فیض مهدوی و تراژدی امروز ایران

بعدازجان باختن اکبرمحمدی نوبت به فیض مهدوی رسید. حکومتی که ادعا می کرد حتی نواختن سیلی به اسیران جنگی را نیزبرنمی تابد. اکنون نه بیگانگان بلکه فرزندان این ملت را به جرم فکرسیاسی درزندانها محبوس نموده و با این اسیران آنگونه رفتارمی شود که یکی پس ازدیگری جان فدا می کنند .  جالب اینجاست که حداکثرمساعی حکومت آن است که بگوید آن زندانی که تا دیروزخواستار آن بود لغو حکم اعدامش را به زندان اعلام کننداکنون خودراکشته و اورانکشته اند!؟ گویی زندانبانان دربرابرحفظ جان این اسیرهیچ مسوولیتی ندارند. به نظر می رسد درک این موضوع که چگونه این فجایع درکشورمان رخ می دهد بی آنکه نیم نگاهی به فضای حاکم برآن داشته باشیم میسرنباشد.

آماررسمی حکومت حکایت از16 برابراختلاف درآمد وثروت بین بالاترین وپایین ترین دهک اجتماعی درکشور دارد. ازیاد نمی بریم که یکی ازبلندپایگان حکومت درسالهای ابتدایی پس ازانقلاب بهمن 57 گفته بود درجامعه اسلامی اختلاف درآمد نباید ازیک به سه بیشترباشد!

نماینده سازمان بین المللی مهاجرت با اعلام اینکه ایران دارای بیشترین میزان کوچ مردمش به خارج ازکشورند می گوید سالانه 180000تحصیلکرده ایرانی به خارج ازکشورمهاجرت می کنند.

انجمن دفاع ازآزادی مطبوعات اعلام نموده است: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اخیرا با انتشار لیستی از سایت های مجاز خبری، مطبوعات کشور را زیر فشار قرار داده است که برای چاپ اخبار، گزارش ها و مصاحبه های خود صرفا از سایت های مورد تائید وزارت ارشاد استفاده کنند!!؟ (سانسوررسمی وعلنی)

دراین بحبوحه چند تن ازنمایندگان مجلس درتشخیص مهمترین مشکلات جامعه  به وزیرارشاد تذکرمی دهند که چراباید زنان" تحت پوشش همخوانی" حق آوازخواندن داشته باشند !!

ازسوی دیگردغدغه مهم رییس جمهوربعد ازمنتفی شدن موضوع پول نفت برسرسفره مردم آن است که چرا دانشجویان ( همان کسانی که با یافتن کمترین روزنی علنا گفته اند: ما همه سکولاریم ) علیه سکولاریسم فریاد نمی زنند.

درهمین هنگام شاهدیم منادی گفتگوی تمدنهابا اتمام موفقیت آمیزدوران ریاست جمهوری برای ماموریت نوینی به  آنسوی آبها (شاید برای چانه زنی  برسرحق مسلم ما!؟) شتافته است وصد البته پایمال شدن حقوق انسانهایی که به زیرچکمه های استبداد دست وپا می زنند. فقرفاحش مردمی که ازفرط دغدغه معاش حتی فرصت فکرکردن به آنچه برسرشان می رود ندارند .... موضوعیتی دراین گفتگوها نخواهد داشت.

با این وصف آیا عجیب است  تریبون میلیتاریستهای تمامت خواه که تادیروزمتهم به بحران سازی برای رییس جمهورپیشین بود اکنون با یاد این عزیزسفرکرده ! طبرزدی را نشانه رفته وبه کسی که ازحبس درزندان به حبس خانگی منتقل شده هجمه تبلیغی وتخریبی وارد کند؟

ما درچنین دوره ای دراین کشوربسرمی بریم وبا این اوصاف واین نمونه های اقتصادی ،اجتماعی، فرهنگی و سیاسی که مبین اعتلای کشوردرهمه زمینه هاست(!!) ومسلما ثمره آن پیشرفت جامعه را درهمه زمینه ها نیزدربرخواهد داشت. آیا تعجبی دارد که هرروزیک انسان، یک هموطن برای دفاع ازحقوق جامعه دردخمه ها جان دهد ومردم ایران دم برنیاورند؟