مصاحبه: مهيندخت مصباح

آقاى مددى شرايط بيكارشدگان چگونه است؟ آيا هيچ حقوقى برايشان از سوى صندوق تامين اجتماعى در نظر گرفته نشده است؟

ابراهيم مددى: بر خلاف قانون كار كه وزارت كارموظف است ظرف سى الی چهل روز به شكايت كارگران مراجعه كننده به وزارت كار، پاسخگويی انجام بشود، بيش از ۵۰ نفر از كارگران شركت واحد كه پس از اعتصاب‌هاى صنفى خود در نيمه اول بهمن سال ۸۴ دستگير شدند و بعد از زندان اوين آزاد شدند، وقتى به محل كار خود در شركت واحد مراجعه كردند، با عدم پذيرش از طرف كارفرما مواجه شدند. اين رفتار كاملا بر خلاف قوانين داخلى كشور است. بعد از پيگيرى‌هاى مكرر، كارگران شكايت‌هاى خود را به اداره كارشرق تهران تسليم كردند اما متاسفانه در مدت بيش از ۸ ماه گذشته حتى از ثبت شكايت و دادن شماره پرونده شكايتی در وزارت كار خوددارى شده است.

كارگران مكرر در مكرر با حضور و نامه‌نگارى به مقامات مختلف از جمله به آقاى رييس جمهور، شهردار تهران، رياست قوه قضاييه، مقامات وزارت كار خواستار برگشت به كار خود شده‌اند اما متاسفانه هر چه بيشتر ما تلاش مى‌كنيم با درهاى بسته ترى مواجه مى‌شويم. بر همين اساس هم در طول مدت بيكارى، هيچگونه دستمزد يا حقوق بيمه كارگرى دريافت نكرده‌ايم و علاوه بر اين دفترچه‌هاى تامين اجتماعى ما به علت عدم پرداخت پول از طرف كارفرما فاقد اعتبار است و مسئله دوا و درمان خانواده‌هاى كارگران را تحت تاثير قرار داده است.

 همين موضوع نامعتبر بودن دفترچه‌هاى بيمه تنها بخاطر عدم پرداخت چند ماهه است، يا اساسا موضوعى است تنبيهى و ايذايى؟

ابراهيم مددى:  برابر قانون كارفرمايان موظف‌اند هر ماهه سهميه مبلغى را به عنوان حق بيمه به صندوق تامين اجتماعى بپردازند. اگر به هر دليل اين پرداخت قطع شود، كارگران اخراجى نمى‌توانند از شرايط درمانى استفاده كند. همين شرايط براى كارگران ما پيش آمده و ما هر چه در ملاقات‌هاى حضوري مراجعه مى‌كنيم همه مى‌گويند باشد انجام مى‌دهيم درخواست شما را. حتى ظرف پانزده شانزده روز گذشته از طرف معاون وزارت كار و مشاور وزير كار نامه‌هايى براى اداره كل استان كار تهران فرستاده شده كه متاسفانه تا امروز رييس اداره كار استان تهران به كار ما رسيدگى نكرده است و ما بسيارى اوقات از صبح تا آخر وقت ادارى در اداره‌هاى مختلف حضور داريم ولى آخر وقت مى‌بينيم مقامات يا پليس امنيتى قصد دستگيرى يا بيرون كردن ما را از اداره كار دارند.

 قبلا تلاش شده بود تفرقه‌افكنى شود ميان كارگران اعتصابى و سايرين. الان اوضاع چگونه است؟ آيا همبستگى با شما و كسانى كه هنوز در شركت واحد شاغلند، وجود دارد؟

ابراهيم مددى:  متاسفانه در يك رفتار كاملا غير قانونى و غير انسانى مسئولان حراست شركت واحد در صورت قصد كمك يا ديدار كارگران با ما، آنها را به سرعت فرامى‌خوانند و مورد بازجويى و تهديد قرار مى‌دهند و كارگران را از نزديك شدن به ما مى‌ترسانند.

با اين تفاصيل چه اميدى وجود دارد كه همكاران شما نگران نباشند از مجازات‌هايى كه در انتظارشان است؟

ابراهيم مددى:  بهر جهت ما نااميد نيستيم و فكر می‌كنيم با پيگيرى و ايستادگى روزى مواضع قانونى و موجه، حق اجرا خواهد شد. هستند همكاران و دوستانى كه با پذيرش اين خطر دست يارى به سوى ما دراز كرده‌اند و در همين مدت هم با ما تماس‌هايى داشته باشند و اگر شرايط عادى غيرپليسى به وجود آيد، ۹۵ درصد اين كارگران طرفدار سنديكا و خواهان حمايت از ما هستند.

حال آقاى اسانلو چطور است؟

ابراهيم مددى: حال ايشان خوب است و روند معالجه بيماري‌هايشان را دارند طى می‌كنند و اميدواريم هر چه زودتر سلامتى خود را بازيابند.

خود شما آيا تمام روز را مشغول پيگيرى مسائل صنفى‌تان هستيد يا كارى ولو در حاشيه براى گذران زندگى پيدا كرده‌ايد؟

ابراهيم مددى:  ما در طول روز در حال نوشتن نامه‌ها، پيگيرى مسائل جامعه كارگرى شركت واحد و مراجعه به اداره كار هستيم. خوشبختانه من با كمك همسرم كه شاغل است، توانسته‌ام اين دوره بيكارى را تا حدودى سپرى كنم اما اميدوارم هر چه زودتر مسئولان به اين فشارهاى اقتصادى پايان دهند و كارگران اخراجى واحد به سركار خود برگردند.