ايران به عنوان نمايندۀ بخشي از جامعۀ فرهنگي ميهنمان که بالذاته خود را در لبۀ تيز حملات و نيز جبهۀ مبارزه و نفي حاکميت ارتجاع مي بيند ؛ کم هزينه ترين راه موفقيت در اين کارزار ملي را در توامان افشا گري ، اطلاع رساني ، نافرماني مدني و اجتماعي و استيصال عملي آن از طريق اعتصاب سراسري ملي و تحريم همه جانبه بين المللي آن متصور بوده ،
واحد هماهنگي اعتصاب سراسري معلمان و دانش آموزان اين تشکل ملي روز جهاني معلم را سر آغاز آن پيشنهاد و عموم افراد و نهادهاي ملي را در پوشش گستردۀ آن دعوت و مشارکت و حمايت عموم شخصيت ها و مجامع بين المللي حقوق بشر را خواستار است

کانون معلمان ايران
28 مرداد 1385