حمایت همه جانبه ازاعتصاب کارگران پرریس

برهان دیوارگر

سرمایه داران روزبروزاستثماروفشارخود برکارگران را گسترش میدهد. کارگران را حتی ازدستمزد ناچیز روزانه خود محروم مینماید. از هر اقدام ضد انسانی علیه کارگران از زندان، شکنجه و تهدید و ارعاب استفاده میکند، تا بلکه بتواند صدای اعتراض کارگران را به حقکشیهای موجود درنطفه خفه کند. ولی کارگران با آگاهی و اتحاد تا کنون در برابرسیاستهای ضد کارگری این نظام منفور ایستادگی نموده و به آن اعتراض نموده اند.

 کارگران ریسندگی پرریس سنندج در این مدت با اعتراض به عملکرد مدیریت کارخانه مبنی بر اخراج و قراردادهای موقت کار به سیاستهای ضد کارگری این مرکز و مقامات دولتی اعتراض کرده اند. مدیریت با کمک مراکز اطلاعاتی و اداره کار تلاش کردند با تهدید بهزاد سهرابی نماینده کارگران را به تمکین وادارند. تلاش کردند صدای کارگران را در حلقوم خفه کنند.  اما هر بار با اعتراض کارگران روبرو شده و نتوانستند این پروسه را به پایان برسانند.

 اکنون مدت سه روز است  کارگران کارخانه ریسندگی پرریس  در اعتراض به عملکرد مدیران کارخانه اعتصاب کرده اند. کارگران اعلام کرده اند. در اعتراض به اخراج نماینده خودشان بهزاد سهرابی، لغو اخراجها  و نداشتن امنیت شغلی تولید کارخانه را متوقف نموده  و تا لغو تصمیم اخراج بهزاد سهرابی ، لغو اخراجها و داشتن امنیت شغلی دست از اعتصاب برنمیدارند.

 مدیران کارخانه با کمک اداره اطلاعات ،اداره کار و مدیر کارخانه اسفندیاری جلسه ای را در تاریخ30/5/85 ساعت11 روز دوشنبه بدون حضور نمایندگان کارگران ترتیب دادند ودر ساعت 12:30 با پذیرفتن بهزاد سهرابی و سامان نزاکتی از نمایندگان کارگران کارخانه پرریس به جلسه از انها خواستند که صورتجلسه تنظیمی را امضا نمایند.. اما نماینده کارگران اعلام کردند ،مادامی که ابقا به کار بهزاد سهرابی و ممنوعیت اخراج در آن درج نشده بود از امضای صورتجلسه خود داری میکنند.  خوشبختانه با هوشیاری کارگران این ترفند هم با شکست روبرو شده است.این خواسته ها یک خواسته انسانی و حق مسلم هر کارگری است وباید با اتحاد و همبستگی از طرف تمامی مراکز کارگری و نهادها و فعالین کارگری حمایت شود. قانون تهدید وارعاب به منظور جلوگیری از اعتراض کارگران و تهدید نمایندگان هرکارخانه ای در دستور کارنظام سرمایه داری ایران میباشد. و سرنوست همه کارگران این است. رژیم بارها این ترفند را به مورد اجرا گذاشته است.  بازداشت ،احضار و محاکمه فعالین کارگری سقز از سال 83 تا کنون ، احضار و تهدید نمایندگان کارخانه نساجیهای سنندج و شاهو، محاکمه و حکم تبعید به پیمان نودینیان نماینده معلمان سنندج و بازداشت و تهدید آزاد زمانی دبیر کانون دفاع از حقوق کودکان و دیبا علیخانی دبیر جامعه حمایت از زنان همه نمونه های از این سیاستها هستند و دقیقا هدفشان وادارکردن  رهبران و نمایند گان مراکز کارگری و فعالین  تشکلهای اجتماعی به تمکین هست. پس باید این توطئه ها را خنثی نمود و جلوی آن ایستاد و نگزاریم این روند غیرانسانی ادامه پیدا کند. فوریت دفاع  از اعتصاب کارگران پریس  و حمایت از آنها از طرف همه نهاد های کارگری  از شاهو تا نساجی سنندج و خبازان و نهادهای زنان و کودکان لازم میباشد. و باید خواسته های کارخانه ریسندگی پرریس را مطالبه و خواسته خود بدانیم. باید با محکوم نمودن اقدام مدیران کارخانه پرریس در اخراج بهزاد سهرابی و ادامه اخراج سازیهای گسترده  همه نهادهای کارگری، کودکان و زنان و فعالین و مردم آزادیخواه حمایت همه جانبه از اعتصاب کارگران پرریس در دستور کار خود بگزارند. و حمایت گسترده خود را ازاعتصاب کارگران پرریس نشان دهیم.

برهان دیوارگر1/6/1385